Fen ile biten kelimeler

Sonunda fen olan 9 kelime var. FEN ile biten kelimeler listesini inceleyerek aradığınız kelimeleri bulabilirsiniz. Türkçe araştırmalarınızda, scrabble oyununda bu kelimeleri kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde fen olan kelimeler listesine ya da başında fen olan kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

9 Harfli Kelimeler

TESADÜFEN

8 Harfli Kelimeler

MELFUFEN, MEVKUFEN

7 Harfli Kelimeler

İTHAFEN

6 Harfli Kelimeler

LÜTFEN, METFEN

5 Harfli Kelimeler

ATFEN, KEFEN

3 Harfli Kelimeler

FEN

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

TESADÜFEN

Kelime Kökeni: Arapça teṣādufen

1. [zarf] Rast gelerek, rastlantı sonucu olarak; kazara

MEVKUFEN

Kelime Kökeni: Arapça mevḳūfen

1. [zarf, eskimiş] Tutuklu olarak
   • "Muhittin Paşa mevkufen Sivas'a getirilmiştir." (Atatürk)

MELFUFEN

Kelime Kökeni: Arapça melfūfen

1. [zarf, eskimiş] Eklenmiş olarak

İTHAFEN

Kelime Kökeni: Arapça itḥāfen

1. [zarf] İthaf yoluyla
2. İthaf etmek amacıyla
   • "Hem dedemin adını yaşatmak hem de oğlumun güzelliğine ithafen Cemal koydum adını" (Ahmet Ümit)

METFEN

Kelime Kökeni: Arapça medfen

1. [isim, eskimiş] Bakınız mezar

LÜTFEN

Kelime Kökeni: Arapça luṭfen

1. [zarf] Birinden bir şey isterken "dilerim, rica ederim" anlamında kullanılan bir söz
   • "Lütfen yukarıya teşrif buyurun beyefendi!" (Osman Cemal Kaygılı)
2. [mecaz] İstemeyerek, gönülsüz bir biçimde
   • "Bunlar onun işi değil, bunları yapmaması lazım… Bütün bunları lütfen yapıyor, derdi." (Halide Nusret Zorlutuna)

KEFEN

Kelime Kökeni: Arapça kefen

1. [isim] Ölünün gömülmeden önce sarıldığı beyaz bez; kefen bezi, yakasız gömlek, yakasız mintan
   • "Gül değil, arkasında kanlı kefen / Sen misin, sen misin garip vatan?" (Namık Kemal)

ATFEN

Kelime Kökeni: Arapça ʿaṭfen

1. [zarf] Mal ederek, yükleyerek
   • "Anasını görünce eski bir mezara atfen döktüğü yaşlar, yeni sevdası içindi." (Hüseyin Rahmi Gürpınar)

FEN

Kelime Kökeni: Arapça fenn

1. [isim] Fizik, kimya, matematik ve biyolojiye verilen ortak ad
   • "Fen fakültesi."
2. Bakınız teknik
   • "Edison, bilimden çok fenne hizmet etmiştir."
3. Bilim, bilgi
   • "Hocalar dinde, hekimler fende ayıp yok, derlerdi." (Falih Rıfkı Atay)
4. [mecaz] Bakınız hile
   • "Erkeğin en budalası yine karısını aldatmak fennini bulur." (Hüseyin Rahmi Gürpınar)