Düşman ile başlayan kelimeler

Başında düşman olan 8 kelime var. Düşman ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde düşman olan kelimeler listesine ya da sonu düşman ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında düşman bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

15 Harfli Kelimeler

DÜŞMANLAŞTIRMAK

14 Harfli Kelimeler

DÜŞMANLAŞTIRMA

12 Harfli Kelimeler

DÜŞMANCASINA, DÜŞMANLAŞMAK

11 Harfli Kelimeler

DÜŞMANLAŞMA

9 Harfli Kelimeler

DÜŞMANLIK

8 Harfli Kelimeler

DÜŞMANCA

6 Harfli Kelimeler

DÜŞMAN

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

DÜŞMANLAŞTIRMAK

1. [-i] Düşmanlaşmasına yol açmak

DÜŞMANLAŞTIRMA

1. [isim] Düşmanlaştırmak işi

DÜŞMANLAŞMAK

1. [nesnesiz] Düşman durumuna girmek

DÜŞMANCASINA

1. [zarf] Bakınız düşmanca

DÜŞMANLAŞMA

1. [isim] Düşmanlaşmak işi

DÜŞMANLIK

1. [isim] Düşmanca duygu veya davranış; yağılık, hasımlık, adavet, muhasamat, husumet
   • "Bu rahatsızlığını bana karşı düşmanlık biçiminde belli etti." (Ayla Kutlu)

DÜŞMANCA

1. [sıfat] Düşman gibi, düşmana yakışır; husumetli
   • "Peki ama bu öfke, bu sinir, ters bakışlar, düşmanca homurdanmalar neyin nesiydi?" (Ayla Kutlu)
2. [zarf] Düşman gibi, düşmana yakışır bir biçimde; düşmancasına, husumetkâr, hasmane
   • "Düşmanca davranmak."

DÜŞMAN

Kelime Kökeni: Farsça duşmān

1. [isim] Birinin kötülüğünü isteyen, ondan nefret eden, ona zarar vermeye çalışan kimse; yağı, hasım, husumetli, dost karşıtı
   • "Ben ki dans salonlarına, barlara düşman bir adamımdır." (Sait Faik Abasıyanık)
2. Birbirleriyle savaşan devletler ve bu devletlerin asker, sivil bütün uyrukları
   • "Biz toprağımızdan düşmanı atmaya mecburuz." (Ruşen Eşref Ünaydın)
3. Aralarında birbirleriyle çatışmaya varacak ölçüde anlaşmazlık olan taraflar
   • "Dostumuza güvenmeyelim de düşmanımıza mı güvenelim?" (Bedri Rahmi Eyüboğlu)
4. [sıfat] Bir şeyin yaşamasına, barınmasına engel olan (güç, tutum vb.)
5. [mecaz] Bir şeyi büyük ölçüde kullanıp tüketen kimse
   • "Ekmek düşmanı."
6. [mecaz] Bazı şeylerden nefret eden, tiksinen kimse
   • "İçki düşmanı."