Dost

Kelime Kökeni: Farsça dūst

  1. [isim] Sevilen, güvenilen, gönüldaş, iyi anlaşılan kimse; yâr, düşman karşıtı
    • "Ben giderim adım kalır / Dostlar beni hatırlasın" (Âşık Veysel)
  2. Erkek veya kadının evlilik dışı ilişki kurduğu kimse
    • "Bir dostu vardı, belalı, çapkın bir delikanlı." (Hüseyin Rahmi Gürpınar)
  3. Sahibine sevgi gösteren hayvan
    • "Köpek insan dostudur."
  4. Bir şeye aşırı ilgi duyan, koruyan kimse
    • "Kitap dostu."
  5. [sıfat] İyi geçinen, aralarında iyi ilişki bulunan
    • "Yüzleri tatlı, dilleri tatlı, dost insanlardı bunlar." (Tarık Buğra)

Kelime Anlamı Kaynağı: Türk Dil Kurumu (TDK) Güncel Türkçe Sözlüğü

Şunlara da göz atmak isteyebilirsiniz:

Dost kelimesi baş harfi d son harfi t olan bir kelime. Başında d sonunda t olan kelimenin birinci harfi d, ikinci harfi o, üçüncü harfi s, dördüncü harfi t. Başı d sonu t olan 4 harfli kelime.

Dost Kelimesinin Harfleri ile Yazılabilecek Diğer Kelimeler

D O S T

3 Harfli Kelimeler

TOS

2 Harfli Kelimeler

DO, OD, OT

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.