Dost ile başlayan kelimeler

Başında dost olan 8 kelime var. Dost ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde dost olan kelimeler listesine ya da sonu dost ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında dost bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

10 Harfli Kelimeler

DOSTLAŞMAK, DOSTSUZLUK

9 Harfli Kelimeler

DOSTLAŞMA

7 Harfli Kelimeler

DOSTANE, DOSTLUK, DOSTSUZ

6 Harfli Kelimeler

DOSTÇA

4 Harfli Kelimeler

DOST

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

DOSTSUZLUK

1. [isim] Dostsuz olma durumu

DOSTLAŞMAK

1. [nesnesiz] Dost durumuna gelmek, dost olmak

DOSTLAŞMA

1. [isim] Dostlaşmak durumu

DOSTSUZ

1. [sıfat] Dostu olmayan
2. [zarf] Dostu olmadan
   • "Cebinde birkaç para ile ailesiz ve dostsuz iş bulana kadar yaşamak mecburiyetinde idi." (Peyami Safa)

DOSTANE

Kelime Kökeni: Farsça dūstāne

1. [zarf, eskimiş] Bakınız dostça
   • "Bu mağazaya girdiğimiz vakit güler yüzlü ve çok dostane kabul edildik." (Yahya Kemal Beyatlı)

DOSTLUK

1. [isim] Dost olma durumu; mihribanlık, ülfet
2. Dostça davranış
   • "Karşılıklı ödünler vererek hoşgörü havası içinde dostluklarını sürdürüyorlardı." (Hıfzı Topuz)

DOSTÇA

1. [sıfat] Dosta yakışır, dost gibi
   • "Gerçekten dostça bir sohbet oldu, epeyce uzun sürdü." (Attilâ İlhan)
2. [zarf] Dosta yakışır bir biçimde; dostane
   • "Herkes içten görünüyor, hatta yıldızımın hiç barışmadığı insanlar bile dostça elimi sıkıyor, hatırımı soruyorlar." (Ahmet Ümit)
3. Bakınız kardeşçe

DOST

Kelime Kökeni: Farsça dūst

1. [isim] Sevilen, güvenilen, gönüldaş, iyi anlaşılan kimse; yâr, düşman karşıtı
   • "Ben giderim adım kalır / Dostlar beni hatırlasın" (Âşık Veysel)
2. Erkek veya kadının evlilik dışı ilişki kurduğu kimse
   • "Bir dostu vardı, belalı, çapkın bir delikanlı." (Hüseyin Rahmi Gürpınar)
3. Sahibine sevgi gösteren hayvan
   • "Köpek insan dostudur."
4. Bir şeye aşırı ilgi duyan, koruyan kimse
   • "Kitap dostu."
5. [sıfat] İyi geçinen, aralarında iyi ilişki bulunan
   • "Yüzleri tatlı, dilleri tatlı, dost insanlardı bunlar." (Tarık Buğra)