Bur ile başlayan 7 harfli kelimeler

Başında bur olan 7 harfli 20 kelime var. Bur ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde bur olan kelimeler listesine ya da sonu bur ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında bur bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

BURGULU

1. [sıfat] Burgusu olan; sarımlı
   • "Ağzı burgulu, eğri, ince bir çember altından geçirilen fitilin başı , kibrit başı gibi idi." (Turhan Seçer)
2. Burgulanmış olan; sarımlı

BURUNDİ

1. [isim] Orta Afrika'da bir ülke; başkenti Gitega

BURKMAK

1. [-i] Bir şeyi burar gibi ekseni etrafında döndürmek, döndürerek çevirmek
   • "Uzun kara saçlarını sıvazlayıp burktu." (Halikarnas Balıkçısı)
2. Kolu, parmağı veya bileği zorlama sonucunda incitmek
   • "Kızın yanına gittiğinde ayağını burkmuş gibi yapıp kızın kolundan destek aldı." (Rabia Osma)
3. [mecaz] Kırılmasına, üzülmesine sebep olmak
   • "Bu tatlı hatıra kalbini birdenbire burktu, kaşlarını çattı ve unutmak ister gibi başını salladı." (Aka Gündüz)

BURUKÇA

1. [sıfat] Tadı biraz buruk olan

BURLESK

Kelime Kökeni: Fransızca burlesque

1. [isim] Sanat alanında ve özellikle edebiyatta rastlanan, komikliğe dayanan bir tür

BURUKSU

1. [sıfat] Buruğa benzer, buruk gibi
   • "Bundan kuvvet alarak âdeta bir nevi buruksu saadet içinde yaşamaktayım." (Refik Halit Karay)

BURADAN

1. [zarf] Bu yerden
   • "Beş yaşımdan başlayarak buradan eve güğümlerle ben de su taşıdım." (Adalet Ağaoğlu)

BURUNLU

1. [sıfat] Herhangi bir biçimde burnu olan
2. Çıkıntısı olan
3. [mecaz] Kendini beğenmiş

BURGATA

Kelime Kökeni: İtalyanca purgada

1. [isim, denizcilik] Tel ve bitkisel halatların inç olarak çevresini belirten, 2,54 santimetreye eşit olan birim

BURTLAK

1. [isim, ağızlardan] Taşlık, çalılık yer

BURUNTU

1. [isim, ağızlardan] Bakınız sancı
   • "Sus! Buruntu geçiriyorum, azıcık kıpırdansam falya." (Hüseyin Rahmi Gürpınar)

BURACIK

1. [isim] Yakın ve belirli bir yer
2. İçinde bulunulan yer, tam burası
   • "Ben şimdi buracıkta tarağımı düşürmüşüm, gördünüz mü?" (Osman Cemal Kaygılı)

BURAĞAN

1. [isim] Kısa süreli olup çok şiddetli esen rüzgâr

BURSSUZ

1. [sıfat] Burs almayan, bursu olmayan

BURULMA

1. [isim] Burulmak işi

BURJUVA

Kelime Kökeni: Fransızca bourgeois

1. [sıfat] Orta sınıftan olan; kent soylu
2. [eskimiş] Şehirde yaşayıp özel imtiyazlardan yararlanan
   • "Burjuva bir aileden doğmuş, bir fabrikatörle evlenmiş." (Hüseyin Cahit Yalçın)

BURUŞUK

1. [sıfat] Gerginliği, düzgünlüğü kalmamış, buruşmuş olan; potur
   • "Ama işin aslını öğrenince güldü, okşadı anacığının buruşuk yanaklarını." (Nâzım Hikmet)

BURUŞMA

1. [isim] Buruşmak işi
   • "Ne var ki doldurduğu bardağı eline almasıyla suratının buruşması bir oldu." (Elif Şafak)

BURCUMA

1. [isim] Burcumak işi

BURSALI

1. [isim] Bursa ilinden olan kimse