Bin ile başlayan 6 harfli kelimeler

Başında bin olan 6 harfli 8 kelime var. Bin ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde bin olan kelimeler listesine ya da sonu bin ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında bin bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

BİNMEK

1. [-e] Yüksek bir şeyin veya bir hayvanın üstüne çıkıp ayaklarını sallandırarak oturmak
   • "Belki de atlara binerek dolaşırız." (Refik Halit Karay)
2. Bir yere gitmek için tren, vapur, uçak, otomobil vb. bir taşıtta yer almak; atlamak
   • "Vapurlara, trenlere ihtiyarları itip çocukları ezip biniyoruz." (Orhan Seyfi Orhon)
3. Bisiklet, motosiklet, binek hayvanı kullanmak
4. Bir şey sıkışarak yanındakinin üstüne çıkmak, üst üste gelmek
   • "Damar damara binmiş."
5. [-e, nesnesiz] Fiyatı artmak
   • "Pamuklulara yüzde on bindi."
6. Bir şeyin üzerine ilave edilmek
   • "Annemin dul maaşından ayrılmış bütçeme bir de posta masrafı binmişti her hafta." (Yusuf Ziya Ortaç)

BİNKAT

1. [zarf] Pek çok, kıyaslanmayacak ölçüde
   • "Ölümün bu izdivaçtan binkat hayırlı olduğunu söylüyordu." (Reşat Nuri Güntekin)

BİNLİK

1. [sıfat] Bini bir arada, bin taneden oluşmuş, bin tane alabilen
2. [isim] Bin birimden oluşan para
3. [isim] Yaklaşık üç litrelik büyük şişe
   • "Koltuğunun altında kâğıda sarılı bir binlik var. O zaman binlik diye, koyu yeşil renkli, büyük, kalın şişelere denirdi." (Hilmi Yücebaş)

BİNGÖL

1. [isim] Türkiye'nin Doğu Anadolu Bölgesi'nde yer alan illerinden biri

BİNYIL

1. [isim] Bin yılı içine alan zaman dilimi; milenyum

BİNİCİ

1. [isim] Ata binen kimse
   • "Üç yaşından sonra çocukların büyük koyunlara bindirildikleri ve sekiz yaşında at sırtında gezilere başladıkları, on iki yaşında da mükemmel bir binici oldukları belirtilir." (Doğan Yıldız)

BİNAEN

Kelime Kökeni: Arapça bināʾen

1. [edat] Dayanarak
   • "Bu mülahazaya binaen, padişaha hitaben bir telgrafname hazırlandı." (Atatürk)
2. [eskimiş] -den dolayı, -den ötürü, -diği için
   • "… Rusçuk âyanı iken mezalimine binaen idam edilen Tirsiniklizade Ömer Ağa’nın kardeşidir." (İsmail Hakkı Uzunçarşılı)

BİNBİR

1. [sıfat] Pek çok, çok sayıda
   • "Gündüz sıcağında binbir çiçeğin kokusunu getiren rüzgâr geceleri soğuğu taşırdı." (Ayla Kutlu)