Bel ile başlayan 9 harfli kelimeler

Başında bel olan 9 harfli 19 kelime var. Bel ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde bel olan kelimeler listesine ya da sonu bel ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında bel bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

BELİTLEME

1. [isim] Belitlemek işi
2. [mantık] Tümden gelişimci bir bilime esas olacak belit sistemi

BELLETMEK

1. [-e] Bir şeyi öğrenmesini sağlamak
   • "Sina Çölü'nde Türk milletinin bir ikinci destanı daha var ki her Türk çocuğuna belletmek lazım gelir." (Falih Rıfkı Atay)

BELLETMEN

1. [isim] Okul pansiyonlarında görevli oldukları günlerle sınırlı olmak üzere, yatılı öğrencilerin eğitim öğretim ve gözetimleri ile ilgili iş ve işlemleri yürüten öğretmen; belletici, belletici öğretmen
   • "Güzide ile Mutlu onu sakinleştirmeye çalışıyorlar. Derken çıkıp geliyor Nihal belletmen, alıp götürüyor Yeşim'i." (Aysel Nusret)

BELKEMİĞİ

1. [isim, mecaz] Bir şeyin varlığı ile ilgili en önemli bölüm; omurga
   • "Belkemiği Anadolu Türklüğü olan bir millî devlet kurmalıyız." (Atatürk)

BELÇİKALI

1. [isim] Belçika’da yaşayan halk veya bu halkın soyundan olan kimse

BELİRTİLİ

1. [sıfat] Belirtisi olan
2. Belirtilmiş olan, belirli kılınan

BELİRTMEK

1. [-i] Belirli duruma getirmek, açıklığa kavuşturmak; tebarüz ettirmek
   • "Üzüntülerini, kırgınlıklarını dudak büküp susarak belirtir." (Necati Cumalı)

BELAGATLİ

1. [sıfat] Belagati olan; beliğ

BELİRTKEN

1. [isim] Bir özlü sözle birlikte kullanılan işaret

BELGİLEME

1. [isim] Belgilemek işi

BELİRLEME

1. [isim] Belirlemek işi; tayin, tespit, teşhis
   • "Bunları kesin olarak belirlemeye çalışalım." (Abdülhak Şinasi Hisar)

BELLENMEK

1. [nesnesiz] Belleme (I) işine konu olmak
   • "Emniyetimizin büyük bir kısmını itiyatlarımıza, öğrenilmiş, bellenmiş tecrübelerimize borçluyuz." (Mehmet Kaplan)

BELERTMEK

1. [-i, ağızlardan] Gözünü, akı iyice belirecek bir biçimde açmak
   • "“Kâtip gözlüklerinin içinde gözlerini belertmişti." (Tarık Dursun K)

BELİNLEME

1. [isim] Belinlemek işi; benildeme

BELLEKSİZ

1. [sıfat] Belleği olmayan

BELGELEME

1. [isim] Belgelemek işi; tevsik
2. Bir çalışma için gerekli belgeleri arama ve sağlama, belgelere dayandırma; dokümantasyon

BELİKLEME

1. [isim] Beliklemek işi

BELGİNLİK

1. [isim] Belgin olma durumu; sarihlik, sarahat
   • "Gerekli belginlik ayarlamaları ayar kolunu çevirerek ve böylece mercekle görüntü lambası yüzeyi arasındaki aralığı değiştirerek yapılır." (Güner Sarioğlu)

BELLETİCİ

1. [isim] Bakınız belletmen