Bel ile başlayan 8 harfli kelimeler

Başında bel olan 8 harfli 30 kelime var. Bel ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca İçinde bel olan kelimeler listesine ya da sonu bel ile biten kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında bel bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

B E L Harfleri İle Yazılabilecek Bazı Kelimeler

3 Harfli Kelimeler

BEL, LEB

2 Harfli Kelimeler

BE, EL, LE

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

BELEŞTEN

1. [zarf] Emek vermeden, karşılıksız
   • "Para olduğu vakit karşıki İsmail'in kahvesine gidersin, olmadığı vakit buraya gelir, kahveyi hep beleşten içersin." (Hüseyin Rahmi Gürpınar)

BELİRTKE

1. [isim] Soyut bir şeyin, bir kavramın sembolü olan varlık veya eşya, amblem
2. Bir konu hakkındaki açıklayıcı bilgilerin tümü
   • "Yalın bir söyleyişin altında hemen hep çözümsüz kalan birtakım belirtkeler göze çarpıyor." (Selim İleri)
3. Gösterge

BELGESİZ

1. [sıfat] Belgesi olmayan

BELİRTİŞ

1. [isim] Belirtme durumu veya biçimi

BELENMEK

1. [-e] Kundaklanmak
   • "Çocuk olsam beleklere belensem." (Âşık Veysel)
2. Bulanmak, bulaşmak, örtülmek
   • "Ben yere yığılıp kafam kanlara belenince..." (Refik Erduran)

BELİRTİK

1. [sıfat] Açık, belli, sarih

BELGESEL

1. [sıfat] Belge niteliği taşıyan, dokümanter
   • "Televizyon spikeri bu belgesel yayın boyunca hayli vaaz verdi." (Haldun Taner)
2. [isim] Belge niteliği taşıyan film veya televizyon programı

BELLETEN

1. [isim] Bilim kurumlarının çalışmaları ile ilgili yazı ve haberlerin yayımlandığı dergi

BELLEYİŞ

1. [isim] Belleme işi veya biçimi

BELGELİK

1. [isim] Belge ve yazıların saklandığı yer, arşiv
   • "Belgelik müdürü."
2. [sıfat] Belge almayı hak eden

BELETMEK

1. [-i] Kundaklatmak

BELLETME

1. [isim] Belletmek işi

BELERMEK

1. [nsz] Göz, akı iyice belirecek biçimde açılmak
   • "Gözleri belerdi."

BELİRMEK

1. [nsz] Önce belli veya görünür olmayan bir şey ortaya çıkmak, tezahür etmek
   • "Karanlıkların ardından birçok adamlar belirerek acayip birtakım eşyalar taşıyor." (Refik Halit Karay)
2. Bir düşünce veya durum kesin bir biçim almak, tebellür etmek
   • "Kafasında günden güne çeşitli düşünceler, çeşitli kaygılar beliriyordu." (Orhan Hançerlioğlu)
3. İyice görünür ve anlaşılır bir durum almak, tebarüz etmek
   • "O kibar cemiyete nasıl bir elbise ile gireceğini düşündü, manzara gözünün önünde belirdi." (Refik Halit Karay)

BELMOPAN

...

BELİRGİN

1. [sıfat] Belirmiş durumda olan, göze çarpan, besbelli, açık, bariz, sarih
   • "Hüzünlü bakışlarının daha belirgin hâle getirdiği iri, siyah, ceylan gözleriyle ... alımlı da sayılabilirdi." (Erhan Bener)

BELİRTEÇ

1. [isim] Zarf
2. Ayıraç

BELLENME

1. [isim] Bellenmek (I) işi

BELLEKLİ

1. [sıfat] Belleği olan

BELİRSİZ

1. [sıfat] Belirli olmayan, belgisiz, gayrimuayyen
   • "Tatlı ve mahmur bakışlı gözlerini belirsiz bir noktaya dikti." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)
2. Niteliği hakkında tam bir bilgi edinilemeyen, müphem
   • "Bir ayağın yerlere sürtünmesinden çıkan, silik ve belirsiz sesi işitti." (Peyami Safa)
3. Bilinmeyen, meçhul
   • "Ne olduğu belirsiz."