Bel ile başlayan 8 harfli kelimeler

Başında bel olan 8 harfli 30 kelime var. Bel ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde bel olan kelimeler listesine ya da sonu bel ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında bel bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

BELLETEN

1. [isim] Bilim kurumlarının çalışmaları ile ilgili yazı ve haberlerin yayımlandığı dergi

BELEDİYE

Kelime Kökeni: Arapça belediyye

1. [isim] İl, ilçe, kasaba, belde vb. yerleşim merkezlerinde temizlik, aydınlatma, su, toplu taşıma ve esnafın denetimi gibi kamu hizmetlerine bakan, başkanı ve üyeleri halk tarafından seçilen, tüzel kişiliği olan örgüt; uray, şehremaneti
2. Bu örgütün bulunduğu bina
   • "Daha belediyeyi dönmüş dönmemiştim ki beynimden vurulmuşa döndüm." (Tarık Dursun K)

BELMOPAN

1. [isim] Belize'nin başkenti

BELERTME

1. [isim] Belertmek işi

BELGESİZ

1. [sıfat] Belgesi olmayan

BELLİSİZ

1. [sıfat] Belli olmayan, bilinemeyen
   • "Ne kumaştan olduğu bellisiz murdar birer entari..." (Hüseyin Rahmi Gürpınar)

BELGİSİZ

1. [sıfat] Bakınız belirsiz

BELİRTKE

1. [isim] Bakınız amblem
2. Bir konu hakkındaki açıklayıcı bilgilerin tümü
   • "Yalın bir söyleyişin altında hemen hep çözümsüz kalan birtakım belirtkeler göze çarpıyor." (Selim İleri)
3. [dil bilimi] Bakınız gösterge

BELİRMEK

1. [nesnesiz] Önce belli veya görünür olmayan bir şey ortaya çıkmak; tezahür etmek
   • "Yarı yola yaklaştığında, köprünün karşı ucunda, ona doğru gelen bir karaltı belirdi." (Ayşe Kulin)
2. Bir düşünce veya durum kesin bir biçim almak; tebellür etmek
   • "Kafasında günden güne çeşitli düşünceler, çeşitli kaygılar beliriyordu." (Orhan Hançerlioğlu)
3. İyice görünür ve anlaşılır bir durum almak; tebarüz etmek
   • "Bunun akabince bir toz belirdi kim ne benzer evvelkine!" (Vasfi Mahir Kocatürk)

BELİRTEN

1. [isim, dil bilgisi] Bakınız tamlayan

BELETMEK

1. [-i, ağızlardan] Bakınız kundaklatmak

BELENMEK

1. [-e, ağızlardan] Bakınız kundaklanmak
   • "Çocuk olsam beleklere belensem" (Âşık Veysel)
2. Bakınız bulanmak
   • "Kuyunun başında unum elenir / Kaytan bıyıklarım kana belenir" (Halk türküsü)

BELGESEL

1. [sıfat] Belge niteliği taşıyan; dokümanter
   • "Televizyon spikeri bu belgesel yayın boyunca hayli vaaz verdi." (Haldun Taner)
2. [isim] Belge niteliği taşıyan film veya televizyon programı; dokümanter

BELLEMEK

1. [nesnesiz] Akılda tutmak
   • "Sözümü dinleyiniz, dediklerimi belleyiniz!" (Necip Fazıl Kısakürek)
2. Bakınız öğrenmek
   • "Ben yüzme belleyemem mi?" (Orhan Kemal)
3. Bakınız sanmak
   • "Yumuşak, sabırlı, şefkatli bir insan bellemişsin." (Haldun Taner)

BELİRGİN

1. [sıfat] Belirmiş durumda olan, göze çarpan; bariz, sarih
   • "Sesindeki meydan okuyuş öyle belirgin ki ona iyi davrandığıma pişman olacağım neredeyse." (Ahmet Ümit)
2. [zarf] Açık bir biçimde
   • "Kamaranın kapısı daha belirgin tıklatılıyor şimdi." (Adalet Ağaoğlu)

BELİRSİZ

1. [sıfat] Belirli olmayan; belgisiz, gayrimuayyen, vuzuhsuz
   • "Şimdi galiba belirsiz bir yerde bir esere çalışıyor." (Necip Fazıl Kısakürek)
2. Niteliği hakkında tam bir bilgi edinilemeyen; müphem
   • "Bir ayağın yerlere sürtünmesinden çıkan, silik ve belirsiz sesi işitti." (Peyami Safa)
3. Kim veya ne olduğu anlaşılamayan
   • "Küçük bir ekmek parçası üstüne konmuş, ne olduğu belirsiz yeşilliklerle yapılmış salata kendisine uzatılıyormuş." (Ayla Kutlu)

BELİRTEÇ

1. [isim, dil bilgisi] Bakınız zarf
2. [kimya] Bakınız ayıraç

BELERMEK

1. [nesnesiz, ağızlardan] Göz akı iyice belirecek bir biçimde açılmak
   • "Irkına has bir çabuklukla hemen rengi attı, gözleri belerdi ve işte o dakikada can verdi." (Yaman Koray)

BELGELİK

1. [isim] Bakınız arşiv
2. [sıfat] Belge almayı hak eden

BELLETME

1. [isim] Belletmek işi