Aka ile biten kelimeler

Sonunda aka olan 36 kelime var. AKA ile biten kelimeler listesini inceleyerek aradığınız kelimeleri bulabilirsiniz. Türkçe araştırmalarınızda, scrabble oyununda bu kelimeleri kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde aka olan kelimeler listesine ya da başında aka olan kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

9 Harfli Kelimeler

KARŞIYAKA, MUTALLAKA

8 Harfli Kelimeler

KARAYAKA, KELALAKA, MÜSABAKA, MÜZAYAKA

7 Harfli Kelimeler

ÇALYAKA, GÖLYAKA, LAKLAKA, MUAŞAKA, MUTLAKA

6 Harfli Kelimeler

AKYAKA, ALPAKA, BARAKA, FALAKA, FİYAKA, LUSAKA, NAFAKA, SADAKA, SARAKA, TABAKA, TOYAKA, VARAKA, YALAKA

5 Harfli Kelimeler

ALAKA, ARAKA, PLAKA

4 Harfli Kelimeler

CAKA, KAKA, LAKA, SAKA, ŞAKA, TAKA, VAKA, YAKA

3 Harfli Kelimeler

AKA

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

MUTALLAKA

Kelime Kökeni: Arapça muṭallaḳa

1. [isim, eskimiş] Boşanarak dul kalmış kadın

KARŞIYAKA

1. [isim] İzmir iline bağlı ilçelerden biri

KARAYAKA

1. [isim, hayvan bilimi] Doğu Karadeniz kıyı bölgesinde yetişen, uzun kuyruklu, beyaz renkli bir tür koyun

MÜZAYAKA

Kelime Kökeni: Arapça mużāyaḳa

1. [isim, eskimiş] Bakınız darlık
2. Bakınız parasızlık

KELALAKA

Kelime Kökeni: Fransızca quel + Arapça ʿalāḳa

1. [ünlem, argo] "İlgisi yok, ne ilgisi var" anlamlarında kullanılan bir söz

MÜSABAKA

Kelime Kökeni: Arapça musābaḳa

1. [isim, spor] Bakınız yarışma
   • "Biraz daha geçti, sırıkla yüksek atlama müsabakası ilan olundu." (Memduh Şevket Esendal)
2. Bakınız karşılaşma

MUAŞAKA

Kelime Kökeni: Arapça muʿāşaḳa

1. [isim, eskimiş] Bakınız âşıktaşlık
   • "Bir muaşakadan sonra evlendiği hanımla aralarında bir hayli kıskançlık vakaları geçmiş." (Abdülhak Şinasi Hisar)

LAKLAKA

Kelime Kökeni: Arapça laḳlaḳa

1. [isim] Gereksiz, anlamsız, boş söz

GÖLYAKA

1. [isim] Düzce iline bağlı ilçelerden biri

MUTLAKA

Kelime Kökeni: Arapça muṭlaḳā

1. [zarf] Bakınız kesinlikle
   • "Ben sözü, her okuyuşumuzda mutlaka gülümseten bir şiirine getirdim." (Ahmet Kabaklı)

ÇALYAKA

1. [zarf] Yakasına yapışıp sıkıca tutarak
   • "Kasım Efendi’yi çalyaka Kadı’nın karşısına çıkarttılar." (Aziz Nesin)

NAFAKA

Kelime Kökeni: Arapça nafaḳa

1. [isim] Geçinmek için gerekli olan şeylerin bütünü; geçimlik
   • "Çoluk çocuğunun nafakası için geceli gündüzlü örs başından ayrılmayan demirciyi göreyim, dedim, bir gün." (Necip Fazıl Kısakürek)
2. [hukuk] Birinin geçindirmekle yükümlü bulunduğu kimselere, mahkeme kararıyla bağlanan aylık

TABAKA

Kelime Kökeni: Arapça ṭabaḳa

1. [isim, jeoloji] Bakınız katman
   • "Madenin üzerindeki kalın toprak tabakası kaldırılıyor."
2. [sıfat] Baskı ve yazıda kullanılan, değişik boyutlarda kesilmiş (kâğıt)
   • "... masası başına geçip oturur, bir tabaka kâğıt çeker önüne, bir şeyler yazar, dikkatle katlar..." (Orhan Asena)
3. [toplum bilimi] Bakınız kat (I)
4. Bakınız sınıf
   • "Her milletten, her tabakadan, huyları, dinleri, dilleri farklı fakat amaçları aynı olan insanların bulunduğu bir yerdi burası." (İhsan Oktay Anar)
5. [mimarlık] Osmanlı mimarisinde caminin mahfilden itibaren kubbeye kadar olan çeşitli katlarından her biri

AKYAKA

1. [isim] Kars iline bağlı ilçelerden biri

ALPAKA

Kelime Kökeni: Fransızca alpaga

1. [isim, hayvan bilimi] Çift parmaklılar takımının devegiller sınıfından, Güney Amerika'da yaşayan, uzun tüylü, memeli bir hayvan (Lama glama pacos)
2. Bu hayvanın yumuşak, hafif, dayanıklı ve parlak olan yünü
3. Bu yünden dokunan kumaş

TOYAKA

1. [isim] Bükerek germek için iki kat edilmiş bir ipin ucuna geçirilen tahta parçası

SARAKA

Kelime Kökeni: Yunanca

1. [isim, argo] Üstü kapalı alay etme, laf dokundurma
   • "Bu yaşlı başlı adamın evlatlarının başına yemin etmesi onun bütün ihtiyatkârlığını bir anda sildi süpürdü, şakayı, sarakayı bir tarafa bıraktı." (Refî Cevad Ulunay)

FALAKA

Kelime Kökeni: Arapça falaḳa

1. [isim] Sopa vurmak için ayak tabanlarını uygun bir biçimde sıkıştırıp tutmak üzeren iki ucuna bağlı bir ipi olan cezalandırma aracı
2. Bu araçla uygulanan dayak cezası
3. Bazı kaldıraçlarda kullanılan ucu iple bağlı ağaç parçası
4. [denizcilik] Dik ve sabit tutulması gereken halat ve serenlerin üzerine bir kasa ile bağlanan halat ayakları

BARAKA

Kelime Kökeni: İtalyanca baracca

1. [isim] Tahta, çinko vb. hafif şeylerden yapılmış, temelsiz, eğreti yapı
   • "Tren şehre girerken yerlilerin teneke barakaları görünür." (Orhan Seyfi Orhon)

VARAKA

Kelime Kökeni: Arapça varaḳa

1. [isim, eskimiş] Bakınız varak
   • "Vazife esnasında hakaret diye zabıt varakası tutabilirdi." (Aka Gündüz)