Aka ile biten 6 harfli kelimeler

Sonunda aka olan 6 harfli 13 kelime var. AKA ile biten kelimeler listesini inceleyerek aradığınız kelimeleri bulabilirsiniz. Türkçe araştırmalarınızda, scrabble oyununda bu kelimeleri kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde aka olan kelimeler listesine ya da başında aka olan kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

TABAKA

Kelime Kökeni: Arapça ṭabaḳa

1. [isim, jeoloji] Bakınız katman
   • "Madenin üzerindeki kalın toprak tabakası kaldırılıyor."
2. [sıfat] Baskı ve yazıda kullanılan, değişik boyutlarda kesilmiş (kâğıt)
   • "... masası başına geçip oturur, bir tabaka kâğıt çeker önüne, bir şeyler yazar, dikkatle katlar..." (Orhan Asena)
3. [toplum bilimi] Bakınız kat (I)
4. Bakınız sınıf
   • "Her milletten, her tabakadan, huyları, dinleri, dilleri farklı fakat amaçları aynı olan insanların bulunduğu bir yerdi burası." (İhsan Oktay Anar)
5. [mimarlık] Osmanlı mimarisinde caminin mahfilden itibaren kubbeye kadar olan çeşitli katlarından her biri

AKYAKA

1. [isim] Kars iline bağlı ilçelerden biri

FİYAKA

Kelime Kökeni: İtalyanca fiaccola

1. [isim] Bakınız gösteriş
   • "Çünkü biliyorum ki seni tanırsam fazla değil, senin izin verdiğinden bir nebze fazla tanırsam fiyakan fena hâlde bozulacak." (Ümit Kıvanç)

NAFAKA

Kelime Kökeni: Arapça nafaḳa

1. [isim] Geçinmek için gerekli olan şeylerin bütünü; geçimlik
   • "Çoluk çocuğunun nafakası için geceli gündüzlü örs başından ayrılmayan demirciyi göreyim, dedim, bir gün." (Necip Fazıl Kısakürek)
2. [hukuk] Birinin geçindirmekle yükümlü bulunduğu kimselere, mahkeme kararıyla bağlanan aylık

BARAKA

Kelime Kökeni: İtalyanca baracca

1. [isim] Tahta, çinko vb. hafif şeylerden yapılmış, temelsiz, eğreti yapı
   • "Tren şehre girerken yerlilerin teneke barakaları görünür." (Orhan Seyfi Orhon)

FALAKA

Kelime Kökeni: Arapça falaḳa

1. [isim] Sopa vurmak için ayak tabanlarını uygun bir biçimde sıkıştırıp tutmak üzeren iki ucuna bağlı bir ipi olan cezalandırma aracı
2. Bu araçla uygulanan dayak cezası
3. Bazı kaldıraçlarda kullanılan ucu iple bağlı ağaç parçası
4. [denizcilik] Dik ve sabit tutulması gereken halat ve serenlerin üzerine bir kasa ile bağlanan halat ayakları

ALPAKA

Kelime Kökeni: Fransızca alpaga

1. [isim, hayvan bilimi] Çift parmaklılar takımının devegiller sınıfından, Güney Amerika'da yaşayan, uzun tüylü, memeli bir hayvan (Lama glama pacos)
2. Bu hayvanın yumuşak, hafif, dayanıklı ve parlak olan yünü
3. Bu yünden dokunan kumaş

SADAKA

Kelime Kökeni: Arapça ṣadaḳa

1. [isim] Karşılık beklemeden ihtiyaç sahiplerine, fakirlere verilen para, mal vb.
   • "Sen bana niye söylemedin? Sadaka verirdik, adak adardık." (Memduh Şevket Esendal)
2. Dilenciye verilen para

SARAKA

Kelime Kökeni: Yunanca

1. [isim, argo] Üstü kapalı alay etme, laf dokundurma
   • "Bu yaşlı başlı adamın evlatlarının başına yemin etmesi onun bütün ihtiyatkârlığını bir anda sildi süpürdü, şakayı, sarakayı bir tarafa bıraktı." (Refî Cevad Ulunay)

VARAKA

Kelime Kökeni: Arapça varaḳa

1. [isim, eskimiş] Bakınız varak
   • "Vazife esnasında hakaret diye zabıt varakası tutabilirdi." (Aka Gündüz)

YALAKA

1. [isim, ağızlardan] Bakınız dalkavuk
2. [sıfat] Bakınız arsız

TOYAKA

1. [isim] Bükerek germek için iki kat edilmiş bir ipin ucuna geçirilen tahta parçası

LUSAKA

1. [isim] Zambiya'nın başkenti