Ak ile biten 5 harfli kelimeler

Sonunda ak olan 5 harfli 177 kelime var. AK ile biten kelimeler listesini inceleyerek aradığınız kelimeleri bulabilirsiniz. Türkçe araştırmalarınızda, scrabble oyununda bu kelimeleri kullanabilirsiniz. Ayrıca İçinde ak olan kelimeler listesine ya da başında ak olan kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu : Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

KAZAK

Kelime Kökeni : Fransızca

1. [isim] Baştan geçirilerek giyilen, genellikle kollu, örme üst giysisi
2. Jokeylerin giydiği, göz alıcı renklerde bir tür ceket

BORAK

1. [sıfat] Bor (I)

KAÇAK

1. Bağlı bulunduğu yerden veya yasadan kaçan, uzaklaşan
   • "Vapurda bir de kaçak Rus ailesi var." (Aka Gündüz)
2. Yasaca yapılması yasak olan veya yapılması için gerekli izin alınmayan
   • "Kaçak kat."
3. Yasaca belirtilmiş gerekli gümrük ve vergileri ödenmeden bir yere sokulan veya bir yerden çıkarılan
   • "Öyle olduğu hâlde kaçak sigaramla hâli unutmaya çalışıyordum." (Sait Faik Abasıyanık)
4. [isim] Bir kaptan, bir borudan sızan gaz veya sıvı, bir telden kaçan akım
   • "Bu odada kaçak var."
5. [isim] Gizlice kaçırılmış olan mal veya madde
   • "Şu âlâ kaçaktan birer sigara sarar mısınız?" (Sermet Muhtar Alus)
6. [zarf] Yasalara, kurallara uymayarak, gizlice
   • "Bütün harp müddetince babası ile İsviçre'de kaçak yaşadı." (Aka Gündüz)

YUMAK

1. [-i] Yıkamak

ABLAK

1. [sıfat] Yayvan ve dolgun (yüz)
   • "Şarap kızılı vurmuş ablak yüzüyle öfkeli girdi içeri." (Orhan Kemal)

ÇAPAK

1. [isim] Göz pınarında ve kirpiklerde birikerek pıhtılaşan veya kuruyan akıntı
2. Madenler dövülürken sıçrayan ince, ufak parça
3. Metal veya toprak eşya kenarlarında bulunan pürüz

ÇITAK

1. [sıfat] Dağda yaşayan ve geçimini odun satarak sağlayan
2. Kaba, huysuz, kavgacı

NAHAK

Kelime Kökeni : Farsça

1. [sıfat] Haksız, gereksiz
   • "Talihin sana bilasebep verdiği nahak bir mükâfatın kıymetini takdir edemiyorum." (Ömer Seyfettin)

SERAK

Kelime Kökeni : Fransızca

1. [isim] Dik yerlerden inen buzullarda, derin yarılmalar sebebiyle buz parçalarının koparak aşağıya düşmesi

PASAK

1. [isim] Kir
   • "Başta yağlı bir fes, boyunda pasak içinde yakalık ve kravat." (Salâh Birsel)

YAMAK

1. [isim] Bir işte yardımcı olarak çalışan erkek
   • "Eli yüzü düzgün, işgüzar bir yamağı mektupçu efendinin yanına kapılandıracaklar..." (Ercüment Ekrem Talu)
2. Yeniçeri Ocağında topçu ve humbaracı gibi askerî kuruluşlarda aday olarak bulunan kimse
3. Birinin etkisinde kalarak onun sözünden çıkmayan kimse

KULAK

1. [isim] Başın her iki yanında bulunan işitme organı
   • "Kulaklarımın uğultusu içinde, söylediği lakırtıların hiçbirini duymuyordum." (Hüseyin Cahit Yalçın)
   • "Bazıları hava kirlenmesinde olduğu gibi bu eleştirileri kulak ardı ediyorlar." (Haldun Taner)
   • "Bunların sözlerine ne diye kulak asıyor, ona göre yapacağın işi kestiriyorsun?" (Memduh Şevket Esendal)
   • "Bir kere söze başladı mı isterdi ki herkes kulak kesilip onu dinlesin." (Haldun Taner)
2. Bu organın, sesleri toplayıp içeriye almaya yarayan dış bölümü
   • "Elleriyle kulaklarını tıkayıp yatağının yanında tortop oldu." (Halide Edip Adıvar)
3. Balıklarda başın iki yanında bulunan ve ağızdan alıp solungaçlardan geçirdiği suyu dışarıya vermeye yarayan yarıklardan her biri
4. Telli çalgılarda tel germeye yarayan burgu
5. Sabanın toprağa giren kısmının iki yanında bulunan ve toprağı yollara dökmeye yarayan parça
6. Akarsuların ve özellikle göllerin karaya giren ve durgunlaşan yerleri
7. Seslerin uygunluğunu seçebilme ve değerlendirebilme yeteneği

SARAK

1. [isim] Yapı yüzeylerinde yatay, enli, az çıkıntılı, süslü veya düz silme

UÇMAK

1. [nsz] Kuş, kanatlı böcek vb. hareketli kanatları yardımıyla havada düşmeden durmak, havada yol almak
   • "Biraz havalanıp bir başka kayaya kadar uçtu." (Sait Faik Abasıyanık)
   • "Ben kimsenin hususi hayatına karışmayı asla sevmem ama şu Şahin Paşa, uçan kuşa borcu olduğunu herkes bilirken nasıl oluyor da kumarda bu kadar para kaybediyor." (Abdülhak Şinasi Hisar)
   • "O birkaç gün içinde uçan kuştan medet umdum." (Reşat Nuri Güntekin)
   • "Sağıma baktım. İhtiyar yoktu. Güneşin ilk ziyalarıyla beraber kaybolan hayalet gibi sanki silinmiş, uçmuş gitmişti." (Ömer Seyfettin)
2. Uçak vb. araçlar özel mekanizma ile yerden yükselmek, havada yol almak
3. Sıvı, gaz veya buhar durumuna geçmek
4. Rengi solmak
   • "Rengi birdenbire uçtu." (Peyami Safa)
5. Rüzgâr veya başka bir itici güçle yerinden ayrılıp uzağa gitmek
   • "Bu gece tahta perde uçmuş."
6. Yüksek yerden düşmek veya yuvarlanmak
7. Belirmek
   • "Sakalı yeni çıkmış, yüzünde çocukça ifadeler uçuyordu." (Sait Faik Abasıyanık)
8. Patlayıcı madde ile parçalanmak
9. Uçar gibi dalgalanmak
   • "Elleri trençkotunun cebinde, gözlerini karşı kıyıya dikmiş, saçları savrulurcasına geriye uçuyor." (Atilla İlhan)
10. Çok hızlı gitmek
    • "Hele bir asfalta çıkalım görürsünüz bey, derdi. Uçar bu bizim külüstür." (Reşat Nuri Güntekin)
11. Hava yolu ile gitmek
    • "Yarın İstanbul'a uçuyorum."
12. Yok olmak, ortadan kaybolmak
    • "Bütün kararları uçmuştu. Yüzünde iradesiz hatlar belirdi." (Sait Faik Abasıyanık)
13. Çok sevinmek
14. Keyif verici veya uyuşturucu madde aldıktan sonra hayal âlemine dalıp gitmek
15. Aşırılmak
    • "Bizim kitaplar uçmuş."
16. Dinî inanışa göre ruh ölümden sonra göğe yükselmek

KAPAK

1. [isim] Her türlü kabın üstünü örtmeye veya bir deliği kapamaya yarayan nesne
   • "Evin en alt katına indik, oradan da bir mahzen kapağı açtılar." (Refik Halit Karay)
   • "Elbise dolabı kapak atıyor."
   • "Garajlara en yakın bir otele kapağı atmış, hemen yatıp uyumuştu." (Erhan Bener)
2. Dolap, sandık vb.ni örtmeye yarayan parça
   • "Dolap kapağı."
3. Kitap, defter vb.nin en üstüne geçirilen kılıf
   • "Kapağını, geceleri aynı masa etrafında buluştuğu ressamlardan birine çizdirecekti." (Atilla İlhan)
4. Biçilen ağaç kütüklerinin iki yanından çıkan, düzgün olmayan tahta
5. Zıvanada iki dış yan parça

ŞAYAK

Kelime Kökeni : Rumca

1. [isim] Kaba dokunmuş, dayanıklı bir çeşit yün kumaş
2. Bu kumaştan yapılmış elbise
   • "Beyaz şayaklar giymiş, kuvvetli, güzel, genç bir âşık." (Ömer Seyfettin)

SOKAK

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] İl, ilçe vb. yerleşim bölgelerinde, iki yanında evler olan, caddeye oranla daha dar veya kısa olabilen yol
   • "Biraz sonra şehrin bütün sokaklarında süvariler dörtnala koşmaya başladılar." (Ömer Seyfettin)
   • "İnsanı kolundan tutup sokağa atmazlar." (Halikarnas Balıkçısı)
   • "Her zaman, saat on bir buçuk dedi mi kadın erkek, kol kola sokağa dökülürlerdi." (Peyami Safa)
   • "Ben böyle şeye gelemem efendim... Ben canımı sokakta bulmadım efendim." (Reşat Nuri Güntekin)

OYNAK

1. [sıfat] Kımıldayan, yerinde sağlam durmayan, hareketli
   • "Boğaz'ın oynak ve çırpıntılı sularına açıldı mı, korkuya benzer bir ürperti geçirilir." (Samiha Ayverdi)
2. Hareket, canlılık veren
   • "Zeybek oynak bir müziktir."
3. Değişken, kararsız
   • "Altın fiyatları oynak."
4. Davranışları ağırbaşlı olmayan (kadın veya kız)
   • "Bu, otuz yaşlarında çenebaz ve oynak bir duldu." (Reşat Nuri Güntekin)
5. Bükülüp doğrulmaya elverişli olan (eklem)
   • "Bütün vücudunda, damarlarında, kemiklerinin oynak yerlerinde, etlerinde bir sızı, bir gevşeklik..." (Peyami Safa)

AHLAK

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Bir toplum içinde kişilerin uymak zorunda oldukları davranış biçimleri ve kuralları, aktöre, sağtöre
   • "Ahlak düzelmeden hiçbir şey düzelmez." (Çetin Altan)
2. İyi nitelikler, güzel huylar
   • "Bu şoförler hepinizin ahlakını bozdu." (Memduh Şevket Esendal)

BAŞAK

1. [isim] Arpa, buğday, yulaf vb. ekinlerin tanelerini taşıyan kılçıklı başı
   • "Toprak üstünde ne tütün fidanı ne buğday başağı bırakmışlar." (Abdülhak Şinasi Hisar)
2. Tarlalarda, bağlarda dökülmüş veya tek tük kalmış olan ürün