Aban ile biten 5 harfli kelimeler

Sonunda aban olan 5 harfli 5 kelime var. ABAN ile biten kelimeler listesini inceleyerek aradığınız kelimeleri bulabilirsiniz. Türkçe araştırmalarınızda, scrabble oyununda bu kelimeleri kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde aban olan kelimeler listesine ya da başında aban olan kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

ŞABAN

Kelime Kökeni: Arapça şaʿbān

1. [isim] Ay takviminin sekizinci ayı, üç ayların ikincisi

SABAN

1. [isim] Çift süren hayvanların koşulduğu demir uçlu tarım aracı
   • "Bak çorak tarlasında sabanına dayanmış / Geniş alnı güneşle, bağrı ateşle yanmış" (Faruk Nafiz Çamlıbel)

KABAN

Kelime Kökeni: Ermenice

1. [isim, ağızlardan] Dik yokuş
2. Bakınız tepe
   • "Seher vakti keklik çıkar kabana / Sallandıkça püskül değer tabana" (Halk türküsü)

TABAN

1. [isim] Ayağın alt yüzü; aya
2. Üstü kapalı bir yerin gezinilen, ayakla basılan yüzü; zemin, tavan karşıtı
3. Ayakkabının alt bölümü
4. Bakınız kaide
5. Bir şeyin en alt bölümü; dip
6. Değerlendirmede en alt derece
7. Bir toplumu, bir kuruluşu oluşturan, yönetime katılmadan etkili olan kitle
   • "Partinin tabanının istekleri doğrultusunda..."
8. Bakınız temel
9. [coğrafya] Denizin, gölün veya akarsuyun zemini
10. [denizcilik] Dikey duran direk, çubuk, seren vb.nin alt bölümü
11. [matematik] Bir cismin veya bir biçimin yüksekliğini ölçmek için aşağıdan yukarıya doğru başlama noktası olarak alınan yüzey veya çizgi
    • "Piramidin tabanı. Üçgenin tabanı."
12. [matematik] Üslü sayılarda kuvveti alınan sayı: 53 anlatımında 3 rakamı üstür, 5 ise tabandır
13. [dil bilimi] Çekim eki almamış kelime kök veya gövdesi: göz, al-mak; burun, gözlükçü, kavur-mak vb
14. [ağızlardan] Tarlanın düz ve verimli kesimi
15. [eskimiş] Kılıç vb. yapımında kullanılan iyi cins demir

YABAN

Kelime Kökeni: Farsça yābān

1. [isim] İnsan yaşamayan ıssız yer
2. Vahşi olan, evcil olmayan canlı
   • "Yaban keçisi. Yaban kedisi."
3. Kendi kendine yetişen bitki
   • "Yaban sarımsağı."
4. Aile ocağından uzak olan yer
   • "Az değildir varmadan senin gibi yurduna / Post verenler yabanın hayduduna, kurduna" (Faruk Nafiz Çamlıbel)
5. [sıfat] Bakınız ıssız
   • "Yalnız, yaban ormanda yaşayan yerliler bu zehrin ilacını bilirler." (Falih Rıfkı Atay)
6. [ağızlardan] Yerli halktan olmayan kimse
   • "Yerliler bize yaban derler ve aramıza katılmazlardı." (Falih Rıfkı Atay)