Başında çökme olan 2 kelime var. Çökme ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde çökme olan kelimeler listesine ya da sonu çökme ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında çökme bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

6 Harfli Kelimeler

ÇÖKMEK

5 Harfli Kelimeler

ÇÖKME

Kelime bulma makinesi Kelime bulma makinesi

Çökme Harfleri ile Yazılabilecek Kelimeler

E K M Ç Ö

5 Harfli Kelimeler

ÇÖKME, KÖMEÇ

4 Harfli Kelimeler

ÖKÇE

3 Harfli Kelimeler

ÇEK, KEM, MEÇ, ÖKE

2 Harfli Kelimeler

ÇE, EK, EM, KE, ME, MÖ, ÖÇ, ÖK

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.


Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

ÇÖKMEK

  1. [nesnesiz] Bulunduğu düzeyden aşağı inmek; çukurlaşmak, batmak, obrumak
    • "Altımız oynadı, toprak çöktü üstüme. Bağırıyordum. Toprak sıkıştırıyordu." (Yaşar Kemal)
  2. Üzerinde bulunduğu yere yıkılmak
    • "Bir, bilemedin bir buçuk kulaçlık bir tavan çöktü bana kalırsa…" (Mustafa Necati Sepetçioğlu)
  3. [-e] Bakınız çömelmek
  4. [-e] Oturmak, birdenbire oturmak
    • "Soluk soluğa yere çöktü." (Falih Rıfkı Atay)
  5. Birinin, bir şeyin üzerine çullanmak
  6. Deve, sığır vb. olduğu yere oturmak
    • "Boz renkli bir kaya, tıpkı çökmüş bir hecin sırtını andırıyordu." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)
  7. Şakak, avurt vb. içeri doğru girmek; çukurlaşmak
    • "Kadının yanakları daha fazla çöktü." (Halide Edip Adıvar)
  8. Basmak, yayılmak
    • "Geceleri bazen öyle bir sessizlik çöküyor ki muharebenin bu yerlerde olduğuna insanın inanamayacağı geliyor." (Necip Fazıl Kısakürek)
  9. Sis, duman vb. inerek kaplamak
    • "Alaca karanlıklar çökerken köşk bahçesinin parmaklıklarında görünmektedir." (Salâh Birsel)
  10. [mecaz] Sarsılıp dinçliğini yitirmek
    • "Şayet iradesiz bir adamsanız az zamanda çürüyüp çökmeniz pek mümkündür." (Refik Halit Karay)
  11. Tortu dibe inmek
  12. [mecaz] Son bulmak, yıkılıp dağılmak; göçmek
    • "Bir gün vatan çöktü ve millî mabetler istila edildi." (Aka Gündüz)
  13. [-e, mecaz] Yoğun bir biçimde duymak
    • "Mustafa Kemal'in içine ilk defa bu lisede vatan kaygısı çöktü." (Falih Rıfkı Atay)
ÇÖKME

  1. [isim] Çökmek işi; çöküntü, obruma
    • "Her şeyden önce insanın tabii ömründe üç çağ vardır: Büyüme çağı, duraklama çağı, çökme çağı." (Niyazi Berkes)
  2. [jeoloji] Bakınız çöküntü
  3. [kimya] Boya içindeki pigmentin ve dolgu maddelerinin zamanla kabın dibinde tortu oluşturması
Kelime Anlamları Kaynağı : Türk Dil Kurumu Güncel Türkçe Sözlüğü