Çene ile başlayan kelimeler

Başında çene olan 14 kelime var. Çene ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde çene olan kelimeler listesine ya da sonu çene ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında çene bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

10 Harfli Kelimeler

ÇENEBAZLIK, ÇENELEŞMEK, ÇENESİZLİK

9 Harfli Kelimeler

ÇENELEŞME, ÇENELİLİK

8 Harfli Kelimeler

ÇENEKSİZ

7 Harfli Kelimeler

ÇENEBAZ, ÇENEKLİ, ÇENESİZ, ÇENETLİ

6 Harfli Kelimeler

ÇENELİ

5 Harfli Kelimeler

ÇENEK, ÇENET

4 Harfli Kelimeler

ÇENE

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

ÇENESİZLİK

1. [isim] Çenesiz olma durumu

ÇENELEŞMEK

1. [-le] Karşılıklı olarak konuşmak
   • "Bankacı pencereden baktı, kadın hamallarla çeneleşiyordu." (Memduh Şevket Esendal)

ÇENEBAZLIK

1. [isim] Çenebaz olma durumu
   • "Hep bunlar yeni avukatlık çenebazlığı, zamane lafları." (Hüseyin Rahmi Gürpınar)

ÇENELEŞME

1. [isim] Çeneleşmek işi

ÇENELİLİK

1. [isim] Çeneli olma durumu

ÇENEKSİZ

1. [sıfat] Çeneği olmayan veya çenekleri iyi görülemeyen

ÇENEBAZ

Kelime Kökeni: Farsça çānebāz

1. [sıfat] Çok konuşan; çenesi kuvvetli, çeneli
   • "Bu, otuz yaşlarında çenebaz ve oynak bir duldu." (Reşat Nuri Güntekin)

ÇENESİZ

1. [sıfat] Çenesi olmayan
2. [mecaz] Çok konuşan
3. [mecaz] Yerinde ve düzgün konuşmasını bilmeyen

ÇENEKLİ

1. [sıfat] Çeneği olan

ÇENETLİ

1. [sıfat, biyoloji] İki veya daha çok çenedi bulunan

ÇENELİ

1. [sıfat] Çenesi olan
2. [mecaz] Bakınız çenebaz
   • "Çenelileri hor görmemeliyiz, gereğinde söze atılmak, konuşmak hatta epeyce konuşmak suspus oturmaktan yeğdir." (Nermi Uygur)

ÇENET

1. [isim, bitki bilimi] Açıldığında tohumların ortaya çıktığı kabuk
2. [hayvan bilimi] İstiridye vb. iki çeneli yumuşakçalarda, kolsu ayaklılarda kavkının iki parçasından her biri

ÇENEK

1. [isim, bitki bilimi] Tohumda embriyoyu kaplayan etli bölüm
   • "Bakla, fasulye gibi bitkilerin tohumlarında ikişer çenek bulunur."
2. [hayvan bilimi] Kuşların gagasını oluşturan alt ve üst bölümlerden her biri
3. [hayvan bilimi] Böceklerde ağzın iki yanında bulunan parçalayıcı sert organ

ÇENE

Kelime Kökeni: Farsça çāne

1. [isim] Canlılarda baş bölümünde yer alan, kemik veya kıkırdak ile desteklenen, altlı üstlü dişleri taşıyan ve ağzın kapanıp açılmasını sağlayan kasları üzerinde barındıran iki parçaya verilen ad
   • "Çenesinin, başının bütün iskeleti peksimeti çiğnedikçe daha açık olarak meydana çıkıyordu." (Halide Edip Adıvar)
2. Mengene, kerpeten vb. araçların eşyayı sıkıştıran karşılıklı iki parçasından her biri
3. [denizcilik] Baş bodoslamasının omurga ile birleştiği yer; çarık
4. [mecaz] Çok konuşma huyu, gevezelik
   • "Sende de çene var ha!"