Yet ile biten 7 harfli kelimeler

Sonunda yet olan 7 harfli 40 kelime var. YET ile biten kelimeler listesini inceleyerek aradığınız kelimeleri bulabilirsiniz. Türkçe araştırmalarınızda, scrabble oyununda bu kelimeleri kullanabilirsiniz. Ayrıca İçinde yet olan kelimeler listesine ya da başında yet olan kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu : Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

E T Y Harfleri İle Yazılabilecek Bazı Kelimeler

2 Harfli Kelimeler

ET, EY, TE, YE

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

BİDAYET

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Başlama, başlangıç
   • "Sevdasını, bidayette kıyısından köşesinden paylaşırken, zamanla tamamen sahiplenmiş." (Atilla İlhan)

EMNİYET

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Güvenlik
   • "Kendi vatandaşlarının ırz, mal, can emniyeti hakkında teminat istiyorlar." (Ercüment Ekrem Talu)
   • "Hele emniyet ettiğim birkaç uyanık arkadaşla bulunduğum zaman bülbül gibi ötüyordum." (Reşat Nuri Güntekin)
   • "Arkadaşının emniyet vermesine rağmen içi rahat değildi." (Mahmut Yesari)
2. Güven, inanma, itimat
   • "Paris'teki hemşehriler bana büyük bir sevgi ve emniyetle kucaklarını açmışlardı." (Reşat Nuri Güntekin)
3. Polis işleri
4. Güvenlik işlerinin yürütüldüğü yer
   • "Emniyet müdürlüğü."
5. Bir araçta güven sağlayıcı parça

KEMİYET

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Nicelik

EHLİYET

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Sürücü belgesi
2. Ustalık, uzluk
   • "Üstat, ehliyetin son olgunluk merhalesini ifade ettiğinden yaş, baş ve sakal mefhumlarını da ihtiva ederdi." (Ahmet Haşim)

VARİYET

1. [isim] Varlık, zenginlik

BEGAYET

Kelime Kökeni : Farsça

1. [zarf] Son derece, pek çok, aşırı
   • "Kızım, evladım, sana söyleyeceğim sözler begayet mühim, begayet naziktir." (Reşat Nuri Güntekin)

KATİYET

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Kesinlik

ŞÖBİYET

1. [isim] İnce yufkaların içine kaymak konulup üstüne dövülmüş fıstık serpilerek yapılan bir tür baklava

RİVAYET

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Söylenti
   • "O, yanıma oturarak kara haberlerden, kötü rivayetlerden bahsetti." (Falih Rıfkı Atay)
   • "Son nefesini vermeden önce, biraz daha ışık, diye söylendiği rivayet edilir." (Haldun Taner)
2. Bir olay, bir haber veya sözü nakletme
   • "Rivayete göre, iğrenç, akla gelmez uğursuzluklar işlemişler." (Refik Halit Karay)

HAMİYET

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Bir insanın yurdunu, ulusunu ve ailesini koruma çabası
   • "İçinde müthiş bir harp taraftarlığı, bir vatanperverlik, bir hamiyet taşıyordu." (Refik Halit Karay)

VESAYET

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Vasilik
   • "Vesayet ve himaye altına giren bir devlet istiklalini yitirir." (Haldun Taner)

VELAYET

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Velilik
2. Otorite
3. Yetke

HÜVİYET

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Kimlik
   • "Hüviyetini saklayan zengini de merak ediyorlardı." (Halide Edip Adıvar)

AİDİYET

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] İlişkinlik

UZVİYET

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Organizma
   • "Dil yaşayan bir uzviyettir." (Burhan Felek)

VİLAYET

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] İl
   • "İki haftadan beri komşu vilayetleri kasıp kavuran dayanılmaz sıcaklar burada..." (Reşat Nuri Güntekin)
2. Valilik

MEZİYET

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Bir kişiyi veya nesneyi benzerinden üstün gösteren nitelik
   • "Cemal Paşa'da anlamadığı işi ehline bırakmak meziyeti vardı." (Falih Rıfkı Atay)

SİRAYET

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Hastalık başkalarına geçme, bulaşma
   • "Yapılan muayene neticesinde, hastalığın kimseye sirayetine meydan verilmeyecektir." (Sait Faik Abasıyanık)
   • "Yazın korkunç sıtması, gökyüzüne ve gökyüzünün yıldızlarına kadar sirayet eden bu küçük kasabayı terke hazırlanıyordu." (Sait Faik Abasıyanık)
2. Yayılma, dağılma
   • "Vehbi'nin bu şüphesi büyüklere sirayete başladı, çocuk bu fırtınada başka köye gitmiş olamaz." (Reşat Nuri Güntekin)
   • "Bu dedikodular bizim eve bile sirayet etti." (Aka Gündüz)

İRSİYET

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Kalıtım

VAZİYET

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Konum
   • "Kasaba coğrafi vaziyeti yüzünden lodosu, poyrazı pek az tutan bir limanda kurulmuştur."
   • "İşgalden sonra Rumların bize karşı nasıl bir vaziyet aldıklarını da pekâlâ biliyorduk." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)
   • "Karısı ve arkadaşı da bir müddet sustular, galiba bir şeyler düşündüler. Vaziyeti yine genç diplomat kurtardı." (Refik Halit Karay)
2. Durum, tavır, hâl
   • "Vaziyetimi söyleyiniz, hemen gelir beni kurtarır." (Aka Gündüz)