Yeme ile başlayan kelimeler

Başında yeme olan 16 kelime var. Yeme ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde yeme olan kelimeler listesine ya da sonu yeme ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında yeme bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

11 Harfli Kelimeler

YEMEKSİZLİK, YEMENİCİLİK

10 Harfli Kelimeler

YEMEKÇİLİK

9 Harfli Kelimeler

YEMEKALTI, YEMEKHANE

8 Harfli Kelimeler

YEMEKLİK, YEMEKSİZ, YEMENİCİ, YEMENİLİ

7 Harfli Kelimeler

YEMEKÇİ, YEMEKLİ, YEMENLİ

6 Harfli Kelimeler

YEMENİ

5 Harfli Kelimeler

YEMEK, YEMEN

4 Harfli Kelimeler

YEME

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

YEMEKSİZLİK

1. [isim] Yemeksiz olma durumu

YEMENİCİLİK

1. [isim] Yemenicinin yaptığı iş
2. Yemeni alıp satma işi

YEMEKÇİLİK

1. [isim] Yemekçinin yaptığı iş
2. Yemekçi olma durumu

YEMEKHANE

Kelime Kökeni: Türkçe yemek + Farsça ḫāne

1. [isim] Okul, fabrika, iş yeri vb. yerlerde yemek yenilen büyük salon

YEMEKALTI

1. [isim] Yemekten önce yenilen soğuk yiyecekler; ordövr

YEMENİCİ

1. [isim] Yemeni yapan veya satan kimse
   • "Mektepli yemeniciye davulun üstünden yirmi beş kuruşu göstererek..." (Sait Faik Abasıyanık)

YEMEKSİZ

1. [sıfat] Yemek verilmeyen
   • "Yemeksiz pansiyon."
2. Yemeği olmayan

YEMENİLİ

1. [sıfat] Yemeni takmış olan
   • "Başı yemenili, cılız bir kız çocuğu kahvelerden birine girdi." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)

YEMEKLİK

1. [sıfat] Yemek yapmakta kullanılan
   • "Yemeklik zeytinyağı."
2. Yemek için ayrılan
   • "Yemeklik buğday."
3. [isim] Yiyecek şey, yiyecek maddesi

YEMEKLİ

1. [sıfat] Yemek verilen (nişan, düğün, parti vb.)
   • "Yemekli nişan."

YEMENLİ

1. [isim] Yemen’de yaşayan halk veya halkın soyundan olan kimse

YEMEKÇİ

1. [isim] Çalışanları, üyeleri, öğrencileri, işçileri çok olan kuruluşlara yemek yapıp satan kimse
2. Yemek yemeyi çok seven kimse

YEMENİ

Kelime Kökeni: Arapça yemenī

1. [isim] Kalıpla basılıp elle boyanan, kadınların başlarına bağladıkları tülbent; çember, çit (II), değirmi
   • "Genç, güzel aşçı kadının dört örgülü uzun saçları siyah bir yemeni ile örtülüydü." (Aka Gündüz)
2. Taban kısmında manda veya sığır derisi, astarında koyun derisi kullanılan, ökçesiz, tamamen dikişli, hafif bir tür ayakkabı; kalavra
   • "Hacı, ayağından yemenisini çıkardı, arabadan uzattı." (Memduh Şevket Esendal)

YEMEN

1. [isim] Arap Yarımadası'nın güneyinde bir ülke; başkenti Sana

YEMEK

1. [isim] Yemek yeme, karın doyurma işi
   • "Yemekten sonra gocuğuna sarar yatırırdı beni." (Necati Cumalı)
2. Yenmek için pişirilip hazırlanmış yiyecek; aş, taam, ekmek (I), lokma, manca
3. Günün belli saatlerinde yenilen besin
4. Konuklara yiyecek verilerek yapılan ağırlama
   • "Pek protokolcü olduğu için yemek sessiz geçiyordu." (Falih Rıfkı Atay)

YEME

1. [isim] Yemek işi
   • "Aliş'e de buyur ettiler, ekmek, peynir ve üzümden ibaret yemeklerini yemeye koyuldular." (Halikarnas Balıkçısı)