Vuru ile başlayan kelimeler

Başında vuru olan 27 kelime var. Vuru ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde vuru olan kelimeler listesine ya da sonu vuru ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında vuru bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

12 Harfli Kelimeler

VURULABİLMEK, VURULUVERMEK, VURUŞABİLMEK

11 Harfli Kelimeler

VURULABİLME, VURULUVERME, VURUŞABİLME, VURUŞKANLIK, VURUŞTURMAK

10 Harfli Kelimeler

VURUNTUSUZ, VURUŞTURMA, VURUVERMEK

9 Harfli Kelimeler

VURUCULUK, VURUNTULU, VURUVERME

8 Harfli Kelimeler

VURULMAK, VURUNMAK, VURUŞKAN, VURUŞMAK

7 Harfli Kelimeler

VURULMA, VURULUŞ, VURUNMA, VURUNTU, VURUŞMA

6 Harfli Kelimeler

VURUCU

5 Harfli Kelimeler

VURUK, VURUŞ

4 Harfli Kelimeler

VURU

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

VURULABİLMEK

1. [nesnesiz] Vurulma ihtimali veya imkânı bulunmak

VURUŞABİLMEK

1. [nesnesiz, -le] Vuruşma ihtimali veya imkânı bulunmak
2. Vuruşmaya gücü yetmek
3. Vuruşma becerisi bulunmak

VURULUVERMEK

1. [nesnesiz] Ansızın vurulmak

VURULABİLME

1. [isim] Vurulabilmek işi

VURUŞKANLIK

1. [isim] Bakınız dövüşkenlik

VURUŞTURMAK

1. [-i] Vuruşma işini yaptırmak

VURULUVERME

1. [isim] Vuruluvermek işi

VURUŞABİLME

1. [isim] Vuruşabilmek işi

VURUŞTURMA

1. [isim] Vuruşturmak işi

VURUNTUSUZ

1. [sıfat] Düzenli bir biçimde çalışan (motor)

VURUVERMEK

1. [-e] Ansızın vurmak

VURUNTULU

1. [sıfat] Düzensiz bir biçimde çalışan (motor)

VURUVERME

1. [isim] Vuruvermek işi

VURUCULUK

1. [isim] Vurucu olma durumu

VURUNMAK

1. [nesnesiz, ağızlardan] Bakınız dövünmek
2. Giyinmek, örtünmek
   • "Yaşmak vurunmak."

VURUŞKAN

1. [sıfat] Bakınız dövüşken

VURULMAK

1. [nesnesiz] Vurma işine konu olmak
   • "Yatak odasının kapısı vuruluyordu." (Mithat Cemal Kuntay)
2. [-e, mecaz] Âşık olmak, gönlünü kaptırmak, sevdalanmak
   • "Kim söylemiş beni / Süheyla'ya vurulmuşum diye" (Orhan Veli Kanık)

VURUŞMAK

1. [nesnesiz, -le] Birbirini vurmak
2. Bakınız çarpışmak

VURUŞMA

1. [isim] Vuruşmak işi

VURUNMA

1. [isim] Vurunmak işi