Ven ile biten kelimeler

Sonunda ven olan 23 kelime var. VEN ile biten kelimeler listesini inceleyerek aradığınız kelimeleri bulabilirsiniz. Türkçe araştırmalarınızda, scrabble oyununda bu kelimeleri kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde ven olan kelimeler listesine ya da başında ven olan kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

12 Harfli Kelimeler

KIRKMERDİVEN

10 Harfli Kelimeler

SİLİSSEVEN, TOPUKDÖVEN

8 Harfli Kelimeler

BOZGEVEN, MERDİVEN, MÜDEVVEN, MÜLEVVEN

7 Harfli Kelimeler

ELDİVEN, İSLOVEN, SERÜVEN

6 Harfli Kelimeler

NARVEN, SEHVEN, SLOVEN

5 Harfli Kelimeler

ÇÖVEN, DÜVEN, EHVEN, GEVEN, GÜVEN, KEVEN, SÖVEN, ŞOVEN, SÜVEN

3 Harfli Kelimeler

VEN

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

KIRKMERDİVEN

1. [isim] Dik yokuş

TOPUKDÖVEN

1. [isim] Etekleri yere kadar uzanan kadın giysisi

SİLİSSEVEN

1. [sıfat, bitki bilimi] Silisli toprakları seven (bitki)

BOZGEVEN

1. [isim, bitki bilimi] Türkiye'de Erciyes Dağı'nda yetişen, beyaz çiçekli bir tür geven (Astragalus microcephalus)

MÜLEVVEN

Kelime Kökeni: Arapça mulevven

1. [sıfat, eskimiş] Bakınız renkli

MERDİVEN

Kelime Kökeni: Farsça nerdubān

1. [isim] Bir yere çıkmaya veya bir yerden inmeye yarayan basamaklar dizisi; badal, basak
   • "Bir alt kata iki merdivenle iniliyordu ve arada ufak bir platform vardı." (Osman Aysu)

MÜDEVVEN

Kelime Kökeni: Arapça mudevven

1. [sıfat, eskimiş] Bir araya getirilerek divan durumunda toplanmış (şiir vb.)
2. Bir araya toplanmış, düzenlenmiş

SERÜVEN

Kelime Kökeni: Farsça servān

1. [isim] Bakınız macera
   • "Ben serüvenlere kul olmayacağım, serüvenler bana kul olacak." (Attilâ İlhan)

ELDİVEN

1. [isim] Elleri dış etkilerden korumak, temizlik, süs vb. için örgü, kumaş, deri, kauçuk gibi malzemelerden yapılan el giysisi; ellik

İSLOVEN

1. [isim] Bakınız Sloven

SEHVEN

Kelime Kökeni: Arapça sehven

1. [zarf] Dalgınlık veya unutkanlık sonucunda oluşan; yanlışlıkla

NARVEN

Kelime Kökeni: Farsça nārven

1. [isim, bitki bilimi] Bakınız karaağaç

SLOVEN

1. [isim] Slovenya’da yaşayan halk veya bu halkın soyundan olan kimse; Slovenyalı, İsloven

EHVEN

Kelime Kökeni: Arapça ehven

1. [sıfat] Zararı az, en zararsız
   • "Bütünlemeye kalmak, sınıfta kalmaktan ehvendir."
2. [eskimiş] Bakınız ucuz

ÇÖVEN

1. [isim, bitki bilimi] Kökü ve dalları, suyu sabun katılmış gibi köpürten, kir temizleyici bir bitki; sabun otu, helvacı kökü (Saponaria officinalis)
   • "Çöven arıyordum, onu buldum." (Akın Çubukçu)

DÜVEN

1. [isim] Harmanda ekinlerin sapı ve tanelerini ayırmak için kullanılan, önüne koşulan hayvanlarla çekilen, alt yüzünde keskin çakmak taşları dikine çakılı bulunan, kızak biçiminde araç
   • "Çok hafif geldiği için düvene ağır bir taş oturtmuşlardı." (Reşat Enis Aygen)

KEVEN

1. [isim, bitki bilimi] Bakınız geven

SÜVEN

1. [isim, madencilik] Bozuk ve gevşek arazide veya göçük açmada bağ direklerinin üst ve yanından arazi içine çakılarak sürülen ucu sivri direk veya kama

GEVEN

1. [isim, bitki bilimi] Baklagillerden, çok yıllık, bazı türlerinden kitre denilen zamk çıkarılan, arıcılıkta aromasından faydalanılan, eğimli alanlarda toprağı koruyan, eczacılık, boya, dokuma ve kâğıt sanayisinde ham madde olarak kullanılan, dikenli bir çalı; keven (Astragalus)

SÖVEN

1. [isim, ağızlardan] Büyük sopa
   • "Akşamdan sonra gelene ya soğan ya da söven."
2. Çit yapmakta kullanılan büyük kazık