Sonunda um olan 5 harfli 43 kelime var. UM ile biten kelimeler listesini inceleyerek aradığınız kelimeleri bulabilirsiniz. Türkçe araştırmalarınızda, scrabble oyununda bu kelimeleri kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde um olan kelimeler listesine ya da başında um olan kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi
Harf Sayısına Göre Kelimeler
Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.
Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)
- TOHUM
-
Kelime Kökeni: Farsça tuḫm
-
[isim, bitki bilimi]
Bitkilerde döllenme sonunda yumurtacıktan oluşan ve yeni bir bitki oluşmasını sağlayan tane; ekecek
- "Bir bez parçasına sardığı boru çiçeği tohumlarını toprağa serpti."
-
[mecaz]
Soy sop, döl, nesil, sülale
- "Tohumu kurudu."
-
[mecaz]
Ortaya bir sonuç çıkaran, bir sonucun oluşmasına sebep olan şey
- "Ruhuna ve hafızasına serpilen bu tohumlar onda zamanla çiçeklerini açar ve meyvelerini verir."
-
[anatomi]
Bakınız spermatozoit
-
[isim, bitki bilimi]
Bitkilerde döllenme sonunda yumurtacıktan oluşan ve yeni bir bitki oluşmasını sağlayan tane; ekecek
- TORUM
-
-
[isim, ağızlardan]
Deve yavrusu
-
[isim, ağızlardan]
Deve yavrusu
- VAKUM
-
Kelime Kökeni: Fransızca vacuum
-
[sıfat]
Havası alınmış
-
[fizik]
Basıncı düşürülmüş
-
[sıfat]
Havası alınmış
- YOKUM
-
-
"söz edilen yerde değilim" anlamında kullanılan bir söz
-
bazı iskambil oyunlarında oyuncunun oyuna girmeyeceğini belirten söz
-
"söz edilen yerde değilim" anlamında kullanılan bir söz
- BOZUM
-
-
[isim]
Bozmak işi
-
[isim]
Bozmak işi
- KETUM
-
Kelime Kökeni: Arapça ketūm
-
[sıfat]
Bakınız ağzı sıkı
- "Ne kadar da ketumdur, katlandığı acıları, atlattığı tehlikeleri sergilemeyi hiç sevmez."
-
[sıfat]
Bakınız ağzı sıkı
- DUYUM
-
-
[isim]
Doğruluğu kesin olarak bilinmeyen haber
-
Kişinin duyular yoluyla elde ettiği izlenim; ihsas
-
[isim]
Doğruluğu kesin olarak bilinmeyen haber
- ÇORUM
-
-
[isim]
Türkiye'nin Karadeniz Bölgesi'nde yer alan illerinden biri
-
[isim]
Türkiye'nin Karadeniz Bölgesi'nde yer alan illerinden biri
- KOŞUM
-
-
[isim]
Araba hayvanının kayış takımı; koşum takımı
- "Koşumlarındaki ziller şıngırdadılar."
-
Hayvanın arabaya koşulması
-
[isim]
Araba hayvanının kayış takımı; koşum takımı
- OYLUM
-
-
[sıfat]
İçi oyulmuş, çukur duruma getirilmiş
-
[isim]
Bakınız hacim
-
[isim]
Resimde derinlik, üç boyutluk etkisi
-
[sıfat]
İçi oyulmuş, çukur duruma getirilmiş
- RÜSUM
-
Kelime Kökeni: Arapça rusūm
-
[isim, eskimiş]
Vergiler
-
[isim, eskimiş]
Vergiler
- HÜCUM
-
Kelime Kökeni: Arapça hucūm
- YUTUM
-
-
[isim]
Yutmak işi
-
[isim]
Yutmak işi
- KUZUM
-
-
[teklifsiz konuşmada]
yalvarma veya dikkat çekme anlamları taşıyan bir seslenme sözü
- "Kuzum, şu kalemi verir misin?"
- "Ben de kuzum, yakışıklı, boylu boslu civandım / O sevimli gençliğimle sevgisini kazandım"
-
[teklifsiz konuşmada]
yalvarma veya dikkat çekme anlamları taşıyan bir seslenme sözü
- DURUM
-
-
[isim]
Bir şeyin içinde bulunduğu koşulların hepsi; yer, vaziyet (I), hâl, hâlet, keyfiyet, mevki, manzara, pozisyon
- "Genel Sekreter, kazadaki sıtma durumu hakkında verdiğim uzun tafsilattan pek memnun kaldı."
-
Duruş biçimi; tavır
-
Bireyin toplum içindeki ilişkileriyle belirlenen yeri
-
[isim]
Bir şeyin içinde bulunduğu koşulların hepsi; yer, vaziyet (I), hâl, hâlet, keyfiyet, mevki, manzara, pozisyon
- FORUM
-
Kelime Kökeni: Latince
-
[isim, tarih]
Eski Romalılar zamanında, Roma'da ve diğer şehirlerde kamu işlerini konuşmak için halkın toplandığı alan
-
Bakınız toplu tartışma
-
Bazı sorunların görüşülerek karara bağlandığı genel toplantı
-
[mecaz]
Tartışma alanı
- "Basın, uygar ulusların forumudur."
-
[isim, tarih]
Eski Romalılar zamanında, Roma'da ve diğer şehirlerde kamu işlerini konuşmak için halkın toplandığı alan
- SOKUM
-
-
[isim, ağızlardan]
Bakınız lokma
-
Yufka ekmeğinden yapılan dürüm
-
[isim, ağızlardan]
Bakınız lokma
- SOYUM
-
-
[isim]
Üst derinin özel işlemlerle soyulması
-
[isim]
Üst derinin özel işlemlerle soyulması
- DOĞUM
-
-
[isim]
Doğmak işi; tevellüt, veladet
-
Bir kimsenin doğduğu yıl
-
[isim]
Doğmak işi; tevellüt, veladet
- COŞUM
-
-
[isim]
Coşmak işi
-
[isim]
Coşmak işi