Sem ile başlayan 5 harfli kelimeler

Başında sem olan 5 harfli 7 kelime var. Sem ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde sem olan kelimeler listesine ya da sonu sem ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında sem bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

SEMEN

Kelime Kökeni: Arapça semen

1. [isim, eskimiş] Bakınız semizlik

SEMİZ

1. [sıfat] Bakınız şişman
   • "Semiz ve romatizmalı olan bu adam, suya ayağını bile değdirmemiştir." (Falih Rıfkı Atay)
2. Eti, yağı çok olan; tavlı
   • "Semiz bir köpeğe bile yetmeyecek bir parayla bu kadar süründüm." (Necip Fazıl Kısakürek)

SEMER

Kelime Kökeni: Rumca

1. [isim] At, eşek, katır vb. hayvanların sırtına yerleştirilen, üzerine yük bağlanan veya binilen, iskeleti ağaçtan araç
   • "Semere asılı bir sepeti çözüp ağacın uygun bir dalına astı." (Necati Cumalı)
2. Bakınız arkalık
3. [jeoloji] Bakınız yukaç

SEMİH

Kelime Kökeni: Arapça semīḥ

1. [sıfat, eskimiş] Bakınız cömert

SEMAH

Kelime Kökeni: Arapça semāʿ

1. [isim] Alevi ve Bektaşilerin cem törenlerinde on iki hizmetten biri olarak, müzik ve nefesler eşliğinde ilahi aşkla kadınlı erkekli dönerek yaptıkları kutsal dans
   • "Bu semahta erkekler el ayaları yere bakacak biçimde kollarını yanlara doğru açarlar, kadınların ise kolları, el ayaları yukarı bakacak biçimde havadadır." (Nimet Okan)

SEMAN

Kelime Kökeni: Fransızca cément

1. [isim, anatomi] Diş köklerini kaplayan sert madde
2. [fizik] Bir metalle temas durumunda ısıtılan ve yüksek sıcaklıkta ayrışarak taşıdığı elementlerden bir veya birçoğunu o metalin yüzeyine yayan madde

SEMAİ

Kelime Kökeni: Arapça semāʿī

1. [isim, müzik] Klasik Türk müziğinde iki basit usulden biri
2. [edebiyat] Halk şiirinde sevgi, doğa, güzellik konularını işleyen, genellikle koşma gibi kafiyelenen, sekizer hece ölçüsüyle yazılmış şiir
3. [sıfat, eskimiş] Bir kurala bağlı olmayıp ancak işitmekle öğrenilen (söz)