Selam ile başlayan kelimeler

Başında selam olan 19 kelime var. Selam ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde selam olan kelimeler listesine ya da sonu selam ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında selam bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

15 Harfli Kelimeler

SELAMLAŞABİLMEK, SELAMLAYABİLMEK

14 Harfli Kelimeler

SELAMLAŞABİLME, SELAMLAYABİLME, SELAMÜNALEYKÜM

12 Harfli Kelimeler

SELAMETLEMEK

11 Harfli Kelimeler

SELAMETLEME, SELAMLANMAK, SELAMLAŞMAK, SELAMSIZLIK

10 Harfli Kelimeler

SELAMLAMAK, SELAMLANMA, SELAMLAŞMA, SELAMLAYIŞ

9 Harfli Kelimeler

SELAMLAMA

8 Harfli Kelimeler

SELAMLIK, SELAMSIZ

7 Harfli Kelimeler

SELAMET

5 Harfli Kelimeler

SELAM

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

SELAMLAYABİLMEK

1. [-i] Selamlama ihtimali veya imkânı bulunmak

SELAMLAŞABİLMEK

1. [nesnesiz, -le] Selamlaşma ihtimali veya imkânı bulunmak

SELAMLAYABİLME

1. [isim] Selamlayabilmek işi

SELAMLAŞABİLME

1. [isim] Selamlaşabilmek işi

SELAMÜNALEYKÜM

Kelime Kökeni: Arapça selāmun + ʿaleykum

1. [ünlem] "Allah'ın selamı sizin üzerinize olsun" anlamında kullanılan bir selamlama sözü

SELAMETLEMEK

1. [-i] Yolcuyu, konuğu uğurlamak, geçirmek
   • "Misafiri köşebaşına kadar fener tutarak selametlediler." (Refik Halit Karay)

SELAMLANMAK

1. [nesnesiz] Selamlama işi yapılmak

SELAMETLEME

1. [isim] Selametlemek işi

SELAMSIZLIK

1. [isim] Selamsız olma durumu

SELAMLAŞMAK

1. [nesnesiz, -le] Birbirine selam vermek; esenleşmek
   • "Selamlaşarak ayrılıyor ve masaların arkasından dönüp otelin kapısından dışarı çıkıyorlar." (Esat Mahmut Karakurt)
2. Çok az tanışmak
   • "Pek ahbap değiliz, selamlaşırız."

SELAMLAYIŞ

1. [isim] Selamlamak işi

SELAMLAŞMA

1. [isim] Selamlaşmak işi; esenleşme

SELAMLANMA

1. [isim] Selamlanmak işi

SELAMLAMAK

1. [-i] Bir kimseyle karşılaşıldığında, birinin yanına gidildiğinde veya yanından uzaklaşıldığında kendisine sözle veya işaretle bir nezaket gösterisi yapmak; selam vermek, esenlemek
   • "Onu ve onun gibi ateş altında, duman içinde memleketi için ölmeye atılanları birden selamlıyorum." (Halide Edip Adıvar)

SELAMLAMA

1. [isim] Selamlamak işi
   • "Dünyada varlıklı olanların yolcularını lavantalı mendillerle, uzun boylu selamlamalarına bol bol boş vakitleri olur." (Halikarnas Balıkçısı)

SELAMLIK

1. [isim] Saray, köşk veya konaklarda erkeklere ayrılan bölüm, harem karşıtı
   • "Bu konuklarda salonlar evvela selamlık tarafında idi." (Falih Rıfkı Atay)
2. [tarih] Osmanlı padişahları cuma namazını kılmak için camiye giderken yapılan tören

SELAMSIZ

1. [zarf] Selam olmadan, selam verilmeden
   • "Çilingir’in karısı yavaş, kısa adımlarla yürüdü; sofanın önünde, karların içinde duran Seyd Ali’nin yanından sessiz, selamsız geçti." (Cengiz Dağcı)

SELAMET

Kelime Kökeni: Arapça selāmet

1. [isim] Bakınız esenlik
2. Her türlü korku, tasa ve tehlikeden uzak, güvende olma durumu; kurtuluş
   • "Sizinle bu mesele etrafında karşılaşmamayı sizin selametiniz namına temenni ederim." (Nâzım Hikmet)
3. [edebiyat] Anlatıma temel olan düşüncenin her bakımdan doğru ve sağlam olması

SELAM

Kelime Kökeni: Arapça selām

1. [isim] Bir kimseyle karşılaşıldığında, birinin yanına gidildiğinde veya yanından uzaklaşıldığında kendisine söz ve işaretle bir nezaket gösterisi yapma; esenleme, merhaba
2. [askerlik] Bir askerin üstlerine ve törenlerde bayrak, sancak, askerî birlik vb.ne saygısını göstermek üzere yaptığı belli bir biçimdeki duruş ve hareket