Sebe ile başlayan kelimeler

Başında sebe olan 12 kelime var. Sebe ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde sebe olan kelimeler listesine ya da sonu sebe ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında sebe bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

14 Harfli Kelimeler

SEBEPLENDİRMEK

13 Harfli Kelimeler

SEBEPLENDİRME

11 Harfli Kelimeler

SEBEPLENMEK, SEBEPSİZLİK

10 Harfli Kelimeler

SEBEPLENME, SEBEPSİZCE

9 Harfli Kelimeler

SEBEBİYET, SEBEBİYLE

8 Harfli Kelimeler

SEBEPSİZ

7 Harfli Kelimeler

SEBEPLİ

5 Harfli Kelimeler

SEBEN, SEBEP

Kelime bulma makinesi Kelime bulma makinesi

Sebe Harfleri ile Yazılabilecek Kelimeler

B E E S

3 Harfli Kelimeler

EBE

2 Harfli Kelimeler

BE, ES, SE

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.


Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

SEBEPLENDİRMEK

  1. [-i] Sebeplenme işini yaptırmak
SEBEPLENDİRME

  1. [isim] Sebeplendirmek işi
SEBEPSİZLİK

  1. [isim] Sebepsiz olma durumu; nedensizlik
SEBEPLENMEK

  1. [nesnesiz] Kendisine dolaylı olarak yarar sağlamak
    • "Evet, bunda pek bir fenalık yoktu. Fazla olarak arada bir fakir kör sebeplenmiş olacak." (Halide Edip Adıvar)
SEBEPLENME

  1. [isim] Sebeplenmek işi
SEBEPSİZCE

  1. [zarf] Bir sebebi olmaksızın
    • "Sebepsizce ağlamamak hayatta nafile yere katlandığımız mahrumiyetlerden biridir." (Abdülhak Şinasi Hisar)
SEBEBİYET

Kelime Kökeni: Arapça sebebiyyet

  1. [isim] Bir şeye, bir olaya sebep olma, yol açma
SEBEBİYLE

  1. [edat] -den ötürü, -den dolayı; dolayısıyla, nedeniyle, hasebiyle, haysiyetiyle
SEBEPSİZ

  1. [sıfat] Sebebi olmayan; nedensiz, bilasebep
    • "Bu sebepsiz ağrılar gibi onun her şeyi asabi mizacının belirtisi idi." (Tarık Buğra)
  2. [zarf] Bir sebebi olmadan; nedensiz, bilasebep
    • "Doğrandı mübarek vatanın bağrı sebepsiz / Birlikte bugün bulmalıyız derdine çare" (Tevfik Fikret)
SEBEPLİ

  1. [sıfat] Sebebi olan; nedenli
SEBEN

  1. [isim] Bolu iline bağlı ilçelerden biri
SEBEP

Kelime Kökeni: Arapça sebeb

  1. [isim] Bir şeyin olmasına veya belli bir hâlde bulunmasına yol açan şey; neden, saik, saika, vesile
    • "Her medeniyet çöküş sebeplerini kendi içinde taşır." (Cemil Meriç)
  2. [felsefe] Bakınız neden
Kelime Anlamları Kaynağı : Türk Dil Kurumu Güncel Türkçe Sözlüğü