Başında seb olan 24 kelime var. Seb ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca İçinde seb olan kelimeler listesine ya da sonu seb ile biten kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında seb bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

11 Harfli Kelimeler

SEBATSIZLIK, SEBEPLENMEK

10 Harfli Kelimeler

SEBEPLENME, SEBEPSİZCE, SEBKİHİNDİ, SEBZECİLİK

9 Harfli Kelimeler

SEBEBİYET, SEBEBİYLE, SEBİLHANE

8 Harfli Kelimeler

SEBATKAR, SEBATSIZ, SEBAYÜDÜ, SEBEPSİZ, SEBZELİK, SEBZEVAT

7 Harfli Kelimeler

SEBATLI, SEBEPLİ, SEBİLCİ, SEBZECİ

5 Harfli Kelimeler

SEBAT, SEBEN, SEBEP, SEBİL, SEBZE


Kelime bulma makinesi

B E S Harfleri İle Yazılabilecek Bazı Kelimeler

2 Harfli Kelimeler

BE, ES, SE

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.



Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

SEBATSIZLIK

  1. [isim] Sebatsız olma durumu

SEBEPLENMEK

  1. [nsz] Kendisine dolaylı olarak yarar sağlamak, yararlanmak
    • "Evet bunda pek bir fenalık yoktu. Fazla olarak arada bir fakir kör, sebeplenmiş olacak." (Halide Edip Adıvar)

SEBEPSİZCE

  1. [zarf] Bir sebebi olmaksızın
    • "Sebepsizce ağlamamak hayatta nafile yere katlandığımız mahrumiyetlerden biridir." (Abdülhak Şinasi Hisar)

SEBKİHİNDİ

Kelime Kökeni : Arapça

  1. [isim] XVII. yüzyılda divan şiirinde başlayan, karmaşık mazmunlara, hayal oyunlarına, güç anlaşılır, alışılmadık benzetmelere dayanan süslü bir anlatım biçimi

SEBEPLENME

  1. [isim] Sebeplenmek işi

SEBZECİLİK

  1. [isim] Sebzecinin yaptığı iş, zerzevatçılık

SEBİLHANE

Kelime Kökeni : Arapça

  1. [isim] Sebil

SEBEBİYET

Kelime Kökeni : Arapça

  1. [isim] Bir şeye, bir olaya sebep olma, yol açma

SEBEBİYLE

  1. [zarf] Nedeniyle
    • "Hırçınlığı sebebiyle hiçbir yerde tutunamıyor."

SEBZEVAT

Kelime Kökeni : Farsça

  1. [isim] Sebze

SEBZELİK

  1. [isim] Sebze bahçesi
  2. Buzdolaplarında sebze konulan yer

SEBAYÜDÜ

Kelime Kökeni : Farsça

  1. [isim] Tavla oyununda zarlardan birinin üçlü, öbürünün ikili gelmesi

SEBATKAR
...
SEBATSIZ

  1. [sıfat] Sebat etmeyen

SEBEPSİZ

  1. [sıfat] Sebebi olmayan, nedensiz
    • "Sebepsiz bir öfke."
  2. [zarf] Bir sebebi olmadan
    • "Bazen gece yarıları uyuyamıyorum ve sebepsiz korkuyorum." (Peyami Safa)

SEBATLI

  1. [sıfat] Sebat eden, direşken, sebatkâr

SEBZECİ

  1. [isim] Sebze satan kimse, zerzevatçı

SEBİLCİ

  1. [isim] Sokaklarda dolaşarak sebil dağıtan kimse
  2. Sebilde su dağıtmakla görevli kimse

SEBEPLİ

  1. [sıfat] Sebebi olan

SEBEN
...
Kelime Anlamları Kaynağı : Türk Dil Kurumu Güncel Türkçe Sözlüğü