Seb ile başlayan kelimeler

Başında seb olan 31 kelime var. Seb ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde seb olan kelimeler listesine ya da sonu seb ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında seb bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

14 Harfli Kelimeler

SEBEPLENDİRMEK

13 Harfli Kelimeler

SEBEPLENDİRME

11 Harfli Kelimeler

SEBATKARLIK, SEBATSIZLIK, SEBEPLENMEK, SEBEPSİZLİK

10 Harfli Kelimeler

SEBATLILIK, SEBEPLENME, SEBEPSİZCE, SEBKİHİNDİ, SEBZECİLİK

9 Harfli Kelimeler

SEBEBİYET, SEBEBİYLE, SEBİLHANE

8 Harfli Kelimeler

SEBATKAR, SEBATSIZ, SEBAYÜDÜ, SEBEPSİZ, SEBZELİK, SEBZESİZ, SEBZEVAT

7 Harfli Kelimeler

SEBATLI, SEBEPLİ, SEBİLCİ, SEBZECİ, SEBZELİ

5 Harfli Kelimeler

SEBAT, SEBEN, SEBEP, SEBİL, SEBZE

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

SEBEPLENDİRMEK

1. [-i] Sebeplenme işini yaptırmak

SEBEPLENDİRME

1. [isim] Sebeplendirmek işi

SEBATSIZLIK

1. [isim] Sebatsız olma durumu

SEBEPLENMEK

1. [nesnesiz] Kendisine dolaylı olarak yarar sağlamak
   • "Evet, bunda pek bir fenalık yoktu. Fazla olarak arada bir fakir kör sebeplenmiş olacak." (Halide Edip Adıvar)

SEBEPSİZLİK

1. [isim] Sebepsiz olma durumu; nedensizlik

SEBATKARLIK

1. [isim] Bakınız sebatlılık

SEBEPSİZCE

1. [zarf] Bir sebebi olmaksızın
   • "Sebepsizce ağlamamak hayatta nafile yere katlandığımız mahrumiyetlerden biridir." (Abdülhak Şinasi Hisar)

SEBATLILIK

1. [isim] Sebatlı olma durumu; direşkenlik, sebatkârlık

SEBEPLENME

1. [isim] Sebeplenmek işi

SEBKİHİNDİ

Kelime Kökeni: Arapça sebk + hindī

1. [isim, edebiyat] XVII. yüzyılda divan şiirinde başlayan, karmaşık mazmunlara, hayal oyunlarına, güç anlaşılır, alışılmadık benzetmelere dayanan süslü bir anlatım biçimi

SEBZECİLİK

1. [isim] Sebzecinin yaptığı iş; zerzevatçılık

SEBEBİYET

Kelime Kökeni: Arapça sebebiyyet

1. [isim] Bir şeye, bir olaya sebep olma, yol açma

SEBİLHANE

Kelime Kökeni: Arapça sebīl + Farsça ḫāne

1. [isim] Bakınız sebil

SEBEBİYLE

1. [edat] -den ötürü, -den dolayı; dolayısıyla, nedeniyle, hasebiyle, haysiyetiyle

SEBZESİZ

1. [sıfat] İçinde sebze bulunmayan

SEBATSIZ

1. [sıfat] Sebat etmeyen

SEBAYÜDÜ

Kelime Kökeni: Farsça se + bā

1. [isim] Zarla oynanan oyunlarda, atılan zarlardan birinin üç, öbürünün iki benekli olan yüzünün üste gelmesi

SEBEPSİZ

1. [sıfat] Sebebi olmayan; nedensiz, bilasebep
   • "Bu sebepsiz ağrılar gibi onun her şeyi asabi mizacının belirtisi idi." (Tarık Buğra)
2. [zarf] Bir sebebi olmadan; nedensiz, bilasebep
   • "Doğrandı mübarek vatanın bağrı sebepsiz / Birlikte bugün bulmalıyız derdine çare" (Tevfik Fikret)

SEBATKAR

Kelime Kökeni: Arapça s̱ebāt + Farsça -kār

1. [sıfat] Bakınız sebatlı

SEBZEVAT

Kelime Kökeni: Farsça sebze + Arapça -vāt

1. [isim, eskimiş] Bakınız sebze