Ruh ile başlayan kelimeler

Başında ruh olan 37 kelime var. Ruh ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde ruh olan kelimeler listesine ya da sonu ruh ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında ruh bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

15 Harfli Kelimeler

RUHSATLANDIRMAK, RUHSUZLAŞTIRMAK

14 Harfli Kelimeler

RUHSATLANDIRMA, RUHSUZLAŞTIRMA

12 Harfli Kelimeler

RUHİYATÇILIK, RUHSATSIZLIK, RUHSUZLAŞMAK, RUHUMÜCERRET

11 Harfli Kelimeler

RUHSUZLAŞMA

10 Harfli Kelimeler

RUHBANİYET, RUHSATNAME, RUHÜLKUDÜS

9 Harfli Kelimeler

RUHANİLİK, RUHANİYET, RUHBANLIK, RUHİYATÇI, RUHSALLIK, RUHSATİYE, RUHSATSIZ, RUHSUZLUK

8 Harfli Kelimeler

RUHÇULUK, RUHLULUK, RUHÖTESİ, RUHSATLI, RUHSUZCA

7 Harfli Kelimeler

RUHİYAT

6 Harfli Kelimeler

RUHANİ, RUHBAN, RUHSAL, RUHSAT, RUHSUZ

5 Harfli Kelimeler

RUHÇA, RUHÇU, RUHEN, RUHLU

4 Harfli Kelimeler

RUHİ

3 Harfli Kelimeler

RUH

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

RUHSATLANDIRMAK

1. [-i] Ruhsat vermek

RUHSUZLAŞTIRMAK

1. [-i] Ruhsuz duruma getirmek veya sokmak

RUHSATLANDIRMA

1. [isim] Ruhsatlandırmak işi

RUHSUZLAŞTIRMA

1. [isim] Ruhsuzlaştırmak işi

RUHUMÜCERRET

Kelime Kökeni: Arapça rūḥ + mucerred

1. [isim, eskimiş] Katışık ve karışık olmayan ruh
   • "Fışkırır ruhumücerret gibi yerden naaşım / O zaman yükselerek arşa değer belki başım." (Mehmet Akif Ersoy)

RUHİYATÇILIK

1. [isim] Bakınız psikologluk

RUHSUZLAŞMAK

1. [nesnesiz] Ruhsuz duruma girmek

RUHSATSIZLIK

1. [isim] Ruhsatsız olma durumu

RUHSUZLAŞMA

1. [isim] Ruhsuzlaşmak durumu

RUHBANİYET

Kelime Kökeni: Arapça ruhbāniyyet

1. [isim, din bilimi] Rahiplerin evlenmeyerek ve dünyadan el etek çekerek sürdürdükleri yaşama biçimi

RUHÜLKUDÜS

Kelime Kökeni: Arapça rūh + ḳuds

1. [isim, din bilimi] Bakınız Cebrail

RUHSATNAME

Kelime Kökeni: Arapça ruḫṣat + Farsça nāme

1. [isim, eskimiş] Belli etkinliklerde bulunabilmek, kamu hizmet ve mallarından yararlanabilmek için kişilere, önceden belirlenmiş bazı şartlara uyma kaydıyla idarece verilen izin belgesi; ruhsat

RUHANİLİK

1. [isim] Ruhani olma durumu
2. Bakınız manevilik
   • "Çoğu dört köşe, kalın, oturaklı olan Arap üslubu minareler o ruhaniliği vermez." (Refik Halit Karay)

RUHANİYET

Kelime Kökeni: Arapça rūḥāniyyet

1. [isim, eskimiş] Ruhtan ibaret olma durumu
2. [din bilimi] Ölmüş kutsal bir kimsenin, bir inanışa göre sürüp gitmekte bulunan manevi gücü
   • "Evliyaların ruhaniyetine sığınmak."

RUHİYATÇI

1. [isim] Bakınız psikolog

RUHSATSIZ

1. [sıfat] Yapılması, kullanılması vb. için gerekli izni olmayan, ruhsatı olmayan
2. [zarf] İzin almadan
   • "Kim bu ruhsatsız lafa karışan çarliston marka kereste?" (Haldun Taner)

RUHSATİYE

Kelime Kökeni: Arapça ruḫṣatiyye

1. [isim, eskimiş] Bir izin belgesi gerektiği durumlarda iznin verilmesi dolayısıyla alınan para
   • "Pazar ruhsatiyesi yüzünden belediye ile esnaf arasındaki ihtilaf malum." (Nâzım Hikmet)

RUHSUZLUK

1. [isim] Ruhsuz olma durumu

RUHSALLIK

1. [isim] Ruhsal olma durumu

RUHBANLIK

1. [isim] Ruhban olma durumu; ruhbaniyet