Başında orta olan 33 kelime var. Orta ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca İçinde orta olan kelimeler listesine ya da sonu orta ile biten kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında orta bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

14 Harfli Kelimeler

ORTAKLAŞACILIK, ORTAKLAŞTIRMAK

13 Harfli Kelimeler

ORTAKLAŞTIRMA, ORTAKYAŞARLIK

12 Harfli Kelimeler

ORTALAMASINA

11 Harfli Kelimeler

ORTAKLAŞACI, ORTAKLAŞMAK, ORTAÖĞRENİM, ORTAÖĞRETİM

10 Harfli Kelimeler

ORTAKÇILIK, ORTAKLAŞMA, ORTAKYAŞAR

9 Harfli Kelimeler

ORTAKLAŞA, ORTALAMAK, ORTALIKÇI, ORTALIKTA, ORTANCALI

8 Harfli Kelimeler

ORTAKLIK, ORTALAMA, ORTAOKUL

7 Harfli Kelimeler

ORTAKÇA, ORTAKÇI, ORTAKÖY, ORTALIK, ORTANCA

6 Harfli Kelimeler

ORTACA, ORTADA, ORTALI

5 Harfli Kelimeler

ORTAÇ, ORTAK, ORTAM, ORTAY

4 Harfli Kelimeler

ORTA


Kelime bulma makinesi

A O R T Harfleri İle Yazılabilecek Bazı Kelimeler

4 Harfli Kelimeler

AORT, ORTA, ROTA

3 Harfli Kelimeler

ART, ORA, ROT, TAR, TOR

2 Harfli Kelimeler

AR, AT, OT, RA, TA

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.



Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

ORTAKLAŞTIRMAK

  1. [-i] Ortak duruma getirmek, kolektifleştirmek

ORTAKLAŞACILIK

  1. [isim] Üretim araçlarından kişisel sahipliği kaldırıp ortak kullanmayı ve toplum içinde her türlü harekette ortak davranışı savunan öğreti, kolektivizm

ORTAKLAŞTIRMA

  1. [isim] Ortaklaştırmak işi veya durumu

ORTAKYAŞARLIK

  1. [isim] Ortakyaşar olma durumu

ORTALAMASINA

  1. [zarf] Ortalayarak

ORTAÖĞRETİM

  1. [isim] İlköğretim ile yükseköğretim kurumları arasında yer alan genel okulları, teknik ve meslek okullarını yönetmek görev ve sorumluluğunu yüklenmiş bulunan kuruluş
  2. İlköğretimden sonra öğrenimini sürdürmek isteyen öğrencileri teknik ve meslek alanları da dâhil olmak üzere üniversiteye hazırlamak için planlanan öğretim dönemi, lise, orta tedrisat

ORTAÖĞRENİM

  1. [isim] İlköğrenim ile yükseköğrenim arasında görülen öğrenim dönemi

ORTAKLAŞACI

  1. [sıfat] Ortaklaşacılık yanlısı, kolektivist

ORTAKLAŞMAK

  1. [nsz] Ortak olarak davranmak, ortak olmak

ORTAKÇILIK

  1. [isim] Ortakçı olma durumu
    • "Öküzlerle kocasız iki kadının tarlasını yıllarca sürmüş, ortakçılık etmiş, ninesini, kardeşini beslemiş hatta kız kardeşini ere vermişti." (Halide Edip Adıvar)

ORTAKYAŞAR

  1. [sıfat] Ortak yaşama durumunda bulunan (canlı)

ORTAKLAŞMA

  1. [isim] Ortaklaşmak işi

ORTAKLAŞA

  1. [zarf] Ortak olarak, el birliğiyle, müştereken, kolektif
    • "Ortaklaşa bir oyun yazmamızı önerecek kadar beni onurlandırdı idi." (Haldun Taner)
  2. [isim] Ortak iş
    • "İkisi de onun adına bu cendereye girdiklerini söylüyorlarmış, başkaca bir ortaklaşaları da yokmuş." (Tomris Uyar)

ORTALIKÇI

  1. [isim] Lokanta, gazino, pastane vb. yerlerde ayak işlerine bakan kimse
    • "Tam bu sırada yanlarından elindeki boşlarla ortalıkçı bir çocuk geçmektedir." (Tarık Buğra)

ORTANCALI

  1. [sıfat] Ortancası (II) olan
    • "Badanalı, balkonları sarmaşıklı, fesleğenli, ortancalı iki sıra evin önünden geçtik." (Sait Faik Abasıyanık)

ORTALIKTA

  1. [zarf] Göz önünde, meydanda
    • "Demek ortalıkta geziyor, bir tarafa çekilmemiş, uyumamış." (Refik Halit Karay)

ORTALAMAK

  1. [-i] Ortasını bulmak, ortasına varmak
    • "İşi ortaladık."
  2. Futbolda topu kale ağzındaki arkadaşlarına havadan göndermek
    • "Sol açık topu güzel ortaladı."

ORTALAMA

  1. [isim] Ortalamak işi
  2. [sıfat] İki veya ikiden fazla sayının toplamının toplanan sayıların adedine bölünmesiyle elde edilen (sayı), vasati
    • "Ortalama bir hesapla doksan yıllık bir ev demektir." (Memduh Şevket Esendal)
  3. [sıfat] İki karşıt düşünce arasında olan, yaklaşık
    • "Soruna ortalama bir çözüm yolu buldular."
  4. [zarf] Orta yerinden
    • "Baltayı ortalama vurdu. Ağacı ortalama kesti."

ORTAOKUL

  1. [isim] Öğrencileri genel eğitim yoluyla bir yandan hayata, bir yandan da liseye hazırlayan, genellikle üç yıllık ortaöğretim okulu

ORTAKLIK

  1. [isim] Ortak olma durumu, iştirak, müşareket
    • "İkisi de kendisine yardım ve ortaklık etmek istiyor." (Refik Halit Karay)
    • "Eğer bugün hepimiz bu işe karar verir ve bir ortaklık kurarsak bu gazete çıkar." (Salâh Birsel)
  2. İki veya daha çok kimsenin iş yaparak kazanç elde etmek için birleşmeleri, şirket

Kelime Anlamları Kaynağı : Türk Dil Kurumu Güncel Türkçe Sözlüğü