Orta ile başlayan kelimeler

Başında orta olan 39 kelime var. Orta ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde orta olan kelimeler listesine ya da sonu orta ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında orta bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

14 Harfli Kelimeler

ORTAKLAŞACILIK, ORTAKLAŞTIRMAK, ORTALAYABİLMEK

13 Harfli Kelimeler

ORTAKLAŞTIRMA, ORTAKYAŞARLIK, ORTALAYABİLME

12 Harfli Kelimeler

ORTAKLAŞALIK, ORTALAMASINA

11 Harfli Kelimeler

ORTAKLAŞACI, ORTAKLAŞMAK, ORTAÖĞRENİM, ORTAÖĞRETİM

10 Harfli Kelimeler

ORTAKÇILIK, ORTAKLAŞMA, ORTAKYAŞAR, ORTALATMAK

9 Harfli Kelimeler

ORTAHİSAR, ORTAKLAŞA, ORTALAMAK, ORTALATMA, ORTALIKÇI, ORTALIKTA, ORTANCALI

8 Harfli Kelimeler

ORTAKLIK, ORTALAMA, ORTAOKUL

7 Harfli Kelimeler

ORTAKÇA, ORTAKÇI, ORTAKÖY, ORTALIK, ORTANCA

6 Harfli Kelimeler

ORTACA, ORTADA, ORTALI

5 Harfli Kelimeler

ORTAÇ, ORTAK, ORTAM, ORTAY

4 Harfli Kelimeler

ORTA

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

ORTAKLAŞTIRMAK

1. [-i] Ortak duruma getirmek; kolektifleştirmek

ORTAKLAŞACILIK

1. [isim, toplum bilimi] Üretim araçlarından kişisel sahipliği kaldırıp ortak kullanmayı ve toplum içinde her türlü harekette ortak davranışı savunan öğreti; kolektivizm

ORTALAYABİLMEK

1. [-i] Ortalama ihtimali veya imkânı bulunmak

ORTALAYABİLME

1. [isim] Ortalayabilmek işi

ORTAKYAŞARLIK

1. [isim] Ortakyaşar olma durumu

ORTAKLAŞTIRMA

1. [isim] Ortaklaştırmak işi; kolektifleştirme

ORTALAMASINA

1. [zarf] Ortalayarak

ORTAKLAŞALIK

1. [isim] El birliği etme durumu

ORTAKLAŞACI

1. [sıfat, toplum bilimi] Ortaklaşacılık yanlısı olan; kolektivist

ORTAÖĞRENİM

1. [isim, eğitim] İlköğrenim ile yükseköğrenim arasında görülen öğrenim dönemi
2. Lisede okuyan bireylerin aldığı öğrenim

ORTAÖĞRETİM

1. [isim, eğitim] İlköğretim ile yükseköğretim arasında yer alan eğitim öğretim basamağı; orta tedrisat

ORTAKLAŞMAK

1. [nesnesiz] Ortak olarak davranmak; kolektifleşmek

ORTAKLAŞMA

1. [isim] Ortaklaşmak işi; kolektifleşme

ORTALATMAK

1. [-i] Ortalama işini yaptırmak

ORTAKYAŞAR

1. [sıfat, biyoloji] Ortak yaşama durumunda bulunan (canlı)

ORTAKÇILIK

1. [isim] Toprağın işlenmesi sonucunda elde edilecek ürünün, toprak sahibi ile toprağı işleyen arasında koşulları önceden belirlenen özel sözleşmeye göre paylaşılmasına dayanan işletme biçimi; yarıcılık, marabacılık

ORTALIKÇI

1. [isim] Lokanta, gazino, pastane vb. yerlerde ayak işlerine bakan kimse
   • "Tam bu sırada yanlarından elindeki tepside boşlarla ortalıkçı bir çocuk geçmektedir." (Tarık Buğra)

ORTALATMA

1. [isim] Ortalatmak işi

ORTAKLAŞA

1. [zarf] Ortak olarak, el birliğiyle; ortakça, müştereken, kolektif
   • "Aramızda ortaklaşa bir suçluluk bağı kurulmuş gibi çevreme bakamıyordum." (Erhan Bener)
2. [isim] Ortak iş
   • "İkisi de onun adına bu cendereye girdiklerini söylüyorlarmış, başkaca bir ortaklaşaları da yokmuş." (Tomris Uyar)

ORTALIKTA

1. [zarf] Göz önünde, meydanda
   • "Bir delikanlıyla flört edince hemen adınız dolaşmaya başlardı ortalıkta." (Ahmet Ümit)