Or ile başlayan 9 harfli kelimeler

Başında or olan 9 harfli 27 kelime var. Or ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca İçinde or olan kelimeler listesine ya da sonu or ile biten kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında or bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

ORTAHİSAR

...

ORTODONTİ

Kelime Kökeni : Fransızca

1. [isim] Diş hekimliğinin, dişleri çenelerin üzerine estetik ve görev bakımlarından düzenli bir biçimde yerleştirmekle uğraşan kolu

ORDUBOZAN

1. [sıfat] Mızıkçı, dönek, oyunbozan
2. Arabozan
3. [isim] Varis

ORAKÇILIK

1. [isim] Orakçının işi

ORDULULUK

...

ORANTISIZ

1. [sıfat] Orantısı olmayan

OROSTOPOL

1. [isim] Orospu çocuğu

ORTOPEDİK

Kelime Kökeni : Fransızca

1. [sıfat] Ortopedi ile ilgili olan
   • "Ortopedik sakatlık."

ORTALAMAK

1. [-i] Ortasını bulmak, ortasına varmak
   • "İşi ortaladık."
2. Futbolda topu kale ağzındaki arkadaşlarına havadan göndermek
   • "Sol açık topu güzel ortaladı."

ORNİTOLOG

Kelime Kökeni : Fransızca

1. [isim] Kuş bilimci

ORTALATMA

...

ORTAKLAŞA

1. [zarf] Ortak olarak, el birliğiyle, müştereken, kolektif
   • "Ortaklaşa bir oyun yazmamızı önerecek kadar beni onurlandırdı idi." (Haldun Taner)
2. [isim] Ortak iş
   • "İkisi de onun adına bu cendereye girdiklerini söylüyorlarmış, başkaca bir ortaklaşaları da yokmuş." (Tomris Uyar)

ORANLAMAK

1. [-i] Ölçmek, hesaplamak, hesap etmek
2. Akıl yoluyla gerçeğe yakın olduğuna inanılarak hüküm vermek, tahmin etmek
3. Karşılaştırmak, kıyaslamak
4. [-i] Eşit tutmak

ORGANİKÇİ

1. [isim] Organik kimya uzmanı

ORAKLAŞMA

1. [isim] Oraklaşmak işi veya durumu

ORGANİZMA

Kelime Kökeni : Fransızca

1. [isim] Canlı bir varlığı oluşturan organların bütünü, uzviyet
2. Herhangi bir canlı varlık

ORHANGAZİ

...

ORTALIKÇI

1. [isim] Lokanta, gazino, pastane vb. yerlerde ayak işlerine bakan kimse
   • "Tam bu sırada yanlarından elindeki boşlarla ortalıkçı bir çocuk geçmektedir." (Tarık Buğra)

OROGRAFYA

Kelime Kökeni : Yunanca

1. [isim] Dağ bilimi

OROSPULUK

1. [isim] Orospu olma durumu veya orospunun mesleği, fahişelik
   • "Sevmiyordum bu hayatı, orospuluğu sevmiyordum." (Orhan Kemal)
2. Kalleşlik