Or ile başlayan 9 harfli kelimeler

Başında or olan 9 harfli 27 kelime var. Or ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca İçinde or olan kelimeler listesine ya da sonu or ile biten kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında or bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

ORANTISIZ

1. [sıfat] Orantısı olmayan

ORANLAMAK

1. [-i] Ölçmek, hesaplamak, hesap etmek
2. Akıl yoluyla gerçeğe yakın olduğuna inanılarak hüküm vermek, tahmin etmek
3. Karşılaştırmak, kıyaslamak
4. [-i] Eşit tutmak

ORTALIKTA

1. [zarf] Göz önünde, meydanda
   • "Demek ortalıkta geziyor, bir tarafa çekilmemiş, uyumamış." (Refik Halit Karay)

ORTAKLAŞA

1. [zarf] Ortak olarak, el birliğiyle, müştereken, kolektif
   • "Ortaklaşa bir oyun yazmamızı önerecek kadar beni onurlandırdı idi." (Haldun Taner)
2. [isim] Ortak iş
   • "İkisi de onun adına bu cendereye girdiklerini söylüyorlarmış, başkaca bir ortaklaşaları da yokmuş." (Tomris Uyar)

OROSPULUK

1. [isim] Orospu olma durumu veya orospunun mesleği, fahişelik
   • "Sevmiyordum bu hayatı, orospuluğu sevmiyordum." (Orhan Kemal)
2. Kalleşlik

ORHANGAZİ

...

ORTALIKÇI

1. [isim] Lokanta, gazino, pastane vb. yerlerde ayak işlerine bakan kimse
   • "Tam bu sırada yanlarından elindeki boşlarla ortalıkçı bir çocuk geçmektedir." (Tarık Buğra)

ORDULULUK

...

ORANLILIK

...

ORDUBOZAN

1. [sıfat] Mızıkçı, dönek, oyunbozan
2. Arabozan
3. [isim] Varis

ORTANCALI

1. [sıfat] Ortancası (II) olan
   • "Badanalı, balkonları sarmaşıklı, fesleğenli, ortancalı iki sıra evin önünden geçtik." (Sait Faik Abasıyanık)

ORTODONTİ

Kelime Kökeni : Fransızca

1. [isim] Diş hekimliğinin, dişleri çenelerin üzerine estetik ve görev bakımlarından düzenli bir biçimde yerleştirmekle uğraşan kolu

ORTALATMA

...

ORANGUTAN

Kelime Kökeni : Fransızca

1. [isim] Sumatra ve Borneo'da yaşayan, insana benzeyen, yemişle beslenen bir cins büyük maymun (Pongo pygmaeus)

ORAKLAŞMA

1. [isim] Oraklaşmak işi veya durumu

ORGANİKÇİ

1. [isim] Organik kimya uzmanı

OROSTOPOL

1. [isim] Orospu çocuğu

OROGRAFYA

Kelime Kökeni : Yunanca

1. [isim] Dağ bilimi

ORTALAMAK

1. [-i] Ortasını bulmak, ortasına varmak
   • "İşi ortaladık."
2. Futbolda topu kale ağzındaki arkadaşlarına havadan göndermek
   • "Sol açık topu güzel ortaladı."

ORAKÇILIK

1. [isim] Orakçının işi