Sonunda n olan 5 harfli 542 kelime var. N harfi ile biten kelimeler listesini inceleyerek aradığınız kelimeleri bulabilirsiniz. Türkçe araştırmalarınızda, scrabble oyununda bu kelimeleri kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde n harfi olan kelimeler listesine ya da başında n harfi olan kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Kelime bulma makinesi Kelime bulma makinesi

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.


Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

İLKİN

  1. [zarf] Başta, başlangıçta
    • "Ortalıkta gergin bir hava esiyordu, ilkin yadırgamadım." (Adalet Ağaoğlu)
URBAN

Kelime Kökeni: Arapça ʿurbān

  1. [isim, eskimiş] Çöl Arapları
    • "Büyük harpte Osmanlı hazinesinin büyük bir kısmını çöl ve Urban yemiştir." (Falih Rıfkı Atay)
KEVEN

  1. [isim, bitki bilimi] Bakınız geven
NEDEN

  1. [zarf] Bir olayı doğuran başka bir olayı sormak için kullanılan bir söz; ne
    • "Biz Şarklılar neden ille her şeyi büyütüp efsaneleştiririz?" (Haldun Taner)
  2. [isim] Bakınız sebep
    • "İzmir'in işgali faciası, özel nedenlerden onu ayrıca ilgilendiriyor." (Attilâ İlhan)
  3. Bakınız niçin
  4. [felsefe] Bir varlığı veya olayı etkileyen, oluşturan, doğuran şey; sebep, illet
KİREN

Kelime Kökeni: Yunanca

  1. [isim, ağızlardan] Bakınız kızılcık
HATUN

  1. [isim] Bakınız kadın
    • "Birdenbire uzun boylu, diri memeli bir hatun askerin önüne çıktı." (Sait Faik Abasıyanık)
  2. Bakınız hanım
    • "Emine Hatun."
  3. Kişinin karısı
    • "Bizim hatun bir manifatura mağazasında tezgâhtardı." (Nâzım Hikmet)
  4. [tarih] Yüksek makamdaki kadınlara ve hakan eşlerine verilen ünvan
    • "Bağdat Hatun."
EZGİN

  1. [sıfat, ağızlardan] Paraca durumu bozuk olan (kimse)
  2. Çok cefa görmüş (kimse)
    • "Emir, hüküm altında yetişmiş bir sığıntı olduğunu çekingen, ezgin tavrıyla daima belli ederdi." (Refik Halit Karay)
  3. Çürük, ezik (meyve)
  4. [mecaz] Sıkıntı veren
    • "Bir gece önce çadırın kenarında dinlediğimiz o ezgin, baygın nağmeyi tutturdu." (Osman Cemal Kaygılı)
KUPON

Kelime Kökeni: Fransızca coupon

  1. [isim] Piyango biçiminde düzenlenmiş çekilişlerde kesilerek kullanılan basılı parça
  2. Gazete ve dergilerin düzenledikleri kampanyalarda verilecek hediye karşılığı olarak biriktirilmesi gereken basılı kâğıtların her biri
  3. [ekonomi] Devlet tahvili, hisse senetleri vb. değerli kâğıtların üzerinde bulunan ve belirli zamanlarda sahibine faiz veya kazanç payı olarak belirli bir gelir sağlayan kesilmiş parça
  4. [ekonomi] İşveren tarafından çeşitli amaçlarda kullanılmak üzere çalışanlarına verilen para değeri olan fiş
  5. [sıfat] Yalnız bir giysilik dokunmuş veya kesilmiş, üstün nitelikte (kumaş parçası)
    • "Kupon kumaş."
PAYEN

Kelime Kökeni: Fransızca païen

  1. [sıfat, din bilimi] Bakınız çok tanrıcı
    • "Avrupa kıtasında yaşayan milletlerden payen kalmış olanlar arasında Hristiyanlık IX. asır ile XI. asır arasında teessüs etti." (Falih Rıfkı Atay)
BAKAN

  1. [isim] Bakanlıklardan birini yönetmek için işbaşına getirilen yetkili; vekil, icra vekili, nazır
FİGAN

Kelime Kökeni: Farsça fiġān

  1. [isim] Bağırarak ağlama, inleme
GİREN

  1. [isim, ağızlardan] Hafif bulutlu, sisli hava
UÇMAN

  1. [isim] Bakınız pilot
HECİN

Kelime Kökeni: Arapça hecīn

  1. [isim, hayvan bilimi] Devegillerden, sırtında besin depo etmeye yarayan tek hörgücü bulunan, hızlı yürüyen, susuzluğa dayanıklı bir tür memeli (Camelus dromedarius)
    • "Boz renkli bir kaya, tıpkı çökmüş bir hecin sırtını andırıyordu." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)
İSKAN

Kelime Kökeni: Arapça iskān

  1. [isim] Bakınız yurtlandırma
  2. Bakınız yurtlanma
    • "İskân izni."
  3. Bakınız yerleşim
ENGİN

  1. [sıfat] Ucu bucağı görünmeyecek kadar geniş, çok geniş; vâsi
    • "O engin denize benzersin ki yavaş yavaş coşar ve coşunca da pek hırçın olursun." (Ahmet Hikmet Müftüoğlu)
  2. [isim] Bakınız açık deniz
    • "Enginden dönen deniz kuşları sessiz kanatlarıyla başımın üstünde dolaşıyorlar." (Reşat Nuri Güntekin)
SABUN

Kelime Kökeni: Arapça ṣābūn

  1. [isim] Kirli ve yağlı şeyleri temizlemekte kullanılan, türlü yağlarla alkaliler birleştirilerek yapılan madde
  2. Bu maddenin kalıp durumunda olan biçimi
BARAN

Kelime Kökeni: Farsça bārān

  1. [isim, eskimiş] Bakınız yağmur
ORLON

Kelime Kökeni: Fransızca orlon

  1. [isim] Yapay dokuma ipliği
  2. [sıfat] Bu iplikle dokunmuş
DEĞİN

  1. [edat] Bakınız dek (I)
Kelime Anlamları Kaynağı : Türk Dil Kurumu Güncel Türkçe Sözlüğü