N ile biten 3 harfli kelimeler

Sonunda n olan 3 harfli 58 kelime var. N harfi ile biten kelimeler listesini inceleyerek aradığınız kelimeleri bulabilirsiniz. Türkçe araştırmalarınızda, scrabble oyununda bu kelimeleri kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde n harfi olan kelimeler listesine ya da başında n harfi olan kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

BİN

1. [isim] Dokuz yüz doksan dokuzdan sonra gelen sayının adı
2. Bu sayıyı gösteren 1000 ve M rakamlarının adı
3. [sıfat] On kere yüz, dokuz yüz doksan dokuzdan bir artık
4. [sıfat, mecaz] Pek çok, çok sayıda
   • "En nihayet bin güçlükle ancak küçük parçalar hâlinde imha edilebilmiş." (Ahmet Kabaklı)

GÜN

1. [isim] Bakınız güneş
2. Güneş ışığı
3. Bakınız gündüz
   • "Bütün gün yanında kalırdım." (Adalet Ağaoğlu)
4. Yer yuvarlağının kendi ekseni etrafında bir kez dönmesiyle geçen 24 saatlik süre; ruz
   • "Kız kardeşi üç yıl, bir gün olsun canı sıkılmadan yaşadı Tatvan'da."
5. İçinde bulunulan zaman
   • "Aylıkları, günün ihtiyaçları karşısında devede kulak gibi kalıyordu." (Reşat Nuri Güntekin)
6. Zaman, sıra
   • "Ama şu son günlerde büyük bir ilerleme olmuştu kadında." (Ayşe Kulin)
7. Çağ, devir
8. İyi yaşanmış zaman
   • "Zavallı, gün görmedi."
9. Bayram niteliğinde özel gün
   • "Bugün Fransızların günü imiş."
10. Belirli günlerde ev hanımlarının konuk ağırlamak için yaptıkları toplantı
    • "Yarın Ayşe Hanım'ın günü."

JÖN

Kelime Kökeni: Fransızca jeune

1. [isim, sinema, televizyon] Önemli rollerde oynayan genç erkek oyuncu; jönprömiye

TIN

1. [isim] Tınlayan şeyin çıkardığı ses, tınlama sesi

TUN

Kelime Kökeni: Farsça tūn

1. [isim, ağızlardan] Gizli yer, köşe bucak

YÖN

1. [isim] Belli bir noktaya göre olan yer; cihet, taraf
2. Bir şeyin belli bir noktaya baktığı yan; veçhe
   • "Binanın batı yönü."
3. Bir yere gitmek için izlenen yol; cihet
   • "Bolu yönüne."
4. [mecaz] Tutulacak, izlenecek yol; doğrultu, istikamet
   • "Bu yönde yapılacak araştırmalardan tiyatro tarihimiz için daha başka ipuçlarının çıkması da kuvvetle muhtemeldir." (Fahir İz)

RUN

Kelime Kökeni: Fransızca run

1. [isim] III-XIII. yüzyıllarda İngiliz İskandinav dillerinde kullanılan alfabenin harflerinin her biri
2. Göktürk yazıtlarında kullanılan yazı türünün harflerinden her biri

GEN

1. [sıfat] Üçgen, dörtgen vb. geometri terimlerinde "kenarlı" anlamıyla kullanılan bir söz

GÖN

1. [isim] İşlenmiş deri
2. Bakınız kösele
3. [ağızlardan] Hayvan derisi
   • "Boya değil altın yaldız vursan manda gönü gibi donuk duruyor." (Burhan Felek)

LAN

1. [ünlem, kaba konuşmada] Bakınız ulan
   • "İte bak lan, dedi, nasıl da horozlanıyor?" (Necati Cumalı)

HİN

Kelime Kökeni: Arapça ḥīn

1. [isim, teklifsiz konuşmada] Bakınız kurnaz
2. [eskimiş] Zaman, zamane

YAN

1. [isim] Bir şeyin ön, arka, alt ve üst dışında kalan bölümü; yamaç, kenar, profil
   • "Yolcuların girdiği iskele yanından kendini denize attı." (Memduh Şevket Esendal)
2. Sağ ve solun ortak adı
   • "Yaşlı garson yanımıza geldi." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)
3. Bir kimseye yakın olan yer
4. Birlikte, beraberinde veya üstünde olma
   • "Yolculuk hâli, yanımda hiç para kalmaz ise ne yaparım diye düşündüm." (Memduh Şevket Esendal)
   • "Bir ara acıkıp yanlarında getirdikleri ekmek peyniri yediler" (Necati Cumalı)
5. [sıfat] Ön veya arka kabul edilen yere göre sağ veya solda bulunan
6. [sıfat] İkinci derece olan
   • "Çoğu kez yan uğraş olarak oyuncular filmcilikle uğraşıyordu." (Metin And)
7. [sıfat] Bakınız ikincil
8. [zarf] Bir tarafa yönelerek
   • "O zaman mindere yan oturup ayaklarını aşağı sallayarak karşılıklı yemeğe başlıyorlardı." (Sabahattin Ali)
9. [mecaz] İstekleri karşıt olan iki kişiden veya topluluktan biri
10. [askerlik] Savaş düzenindeki ordunun iki kanadından her biri
11. [matematik] Bir denklemde "=" işaretiyle ayrılmış olan iki anlatımdan her biri
12. [spor] Bakınız taç (II)

CAN

Kelime Kökeni: Farsça cān

1. [isim] İnsan ve hayvanlarda yaşamayı sağlayan ve ölümle vücuttan ayrılan madde dışı varlık; can kuşu, ruh
   • "Canı yok edecek olan yine kendisidir." (Nezahat Özcan)
2. İnsanın kendi varlığı, özü
   • "Bir kedi yavrusunu kurtarmak için ipe sarılıp kuyuya iner, canımı tehlikeye koyardım." (Reşat Nuri Güntekin)
3. Canlı olma durumu
   • "Her şeyde bu mevsime mahsus bir can, bir dirilik kendini gösteriyordu." (Memduh Şevket Esendal)
4. Bakınız kişi
   • "Benimle beraber dört canız." (Falih Rıfkı Atay)
5. İnsanın duygularını taşıyan iç âlemi
   • "Çirkin bana kurban, ben de güzele / Can sever güzeli, maldan ziyade"
6. Bektaşilik ve Mevlevilikte tarikat kardeşi
   • "Şeyh çıkınca oradaki canlar da sırasıyla yürüyüp kapıya gelince dönüp baş kestikten sonra dışarı çıkarlar." (Asaf Halet Çelebi)
7. [sıfat] Sevgi ve yakınlık duygusu ile kendisine bağlanılan
   • "Alphonse Daudet ilk gençliğimin can yazarlarından biri idi." (Tarık Buğra)

YÜN

1. [isim] Koyun tüyü
   • "Bu şiltenin yünü az gelmiş."
2. [sıfat] Bu tüyden yapılmış
   • "Sırtımdaki kırmızı yün hırkam devamlı su çekiyordu." (Ayla Kutlu)

HAN

1. [isim, tarih] Doğu ülkelerinde yerli beyler ve Kırım girayları için kullanılan ünvan
   • "Kırım hanları. Altın Ordu hanları."
2. Osmanlı padişahlarının adlarının sonuna getirilen ünvan

HUN

Kelime Kökeni: Farsça ḫūn

1. [isim, eskimiş] Bakınız kan
   • "Artık şimdi öyle düşkün bir babayım ki / Yüreğim hun, sayhalarım boğuk boğuktur" (Enis Behiç Koryürek)

AYN

Kelime Kökeni: Arapça ʿayn

1. [isim, eskimiş] Bakınız göz

REN

1. [isim] Alpler'den doğup İsviçre, Almanya ve Hollanda'dan geçerek Kuzey Denizi'ne dökülen ırmak
2. [isim] Bakınız Ren geyiği

ZON

Kelime Kökeni: İngilizce zone

1. [isim, coğrafya] Bakınız bölge
2. Benzer hayvan ve bitki türlerinin bir arada bulunduğu alan

ZEN

Kelime Kökeni: Farsça zen

1. [isim] Bakınız kadın