Din

Kelime Kökeni: Arapça dīn

  1. [isim, din bilimi] Tanrı'ya, doğaüstü güçlere, çeşitli kutsal varlıklara inanmayı ve tapınmayı sistemleştiren toplumsal bir kurum; diyanet
    • "Her dinin mabetleri bütün müminlere açıktır." (Hüseyin Cahit Yalçın)
  2. [din bilimi] Bu nitelikteki inançları kurallar, kurumlar, töreler ve semboller biçiminde toplayan, sağlayan düzen
    • "Yazık ki bu sanat ve din bahsinde bana arkadaşlık edecek kültürde değil." (Refik Halit Karay)
  3. [mecaz] İnanılıp çok bağlanılan düşünce, inanç veya ülkü; kült

Kelime Kökeni: Fransızca dyne

  1. [isim, fizik] C.G.S. sisteminde 1 gramlık bir kütlenin hızını saniyede 1 santimetre artıran güç birimi: Bir nevton 105 din'e eşittir

  1. [isim, ağızlardan] Bir şeyin en yüksek ve sivri noktası

  1. [isim, ağızlardan] Bakınız ilmek (I)

Kelime Anlamı Kaynağı: Türk Dil Kurumu (TDK) Güncel Türkçe Sözlüğü

Şunlara da göz atmak isteyebilirsiniz:

Din kelimesi baş harfi d son harfi n olan bir kelime. Başında d sonunda n olan kelimenin birinci harfi d, ikinci harfi i, üçüncü harfi n. Başı d sonu n olan 3 harfli kelime.

Din Kelimesinin Harfleri ile Yazılabilecek Diğer Kelimeler

D N İ

2 Harfli Kelimeler

İD, İN

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.