Mev ile başlayan kelimeler

Başında mev olan 50 kelime var. Mev ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde mev olan kelimeler listesine ya da sonu mev ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında mev bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

15 Harfli Kelimeler

MEVHİBEİİLAHİYE

14 Harfli Kelimeler

MEVZİLENDİRMEK

13 Harfli Kelimeler

MEVZİLENDİRME

11 Harfli Kelimeler

MEVLEVİHANE, MEVZİLENMEK

10 Harfli Kelimeler

MEVCUDİYET, MEVKUFİYET, MEVLEVİLİK, MEVZİLENİŞ, MEVZİLENME, MEVZUBAHİS

9 Harfli Kelimeler

MEVCUTLUK, MEVKUFLUK, MEVLİTHAN, MEVSİMLİK, MEVSİMSEL, MEVSİMSİZ

8 Harfli Kelimeler

MEVCUDAT, MEVKİDAŞ, MEVKUFEN, MEVZUSUZ

7 Harfli Kelimeler

MEVDUAT, MEVHİBE, MEVKUTE, MEVLANA, MEVLEVİ, MEVZUAT, MEVZULU

6 Harfli Kelimeler

MEVALİ, MEVCUT, MEVHUM, MEVİZE, MEVKUF, MEVKUT, MEVLİT, MEVLUT, MEVRUT, MEVSİM, MEVSUF, MEVSUK, MEVZİİ, MEVZUN

5 Harfli Kelimeler

MEVDU, MEVKİ, MEVLA, MEVTA, MEVUT, MEVZİ, MEVZU

4 Harfli Kelimeler

MEVT

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

MEVHİBEİİLAHİYE

Kelime Kökeni: Arapça mevhibe + ilāhiyye

1. [isim, eskimiş] Bakınız Tanrı vergisi

MEVZİLENDİRMEK

1. [-i] Mevzilenme işini yaptırmak

MEVZİLENDİRME

1. [isim] Mevzilendirmek işi

MEVZİLENMEK

1. [nesnesiz, askerlik] Askerî birlik savaş sırasında savunma tedbirleri alarak bir bölgeye yerleşmek
   • "Üç araç bir üçgenin kenar uçları hâlinde mevzilenmişlerdir." (Osman Aysu)

MEVLEVİHANE

Kelime Kökeni: Arapça mevlevī + Farsça ḫāne

1. [isim] Mevlevi tekkesi

MEVCUDİYET

Kelime Kökeni: Arapça mevcūdiyyet

1. [isim, eskimiş] Bakınız varlık
   • "Ey Türk gençliği! Birinci vazifen Türk istiklalini, Türk cumhuriyetini, ilelebet muhafaza ve müdafaa etmektir. Mevcudiyetinin ve istikbalinin yegâne temeli budur." (Atatürk)
2. [felsefe] Bakınız varoluş

MEVZİLENME

1. [isim] Mevzilenmek işi

MEVZİLENİŞ

1. [isim] Mevzilenmek işi

MEVZUBAHİS

Kelime Kökeni: Arapça mevzūʿ + baḥs̱

1. [sıfat, eskimiş] Bakınız söz konusu
   • "O hâlde burada yine kanmak ve kandırmak mevzubahistir." (Sait Faik Abasıyanık)
2. Adından söz edilen

MEVLEVİLİK

1. [isim] Mevlâna Celâlettin Rumi'nin görüşlerine dayanan ve oğlu tarafından kurulan tarikat

MEVKUFİYET

Kelime Kökeni: Arapça mevḳūfiyyet

1. [isim, eskimiş] Bakınız tutukluluk
2. Bakınız alıkonulma
   • "Bu sıkıcı evin içinde, bu mevkufiyetin yalnızlığı içinde çıldırayım mı?" (Yusuf Ziya Ortaç)

MEVSİMSEL

1. [sıfat] Bakınız mevsimlik

MEVLİTHAN

Kelime Kökeni: Arapça mevlid + Farsça -ḫvān

1. [isim] Mevlit okuyan kimse

MEVSİMSİZ

1. [sıfat] Zamanı iyi seçilmemiş, uygun zamanı gelmeden olan veya yapılan
   • "Bunlar kendi aralarında mevsimsiz bir mevki paylaşması kavgasına girmiş görünüyorlardı." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)

MEVCUTLUK

1. [isim] Mevcut olma durumu

MEVKUFLUK

1. [isim] Mevkuf olma durumu
2. Bakınız tutukluluk

MEVSİMLİK

1. [zarf] Bir mevsim için, bir mevsim süresince; mevsimsel, sezonluk
   • "Bu köşk mevsimlik tutulmuş."
2. [sıfat] İlkbahar ve sonbaharda giyilen
   • "Sırtında mevsimlik bir manto vardı." (Mahmut Yesari)
3. [sıfat] Mevsime ait
   • "Hemen şeftali, portakal, mevsimlik sulu meyve, ne varsa satmaya başlıyorum." (Sait Faik Abasıyanık)

MEVKUFEN

Kelime Kökeni: Arapça mevḳūfen

1. [zarf, eskimiş] Tutuklu olarak
   • "Muhittin Paşa mevkufen Sivas'a getirilmiştir." (Atatürk)

MEVKİDAŞ

1. [isim] Aynı mevkide olanlardan her biri

MEVZUSUZ

1. [sıfat] Bakınız konusuz