Mer ile biten 5 harfli kelimeler

Sonunda mer olan 5 harfli 5 kelime var. MER ile biten kelimeler listesini inceleyerek aradığınız kelimeleri bulabilirsiniz. Türkçe araştırmalarınızda, scrabble oyununda bu kelimeleri kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde mer olan kelimeler listesine ya da başında mer olan kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

SÜMER

1. [isim] Mezopotamya'da yaşamış bir ulus ve bu ulustan olan kimse

SEMER

Kelime Kökeni: Rumca

1. [isim] At, eşek, katır vb. hayvanların sırtına yerleştirilen, üzerine yük bağlanan veya binilen, iskeleti ağaçtan araç
   • "Semere asılı bir sepeti çözüp ağacın uygun bir dalına astı." (Necati Cumalı)
2. Bakınız arkalık
3. [jeoloji] Bakınız yukaç

KEMER

Kelime Kökeni: Farsça kemer

1. [isim] Bele dolayarak toka ile tutturulan, kumaş, deri veya metalden yapılan bel bağı
   • "Nihat elinde tuttuğu kemeri denize fırlatıp attı." (Peyami Safa)
2. Etek, pantolon vb. giysilerin bele gelen bölümü
3. Emniyet kemeri
4. [sıfat] Bakınız tümsekli
   • "Kemer burun."
5. [anatomi] Kemiklerden oluşan yay biçimindeki yapı
   • "Kaş kemeri. Damak kemeri. Ayak kemeri."
6. [jeoloji] Katmanlı kayaçlarda bir kıvrımın kabarık tepe yeri, tekne karşıtı
7. [mimarlık] İki sütun veya ayağı birbirine üstten yarım çember, basık eğri, yonca yaprağı vb. biçimlerde bağlayan ve üzerine gelen duvar ağırlıklarını, iki yanındaki ayaklara bindiren tonoz bağlantı
   • "Büyük bir camiydi bu. Minareleri, kubbeleri, kemerleri ve parmaklıklı pencereleri filan hepsi tamamdı." (Oğuz Atay)
8. [eskimiş] Özellikle yolculukta kullanılan, üzerinde altın, para yerleştirmeye yarar gözleri olan meşin kuşak

ESMER

Kelime Kökeni: Arapça esmer

1. [isim] Siyaha çalan buğday rengi
2. Kurşuni renk
   • "Sazlı köyü ayaklandığı zaman gökyüzü daha esmerdi ve ayaz insanın yüzünü ısırıyordu." (Tarık Buğra)
3. [sıfat] Bu renkte olan
   • "Esmer yüzünün hafifçe kızardığını, gözlerinin garip bir ışıkla yanmaya başladığını görüyoruz." (Esat Mahmut Karakurt)
4. [sıfat] Teni ve saçları karaya çalan, koyu buğday rengi olan (kimse); karaca (I), yağız
   • "Bir düğün dansında ayaklarının pırıltısını seyrettiği esmer kızla evlendi." (Halikarnas Balıkçısı)

KAMER

Kelime Kökeni: Arapça ḳamer

1. [isim, eskimiş, gök bilimi] Bakınız Ay