Başında kır olan 8 harfli 34 kelime var. Kır ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca İçinde kır olan kelimeler listesine ya da sonu kır ile biten kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında kır bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler


Kelime bulma makinesi

I K R Harfleri İle Yazılabilecek Bazı Kelimeler

3 Harfli Kelimeler

IRK, KIR

2 Harfli Kelimeler

IR

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.



Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

KIRITKAN

  1. [sıfat] Her zaman kırıtan

KIRIKHAN
...
KIRATLIK

  1. Herhangi bir kırat değerinde olan (taş)
    • "On kıratlık pırlanta."
  2. Herhangi bir nitelikte, değerde olan

KIRAÇLIK

  1. [isim] Kıraç olma durumu veya kıraç yer
    • "O bölge kıraçlıktır."

KIRPINTI

  1. [isim] Kırpılan şeyden kalan küçük parça
    • "Biz Frenkleri birkaç kırpıntı ile aldatıyorsak onların bize soktukları kazıklardan haberin yok mu?" (Hüseyin Rahmi Gürpınar)

KIRINMAK

  1. [nsz] Yürürken salınmak
  2. Oynamak, raksetmek

KIRKYAMA
...
KIRPIŞMA

  1. [isim] Kırpışmak işi
    • "Bir gece evvel bizim elektriklerde bir kırpışma peyda oluyordu da idareye telefon etmiştim." (Burhan Felek)

KIRIKLIK

  1. [isim] Kırık olma durumu
  2. Kırgınlık
    • "Vücudumda daimî bir kırıklık var." (Peyami Safa)
  3. İsteksizlik, güceniklik, kırgınlık

KIRIŞMAK

  1. [nsz] Bir yüzeyin düzgünlüğü bozulmak, kırışık oluşmak
    • "Boynu uzamış, kararmış, yaşlı adamların boynu gibi kırışmıştı." (Yahya Kemal)
  2. [nsz] Birbirini kırmak, yok etmek, öldürmek
  3. Karşılıklı kırmak
    • "Çocuklar yumurta kırışıyorlar."
  4. Pazarlık etmek
  5. [-le] Bahse tutuşmak
  6. Bir şeyi eşit olarak paylaşmak

KIRPILMA

  1. [isim] Kırpılmak işi

KIRTLAMA

  1. [isim] Kıtlama

KIRMASIZ

  1. [sıfat] Kırması bulunmayan

KIRŞEHİR
...
KIRILGAN

  1. [sıfat] Kolay ve çabuk kırılan
  2. Kolay ve çabuk gücenen
    • "Kırılgan bakışlarından, onca tehditten sonra bana yine sorabileceği aklıma geldi." (Orhan Pamuk)

KIRKIMCI

  1. [isim] Kırkıcı

KIRKINCI

  1. [sıfat] Kırk sayısının sıra sıfatı, sırada otuz dokuzuncudan sonra gelen

KIRKLAMA

  1. [isim] Kırklamak işi

KIRTIPİL

  1. [sıfat] Değersiz, bayağı, yarım yamalak
    • "O, kırtıpil yazarların adlarını anmamakla, onları kötülediğine inanır." (Salâh Birsel)

KIRITMAK

  1. [nsz] Hoş görünmek çabasıyla cilveli davranışlarda bulunmak
    • "Biraz kırıttı, çekildi gitti." (Hüseyin Cahit Yalçın)

Kelime Anlamları Kaynağı : Türk Dil Kurumu Güncel Türkçe Sözlüğü