Kir ile biten kelimeler

Sonunda kir olan 18 kelime var. KİR ile biten kelimeler listesini inceleyerek aradığınız kelimeleri bulabilirsiniz. Türkçe araştırmalarınızda, scrabble oyununda bu kelimeleri kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde kir olan kelimeler listesine ya da başında kir olan kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

14 Harfli Kelimeler

KAZIMKARABEKİR

10 Harfli Kelimeler

MÜTEFEKKİR, MÜTENEKKİR, MÜTEŞEKKİR

8 Harfli Kelimeler

HEMFİKİR, MUHTEKİR

7 Harfli Kelimeler

PALİKİR

6 Harfli Kelimeler

MÜNKİR, PEŞKİR, TAHKİR

5 Harfli Kelimeler

BAKİR, BİKİR, FAKİR, FİKİR, HAKİR, TEKİR, ZİKİR

3 Harfli Kelimeler

KİR

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

KAZIMKARABEKİR

1. [isim] Karaman iline bağlı ilçelerden biri

MÜTEFEKKİR

Kelime Kökeni: Arapça mutefekkir

1. [isim, eskimiş] Bakınız düşünür

MÜTEŞEKKİR

Kelime Kökeni: Arapça muteşekkir

1. [sıfat] Teşekkür etme durumunda olan, teşekkür borçlu olan
   • "Zahmetinden dolayı kendisine çok müteşekkirim." (Mehmet Kaplan)

MÜTENEKKİR

Kelime Kökeni: Arapça mutenekkir

1. [sıfat, eskimiş] Kılık değiştiren, takma ad kullanan, kendini tanıtmak istemeyen

HEMFİKİR

Kelime Kökeni: Farsça hem + Arapça fikr

1. [sıfat] Aynı düşüncede, aynı görüşte olan

MUHTEKİR

Kelime Kökeni: Arapça muḥtekir

1. [sıfat, eskimiş, ticaret] Bakınız vurguncu

PALİKİR

1. [isim] Mikronezya Federal Devletleri'nin başkenti

TAHKİR

Kelime Kökeni: Arapça taḥḳīr

1. [isim] Aşağılama, onur kırma, onuruna dokunma
2. Bakınız hakaret
   • "Baştan başa küfür ve tahkir ile doluydu." (Kemal Tahir)

PEŞKİR

Kelime Kökeni: Farsça pīşgīr

1. [isim] Genellikle pamuk ipliğinden dokunmuş ince havlu
   • "Kafası babasının dükkânıyla meşgul olan oğul, elini yüzünü yıkamış, duvardaki peşkiri alıp odaya dönerken kadın pencereye az önceki gibi dayandı." (Orhan Kemal)
2. Bakınız peçete
   • "Henüz birkaç yudum içtiği şarabın ıslaklığını sapsarı bıyıklarının üstünden peşkiriyle silerek dedi ki..." (Peyami Safa)

MÜNKİR

Kelime Kökeni: Arapça munkir

1. [sıfat] İnkâr eden, kabul etmeyen
2. Tanrı'nın varlığına inanmayan, Tanrı'nın varlığını inkâr eden (kimse)

FİKİR

Kelime Kökeni: Arapça fikr

1. [isim] Bakınız düşünce
   • "Bir fikrin münazarasıyla kütüphanesinin önünde sabahladığımız geceler olurdu." (Ahmet Hikmet Müftüoğlu)
2. Bakınız düşün
3. [eskimiş] Bakınız kuruntu

HAKİR

Kelime Kökeni: Arapça ḥaḳīr

1. [sıfat] Aşağı görülen, değersiz
   • "O hâlde, insanın yaratılması, kendini hakir bilmesi, aşağı görmesi içindir." (Necip Fazıl Kısakürek)

BİKİR

Kelime Kökeni: Arapça bikr

1. [isim, eskimiş] Bakınız kızlık

ZİKİR

Kelime Kökeni: Arapça ẕikr

1. [isim] Anma, söyleme, sözünü etme
2. [din bilimi] Allah’ın adını art arda söyleyerek yapılan ibadet ve tören

FAKİR

Kelime Kökeni: Arapça faḳīr

1. [sıfat] Bakınız yoksul, zengin karşıtı
   • "En fakir köyler taştandır ve üstü kiremittir." (Falih Rıfkı Atay)
2. [mecaz] Olması gerekenden az
   • "Seni fakir, soluk bir dekor içinde görmek istemem." (Mahmut Yesari)
3. [isim] Hindistan'da yokluğa, eziyete kendini alıştırmış derviş
4. [mecaz] Zavallı, kimsesiz olan
   • "Hey gidi kahpe felek, gençliklerine doymadan gitti fakirler." (Haldun Taner)
5. [isim, mecaz] Kişinin alçak gönüllülük göstermek için kendisine verdiği san
   • "Fakir dün ziyaretinize geldimse de bulamadım." (Şemseddin Sami)

BAKİR

Kelime Kökeni: Arapça bākir

1. [sıfat] Cinsel ilişkide bulunmamış (erkek)
2. El değmemiş, kullanılmamış
3. İşlenmemiş (toprak)
4. Eskimemiş, yıpranmamış, yeni
   • "... daha derin musikiler duymak, daha bakir aşkların vuslatına ermek sevdasını duyuyordu." (Abdülhak Şinasi Hisar)

TEKİR

1. [isim, hayvan bilimi] Barbunyaya (I) benzeyen bir balık (Mullus surmuletus)
2. [sıfat] Postu siyah çubuklarla ve beneklerle süslü, kül renginde veya boz olan (kedi)
   • "Annem tekir kedinin bir yavrusunu bana ayırmıştı." (Aka Gündüz)

KİR

1. [isim] Herhangi bir şeyin veya vücudun üzerinde oluşan, biriken pislik; kir pas, pasak
   • "Yanaklarında yer yer kirle karışmış gözyaşı var." (Halide Edip Adıvar)
2. [mecaz] Utanılacak durum