Köy ile başlayan kelimeler

Başında köy olan 14 kelime var. Köy ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde köy olan kelimeler listesine ya da sonu köy ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında köy bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

12 Harfli Kelimeler

KÖYLEŞTİRMEK

11 Harfli Kelimeler

KÖYLEŞTİRME

10 Harfli Kelimeler

KÖYGÖÇÜREN

9 Harfli Kelimeler

KÖYLEŞMEK

8 Harfli Kelimeler

KÖYCEĞİZ, KÖYCÜLÜK, KÖYLEŞME, KÖYLÜLÜK

7 Harfli Kelimeler

KÖYALTI

6 Harfli Kelimeler

KÖYDEŞ, KÖYLÜK

5 Harfli Kelimeler

KÖYCÜ, KÖYLÜ

3 Harfli Kelimeler

KÖY

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

KÖYLEŞTİRMEK

1. [-i] Köy durumuna getirmek

KÖYLEŞTİRME

1. [isim] Köyleştirmek işi

KÖYGÖÇÜREN

1. [isim, bitki bilimi] Yaprakları dökülen ağaçların bulunduğu ormanların zemininde yaz ve sonbahar aylarında yetişen, gelişimine çanakçık içinde başlayan sapında hareketli bir halka bulunan, zehirli, bazitli bir tür mantar; evcikkıran (Amanita phalloides)

KÖYLEŞMEK

1. [nesnesiz] Köy durumuna gelmek
   • "İzmir’in gün günden inkişafı ve Kuşadası’nın, kasabanın ticari ehemmiyetini elinden alışı, şehri köyleşmek ve harabeye yüz tutmak vaziyetinde bırakmıştı." (Sâmiha Ayverdi)

KÖYLEŞME

1. [isim] Köyleşmek işi
2. [toplum bilimi] Köyden şehre nüfus göçü dolayısıyla kırsal alanlara özgü davranış ve tutumların şehirlerde görülmesi

KÖYLÜLÜK

1. [isim] Köylü olma durumu
   • "Köylülük, insan ile toprak arasında kurulan eski bir münasebet şeklidir." (Mehmet Kaplan)
2. Köylülere özgü davranış

KÖYCÜLÜK

1. [isim] Köycü olma durumu
   • "Köycülük kollarında gecemi gündüzüme kattım." (Yusuf Ziya Ortaç)

KÖYCEĞİZ

1. [isim] Muğla iline bağlı ilçelerden biri

KÖYALTI

1. [isim] İdari yönden bir köye bağlı olan, eğitim, sağlık vb. hizmetleri bağlı olduğu köyden alan, en az 50 kişiden oluşup bağlı olduğu köye en az 2 km uzaklıkta olan, sürekli ikamet edilen yerleşim birimi; bağlı, köy bağlısı

KÖYLÜK

1. [isim] Köy bulunan yer

KÖYDEŞ

1. [isim] Aynı köyde oturan kimselerin birbirine göre her biri; köylü

KÖYLÜ

1. [sıfat] Köyde yaşayan veya köyde doğmuş olan; rustai
2. [isim] Bakınız köydeş
   • "Hasan benim köylümdür."
3. [isim] Köy halkı
   • "Köylüleri, özellikle onları çok iyi tanıyordu." (Tarık Buğra)
4. [mecaz] Şehir yaşayışının gerektirdiği incelik ve titizliği gösteremeyen (kimse)

KÖYCÜ

1. [isim] Köy sorunlarını kendine iş edinen, köylerin ve köylülerin kalkınması yolunda çalışan kimse

KÖY

Kelime Kökeni: Farsça kūy

1. [isim] Belediye teşkilatına sahip olmayan, ortak veya özel malları bulunan, nüfusu iki binden aşağı olan, genellikle tarımsal alanda çalışılan, konutları ve öteki yapıları bu hayata uygun yerleşim birimi; köylük yer, köy yeri, karye
   • "Vatanseverlik, doğduğu yeri, evini, köyünü, müstakil devlet sınırları içinde memleketini sevmektir." (Orhan Seyfi Orhon)
2. Böyle bir yerleşim biriminde oturan halkın bütünü
   • "Bu olay üzerine bütün köy ayağa kalktı."