Kök

  1. [isim, bitki bilimi] Bitkileri toprağa bağlayan, topraktaki besi maddelerini emmesine yarayan klorofilsiz bölüm
  2. [bitki bilimi] Bakınız kök sap
  3. Bazı şeylerde dip bölüm
    • "Diş kökü."
  4. Sapıyla çıkarılan bitkilerde tane
    • "Üç kök maydanoz."
  5. [mecaz] Dip, temel, esas
    • "Ta gölden başlayan tipi ve fırtına Şebben'in sıcak evini kökünden sarsıyordu." (Halide Edip Adıvar)
  6. [mecaz] Bir şeyin başlangıç noktası
    • "Ölenle, son zamanları gevşeyen, azalan fakat kökleri mazinin sağlamlığı içinde kalan eski bir aşinalığım vardı." (Abdülhak Şinasi Hisar)
  7. [mecaz] Bir kimseyi bir yere bağlayan manevi temel güçlerin bütünü
  8. [dil bilgisi] Kelimenin ekleri çıkarıldıktan sonra kalan anlamlı bölümü: Kırdırmak kelimesinin kır-, taşlık kelimesinin taş bölümü köktür
  9. [kimya] Olağan şartlarda çevresinden yalıtılamayan ancak birçok tepkimeyi nitelik değiştirmeden kalabilen atom kümesi
  10. [matematik] Denklemde bilinmeyenin yerine konulduğunda uygun düşen gerçek veya birleşik değer, (√)

Kelime Kökeni: Farsça kūk

  1. [isim, müzik] Sazı kurmaya yarayan burgu

Kelime Anlamı Kaynağı: Türk Dil Kurumu (TDK) Güncel Türkçe Sözlüğü

Şunlara da göz atmak isteyebilirsiniz:

Kök kelimesi baş harfi k son harfi k olan bir kelime. Başında k sonunda k olan kelimenin birinci harfi k, ikinci harfi ö, üçüncü harfi k. Başı k sonu k olan 3 harfli kelime.

Kök Kelimesinin Harfleri ile Yazılabilecek Diğer Kelimeler

K K Ö

2 Harfli Kelimeler

ÖK

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.