Başında ku olan 6 harfli 62 kelime var. Ku ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde ku olan kelimeler listesine ya da sonu ku ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında ku bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Kelime bulma makinesi Kelime bulma makinesi

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.


Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

KURTÇA

  1. [zarf] Kurda benzer biçimde
    • "O kurtça bakış, o ışık ışık gökyüzünden yeryüzüne akış, o bir pençede bütün yeryüzünü avuçlayış, hepsi hepsi unutuldu." (Mustafa Necati Sepetçioğlu)
KURŞUN

  1. [isim, kimya] Atom numarası 82, atom ağırlığı 207,21, yoğunluğu 11,3 olan, 327,4 °C'de eriyen, yumuşak ve bükülgen, mavimtırak esmer renkte bir element (simgesi Pb)
  2. [sıfat] Bu elementten yapılmış
    • "Kurşun boru."
  3. Tüfek, tabanca vb. hafif ateşli silahlarda kullanılan mermi
    • "Kanatları kurşunla parçalanmış bir kartal / Benim gibi seyreder, yerden, mavilikleri" (Yaşar Nabi Nayır)
KULLAP

Kelime Kökeni: Arapça ḳullāb

  1. [isim, eskimiş] İplik üzerine sırma sarmaya yarar bir dolap
  2. Bir tür menteşe
KULPLU

  1. [sıfat] Kulpu olan, kulpu bulunan
    • "Kulplu bardak."
    • "Kulplu altın."
KUDRET

Kelime Kökeni: Arapça ḳudret

  1. [isim] Bir işi yapabilme, bir direnmeyi yenme gücü; çıdam
    • "Muhtaç olduğun kudret, damarlarındaki asil kanda mevcuttur." (Atatürk)
  2. İstediğini yaptırabilme gücü
    • "Din adamları halk üzerinde büyük bir telkin kudretine sahiptirler." (Mehmet Kaplan)
  3. Maddi bakımdan zenginlik
  4. [din bilimi] Bakınız Allah yapısı
  5. [din bilimi] Allah’ın bütün varlığı kapsayan gücü
    • "Balınan yoğrulmuş o sırma saçlar / Kudretten çekilmiş karadır kaşlar" (Halk türküsü)
  6. [din bilimi] Allah’ın her şeye kadir olması, dilediği her şeyi yapması şeklinde tecelli eden sıfatı
KUŞLAR

  1. [isim, hayvan bilimi] Çok hücreli hayvanlardan, omurgalıların geniş bir sınıfı
KUZİNE

Kelime Kökeni: İtalyanca cusina

  1. [isim] Hem ısıtmaya hem de üzerinde veya fırınında yemek pişirmeye yarayan büyük mutfak sobası
  2. [denizcilik] Gemilerde yemek pişirilen yer
    • "Yolcunun kuzinede işi ne?" (Zeyyat Selimoğlu)
KULLUK

  1. [isim] Kul olma durumu; kölelik, ubudiyet
    • "Kulluk bakımından da o kimseden daha âciz ve itaatlisi olamaz." (Necip Fazıl Kısakürek)
  2. Kulun yaptığı iş
KULELİ

  1. [sıfat] Kulesi olan
KUAFÖR

Kelime Kökeni: Fransızca coiffeur

  1. [isim] Kadınların saçını kesen ve saç tuvaleti yapan berber; kadın berberi
KURALI

  1. [sıfat, askerlik] Kurasını çekmiş, askere gitmeyi bekleyen (asker)
    • "Seferberlik başladığı zaman dertli analar nafakasını yok pahasına tefecilere satıyor, kuralı çocuklarına yol parası yetiştiriyorlardı." (Ruşen Eşref Ünaydın)
KURTLU

  1. [sıfat] İçinde kurt bulunan, kurtlanmış
    • "Bunlar düşmüş, buruşmuş, iyi değil, kurtludurlar." (Sait Faik Abasıyanık)
  2. [mecaz] Yerinde rahat duramayan, sürekli kıpırdanan (kimse)
KUMSUZ

  1. [sıfat] Kumu olmayan
KUŞLUK

  1. [isim] Günün sabahla öğle arasındaki saatleri
    • "Tarhana çorbasıyla birer baş soğan, birer çeyrek ekmekti kuşlukta yedikleri." (Necati Cumalı)
  2. Kuşlara yem verilen zaman
  3. Büyük kuş kafesi
KUYMAK

  1. [isim, ağızlardan] Mısır ununun erimiş tereyağıyla kavrulması, su eklenmesi, bir miktar peynir katılması ve bir süre kaynatılmasıyla elde edilen yemek
  2. Karadeniz Bölgesi’nde ve özellikle Trabzon’da yapılan bir yemek türü
    • "Mısır kuymağı."
KUMPİR

Kelime Kökeni: Bulgarca

  1. [isim] Özel fırında pişirilen iri patatesin içine peynir, mısır, bezelye vb. malzeme konularak yapılan yiyecek
  2. [ağızlardan] Bakınız patates
KUNDAK

Kelime Kökeni: Rumca

  1. [isim] Yangın çıkarmak için bir yere konulan tutuşmuş yağlı bez parçası vb.
    • "Ben şamdanımla evveli kapının önüne yığılan şeyleri, sonra cibinliği, perdeleri, bütün duvarları çeviren kundakları tutuşturacağım." (Halit Ziya Uşaklıgil)
  2. Tüfek gibi bazı ateşli silahlarda bunları çeşitli yönlere çevirmeye yarayan, namlunun altında bulunan ağaç veya metal bölüm
    • "Amcası Mustafa geldi eve, ona bir kundağı sedefli tüfek getirdi." (Yaşar Kemal)
  3. Arabalarda dingil yatağı
  4. [mecaz] Ara bozma, fitne, fesat
KURACI

  1. [isim, eskimiş] Askere alınacak gençlerin belli olması için onlara kura çektiren subay
KURAMA

  1. [isim] Türkistan'da yaşayan bir topluluk ve bu topluluktan olan kimse
KUVARS

Kelime Kökeni: Almanca Quarz

  1. [isim, jeoloji] Billurlaşmış silisin doğada çok yaygın bir türü
Kelime Anlamları Kaynağı : Türk Dil Kurumu Güncel Türkçe Sözlüğü