Ku ile başlayan 4 harfli kelimeler

Başında ku olan 4 harfli 20 kelime var. Ku ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde ku olan kelimeler listesine ya da sonu ku ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında ku bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

KUHİ

Kelime Kökeni: Farsça kūh + Arapça -ī

1. [sıfat, eskimiş] Bakınız ıssız

KUMA

1. [isim] Erkeğin resmî nikâhlı eşiyle aynı evde yaşayan, nikâhlı olmayan diğer eşi; ortak
   • "Orada kimseyi kıskanmamışken bu sonuncu kumasını büyük mesele yaptı." (Refik Erduran)

KURA

Kelime Kökeni: Arapça ḳurʿa

1. [isim] İki veya daha çok aday arasında bir sıralama, bir ayırma yapılacağı zaman her birinde bir tek ad yazılı kâğıtları bir araya getirip karıştırdıktan sonra birini çekerek veya özel bir bilgisayar yazılımıyla adları belirleme; ad çekme
   • "Okulu bitirirken kurada Karaköse'yi çekince dağda taşta doya doya ata bineceği için seviniyordu." (Necati Cumalı)
2. Kime veya neye isabet edeceği önceden belli olmayan bir çekimle sonucu belirleme

KUYU

1. [isim] Su katmanına varıncaya kadar derinliğine kazılan, genellikle silindir biçiminde, çevresine duvar örülen, suyundan yararlanılan çukur
   • "Kahveci Salih eğilmiş, az evvel sarkıttığı gazozları kuyudan çıkarıyordu." (Haldun Taner)
2. Toprağa kazılan derince çukur
   • "Kireç kuyusu."
3. [mecaz] İçinden çıkılamayan durum veya yer
4. [madencilik] Yer altındaki iş yerlerine ulaşmak için açılmış ve kesit boyutları derinliğine oranla sınırlı, düşey veya düşeye yakın bağlantı yolu

KURU

1. [sıfat] Suyu, nemi olmayan, yaş ve nemli karşıtı
   • "Yanakları kuruydu fakat gözleri tamamıyla siyah yaştı." (Halide Edip Adıvar)
2. Yağış almayan veya üzerinde bitki olmayan (yer)
   • "Kuru çöl. Kuru tepeler."
3. Daha sonra kullanılmak için kurutulmuş, taze ve yeşil karşıtı
   • "Evlerin önlerine kuru meşe dallarıyla örtülü çardaklar yapmışlar." (Refik Halit Karay)
4. Canlılığını yitirmiş (bitki)
   • "Çiçek açmaz kuru bir ağaç, ötmeyi unutmuş bir kuş mu oldum?" (Halide Edip Adıvar)
5. Salgısı olmayan
   • "Kuru öksürük. Kuru egzama."
6. Döşenmemiş, çıplak
   • "Salih Reis, dört kuru duvardan ibaret fukara kapısından gördüğü mavi denize baka baka ölmek istiyordu." (Halikarnas Balıkçısı)
7. Katıksız, yanında başka şey olmayan (yiyecek)
   • "Kuru çayla karın doyar mı?"
8. [mecaz] Etkisi ve sonucu olmayan
   • "Şahsına topluluğun isteğini emanet edenler boş bir riya, kuru bir şeref olsun diye laf etmediler." (Ruşen Eşref Ünaydın)
9. [mecaz] Bakınız sıska
10. [mecaz] Heyecanı, tadı olmayan, tekdüze
    • "Kuru, zevksiz bir hayat."
11. [mecaz] Akıcı olmayan, duygudan yoksun
    • "Kuru bir anlatım."
12. [isim] Bakınız kuru fasulye

KURT

1. [isim, hayvan bilimi] Köpekgillerden, Avrupa, Asya ve Kuzey Amerika'da yaşayan, postu gri sarı renkli, yırtıcı, etçil memeli hayvan; börü (Canis lupus)
2. [mecaz] Bir yeri, bir şeyi iyi bilen
3. [sıfat, mecaz] İşini iyi bilen, aldanmayan, kurnazlık yapan
   • "Deminden beri sus pus olmuş, fırsat bekleyen kurt müşterilerin ilk defa sesi duyuluyor." (Haldun Taner)

KURS

Kelime Kökeni: Arapça ḳurṣ

1. [isim] Bakınız ağırşak
2. [gök bilimi] Bir gök cisminin teker biçimde görülen yüzü; çörek

KULP

Kelime Kökeni: Rumca

1. [isim] Kazan, tencere, fincan, dolap, altın vb.nin tutulacak yeri
   • "Heybeden çıkardığı kulpu kopuk küçük bir teneke maşrapa ile su getirdi." (Osman Cemal Kaygılı)
2. [mecaz] Uydurma sebep, bahane

KULU

1. [isim] Konya iline bağlı ilçelerden biri

KUUT

Kelime Kökeni: Arapça ḳuʿūd

1. [isim, eskimiş, din bilimi] Namazın oturularak kılınan kısmı
2. Bakınız oturma

KULA

1. [isim] Gövdenin sarı veya kirli sarı renkte, yele, kuyruk ve bacağın alt kısmındaki kılların koyu renkte olduğu at donu
2. [sıfat] Bu renkte olan (at)
   • "Yanında dizgini boynuna bırakılmış bir kula at vardı." (Reşat Nuri Güntekin)

KULE

Kelime Kökeni: Arapça ḳulle

1. [isim] Çoğunlukla kare veya silindir biçimindeki yüksek yapı
   • "Şu muazzam kule bir mühendisin hayaliydi." (Orhan Seyfi Orhon)
2. [eskimiş] Bakınız cihannüma
3. [eskimiş] Dağ tepesi

KUŞE

Kelime Kökeni: Fransızca couché

1. [isim] Kalın, ağır gramajlı parlak, düzgün, pürüzsüz, kaygan bir tür kâğıt; kaymak kâğıdı, kuşe kâğıdı, papyekuşe

KUTU

Kelime Kökeni: Rumca

1. [isim] İnce tahta, mukavva, teneke, plastik vb.nden yapılmış, genellikle kapaklı kap
   • "Enfiyesini, üstü mineli bir kutudan çekerdi." (Abdülhak Şinasi Hisar)
2. [sıfat] Bu kabın alabildiği miktarda olan
   • "Tam bir kutu çorabı tıkıştırdılar koltuğumun altına." (Nâzım Hikmet)
3. Elektrik veya telefon tellerinin toplanıp bağlandığı kap
4. [mecaz] Bir kimsede, bir yerde, bir şeyde iyi veya kötü bir özelliğin fazlalığını belirten bir söz
   • "Akıl kutusu. Fesat kutusu."

KUĞU

1. [isim, hayvan bilimi] Perde ayaklılardan, yaban ve evcil türleri bulunan, çok uzun ve kıvrık boyunlu, geniş gagalı, geniş kanatlı bir su kuşu (Cygnus olor)

KUKA

Kelime Kökeni: Rumca

1. [isim] Dantel veya nakış ipliği yumağı
2. Üst üste dizilen taş, konserve kutusuna benzer nesnelerin top ile devrilmeye çalışılması suretiyle oynanan bir çocuk oyunu

KUPA

Kelime Kökeni: Rumca

1. [isim] Cam veya seramikten yapılmış, kulplu, büyük bardak
2. [sıfat] Bu bardağın alabileceği miktarda olan
3. Altın, gümüş, bronz veya kristalden yapılmış, yarışma ödülü olarak verilen ayaklı kap
   • "Centilmenlik gösteren örnek sporculara kupalar verecekti." (Haldun Taner)
4. Yarışma ödülü olarak verilen herhangi bir sanat eseri
5. İskambil kâğıtlarının dört grubundan benekleri kırmızı, kalp biçiminde olanı; yürek

KUNT

Kelime Kökeni: Farsça kund

1. [sıfat] Ağır, kalın, dayanıklı ve sağlam
   • "Yüksek, sur gibi kalın duvarın ardındaki küçük avluya kunt demir kapıdan girilirdi." (Ayla Kutlu)

KUZU

1. [isim] Koyun yavrusu
   • "Belki beş kuzunun derisinden yapılmış, siyah bir kalpak." (Ömer Seyfettin)
2. Bir meyve ve sebzeye bitişik olan küçük meyve veya sebze
3. Yazma kitaplarda sayfa kenarına çizilmiş içi işlenmiş cetvelin yakınına çekilen tek çizgi
4. Bir kerpicin yarısı büyüklüğünde kerpiç
5. [mecaz] Bakınız yavru
   • "Anasının kuzusu."
6. Bir meyve, sebze veya ekmeğin kendisine yapışık olarak çıkan küçüğü
7. [argo] Deneyimsiz, toy kimse

KUFİ

Kelime Kökeni: Arapça kūfī

1. [isim] Arap yazısının düz ve köşeli çizgilerle yazılan eski bir biçimi
   • "Kendi ismi akik üzerine kûfi bir yazıyla hakkedilmiş kıymetli bir yüzük taşırdı." (Abdülhak Şinasi Hisar)