Koltuk ile başlayan kelimeler

Başında koltuk olan 10 kelime var. Koltuk ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde koltuk olan kelimeler listesine ya da sonu koltuk ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında koltuk bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

12 Harfli Kelimeler

KOLTUKLANMAK

11 Harfli Kelimeler

KOLTUKÇULUK, KOLTUKLAMAK, KOLTUKLANMA

10 Harfli Kelimeler

KOLTUKBAŞI, KOLTUKLAMA

9 Harfli Kelimeler

KOLTUKLUK

8 Harfli Kelimeler

KOLTUKÇU, KOLTUKLU

6 Harfli Kelimeler

KOLTUK

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

KOLTUKLANMAK

1. [nesnesiz] Övücü sözlerle koltukları kabartılmak; pohpohlanmak

KOLTUKLAMAK

1. [-i] Koltuğu altına almak
   • "Tablolarını koltuklayarak İstanbul'a dönerken Etimesgut köyünün elektriklerini görmüş." (Falih Rıfkı Atay)
2. Koltuğuna girmek
   • "Karşıladılar koltuklayıp içeri aldılar."
3. [mecaz] Bakınız pohpohlamak
   • "Maşallah da maşallah! Kırk bir kere! Tuh tuh! diyerek karşıladılar; koltuklayıp içeriye, camekâna aldılar." (Ercüment Ekrem Talu)

KOLTUKÇULUK

1. [isim] Koltukçunun yaptığı iş
2. [mecaz] Yüze karşı övmeyi huy edinme

KOLTUKLANMA

1. [isim] Koltuklanmak işi; koltuk

KOLTUKLAMA

1. [isim] Koltuklamak işi
2. Yaranmak için birine söylenen övücü söz; kompliman

KOLTUKBAŞI

1. [isim] Otomobillerde koltuğun sırt bölümünün üstüne takılan ve ani darbelerde boynun veya başın zarar görmesini önleyen başlık

KOLTUKLUK

1. [sıfat] Koltuk yapmaya ve kaplamaya elverişli olan (kumaş)
2. [isim] Giysinin terden lekelenmemesi için koltuk altına içten dikilen parça; subra

KOLTUKLU

1. [sıfat] Kol dayayacak yeri olan
   • "Koltuklu sandalye."

KOLTUKÇU

1. [isim] Koltuk yapan veya satan kimse
2. Eski ev eşyası alıp satan kimse
3. Koltuk meyhanesi işleten kimse
4. Koltuğunun altına elbise ve halı atıp sokak sokak dolaştırarak satan kimse
5. Düğünlerde ev düzenlenmesine yardım edip gelinle damada destek olan kimse
   • "Ertesi cuma günü koltukçular gelip gelin odasını düzeltecekler." (Memduh Şevket Esendal)
6. [mecaz] Yüze karşı övmeyi huy edinmiş kimse

KOLTUK

1. [isim] Omuz başının altında, kolun gövde ile birleştiği yer
   • "Gazetelerini bir koltuğunun altına koydu, zayıf kollarıyla kutulara sarıldı." (Halide Edip Adıvar)
2. Kol dayayacak yerleri olan geniş ve rahat sandalye
   • "Ta yan beline kadar gömüldüğü koltuğunun içinden ileriye doğru uzandı." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)
3. Eski düğünlerde damatla gelinin eve girerken konuklar arasından kol kola geçmeleri töreni
   • "Babamız, annemizi gelin geldiği ilk gün şu merdivenin alt başında karşılamış, koltuk yapılmıştı." (Hüseyin Cahit Yalçın)
4. Yapıcılıkta yan destek
5. [denizcilik] Demirledikten sonra gemiyi iskeleye, rıhtıma veya başka bir gemiye bağlayan ip
6. [mecaz] Bakınız koltuklanma
   • "O koltuktan hoşlanmaz."
7. [mecaz] Bakınız kayırma
   • "Dayısının koltuğunda sırtı yere gelmez."
8. [mecaz] Yüksek mevki, makam
   • "Koltuk kavgası."
9. [argo] Bakınız genelev
   • "Burası Mesut Bey adında bir herifin koltuğudur." (Hüseyin Rahmi Gürpınar)
10. [ağızlardan] Mısır ve buğday fidesinin yanlarından çıkan filizler
11. [eskimiş] Kenar, tenha yer