Kir ile başlayan 8 harfli kelimeler

Başında kir olan 8 harfli 18 kelime var. Kir ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde kir olan kelimeler listesine ya da sonu kir ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında kir bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

KİRALAMA

1. [isim] Kiralamak işi; isticar
2. [ekonomi] Bir taşınır veya taşınmazın kullanım hakkının belli bir süre için ve belli bir kira karşılığında kiracıya verilmesi
3. [ekonomi] Anlaşmaya göre kira süresinin bitiminde mülkiyetin kiracıda bırakılabilmesi durumu

KİRİBATİ

1. [isim] Büyük Okyanus'un ortasında adalardan oluşan bir ülke; başkenti Güney Tarawa

KİRPİKSİ

1. [sıfat] Kirpiği andıran, kirpiğe benzeyen, kirpik gibi

KİRAZLIK

1. [isim] Kiraz ağaçları çok olan yer

KİRPİKLİ

1. [sıfat] Herhangi bir nitelikte kirpiği olan
   • "Çukura batmış uzun kirpikli gözleriyle etrafına bakındı." (Nâzım Hikmet)
2. [bitki bilimi, hayvan bilimi] Üzerinde kirpik veya kirpiğe benzer uzantılar olan
   • "Kirpikli zar."

KİRLETİŞ

1. [isim] Kirletmek işi

KİRVELİK

1. [isim] Kirve olma durumu

KİREBOLU

Kelime Kökeni: Rumca

1. [isim] Arıların kovan deliğini kapamak için kullandıkları sarı ve yumuşak madde

KİRİŞSİZ

1. [sıfat] Kirişi olmayan

KİREÇÇİL

1. [sıfat, bitki bilimi] Kireçli topraktan hoşlanan, kireçli toprakta yetişen (bitki), kireçyeren karşıtı
   • "Yonca kireççil bitkilerdendir."

KİRLENME

1. [isim] Kirlenmek işi
   • "Çevreyi geliştirmek, çevre sağlığını korumak ve çevre kirlenmesini önlemek devletin ve vatandaşların ödevidir." (Anayasa)

KİRLİLİK

1. [isim] Kirli olma durumu; pislik, necaset
   • "Benim ve kardeşimin mektep veya sokak dönüşü kirliliklerimiz yüzünden içlenirdi, bizi yıkayıp temizleyinceye kadar rahat etmezdi." (Yahya Kemal Beyatlı)

KİREÇSİZ

1. [sıfat] Birleşiminde kireç olmayan veya çok az olan
   • "Kireçsiz toprak."
2. Birleşiminde karbon tuzlarının oranı düşük olan (su)

KİRİŞLİK

1. [isim] Kiriş konulan yer
2. [sıfat] Kiriş olarak kullanılmaya uygun
   • "Ağaçların mızraklık, kirişlik ve okluk dalları budandı, çakılarla düzeltildi." (İhsan Oktay Anar)

KİRLETME

1. [isim] Kirletmek işi

KİRLENİŞ

1. [isim] Kirlenmek işi

KİRTİKLİ

1. [sıfat, ağızlardan] Kenarları girintili çıkıntılı olan
   • "Zeliha, elindeki son domatesi de doğrayıp kenarları kirtikli büyük bakır sahanın başından kalktı." (Orhan Kemal)

KİREÇLİK

1. [isim] Kireç konulan yer
2. [sıfat] Kireci çok olan
   • "Kireçlik alan."