Keş ile biten kelimeler

Sonunda keş olan 14 kelime var. KEŞ ile biten kelimeler listesini inceleyerek aradığınız kelimeleri bulabilirsiniz. Türkçe araştırmalarınızda, scrabble oyununda bu kelimeleri kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde keş olan kelimeler listesine ya da başında keş olan kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

9 Harfli Kelimeler

GAYRETKEŞ

8 Harfli Kelimeler

AFYONKEŞ, ESRARKEŞ, KEMANKEŞ, KEŞMEKEŞ, SIRMAKEŞ, TUĞRAKEŞ

7 Harfli Kelimeler

CEFAKEŞ, ÇİLEKEŞ

6 Harfli Kelimeler

ÇERKEŞ, DEMKEŞ, PEŞKEŞ, SERKEŞ

3 Harfli Kelimeler

KEŞ

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

GAYRETKEŞ

Kelime Kökeni: Arapça ġayret + Farsça -keş

1. [sıfat, eskimiş] Bakınız çalışkan
2. [mecaz] Yan tutan, kayıran
   • "Gayretkeş bir polise kızdı." (Necati Cumalı)

KEŞMEKEŞ

Kelime Kökeni: Farsça keşmekeş

1. [isim] Karışık olma durumu
   • "Ne olacaksa olur ve her hâlde bu millet, ölümden beter bir keşmekeşten kurtulur." (Necip Fazıl Kısakürek)

SIRMAKEŞ

Kelime Kökeni: Türkçe sırma + Farsça -keş

1. [isim, eskimiş] Gümüş veya başka madenleri haddeden geçirip sırma yapan kimse

ESRARKEŞ

Kelime Kökeni: Türkçe esrar + Farsça -keş

1. [isim] Esrar kullanmayı alışkanlık durumuna getiren kimse, keş (II)
   • "Dalga geçen esrarkeşin gözü ne görürse kırk derece ateşle yanan adamın dışa fırlayan gözü de onu görür." (Ahmet Haşim)

KEMANKEŞ

Kelime Kökeni: Farsça kemānkeş

1. [isim, eskimiş] Bakınız okçu
   • "Kimi yayı öptü, kimi fırlattı / En er kemankeşe yetti üç atım" (Yahya Kemal Beyatlı)

AFYONKEŞ

Kelime Kökeni: Arapça āfyūn + Farsça -keş

1. [isim] Keyif için afyon yutan veya çeken, afyon tiryakisi olan kimse; âdembaba

TUĞRAKEŞ

Kelime Kökeni: Türkçe tuğra + Farsça -keş

1. [isim, tarih] Bakınız nişancı

ÇİLEKEŞ

Kelime Kökeni: Farsça çillekeş

1. [sıfat] Hayatı boyunca birçok sıkıntı ve üzüntü çekmiş (kimse)
   • "Aslı ile kalpı arasındaki farkı ancak o işin çilekeşleri bilir." (Orhan Veli Kanık)

CEFAKEŞ

Kelime Kökeni: Arapça cefā + Farsça -keş

1. [sıfat] Cefa çeken, sıkıntıya katlanan; cefakâr
   • "Bu, cefakeş bir işçi kadının hikâyesiydi." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)

SERKEŞ

Kelime Kökeni: Farsça serkeş

1. [sıfat] Kafa tutan, başkaldıran
   • "Ün salmış nice serkeş efeleri kendime bent etmiş, nice açları doyurmuş, nice çıplakları giydirmiş." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)

PEŞKEŞ

Kelime Kökeni: Farsça pīşkeş

1. [isim] Yaranmak amacıyla uygunsuz olarak verilen şey
2. [eskimiş] Bakınız armağan

DEMKEŞ

Kelime Kökeni: Farsça demkeş

1. [sıfat, eskimiş] Dem çeken, güzel ses çıkaran (güvercin)

ÇERKEŞ

1. [isim] Çankırı iline bağlı ilçelerden biri

KEŞ

Kelime Kökeni: Farsça keşk

1. [isim, ağızlardan] Yağı alınmış sütten veya yoğurttan yapılan peynir
2. Kış için kurutulan yağsız, tuzsuz yoğurt