Kara ile başlayan 8 harfli kelimeler

Başında kara olan 8 harfli 32 kelime var. Kara ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca İçinde kara olan kelimeler listesine ya da sonu kara ile biten kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında kara bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

A A K R Harfleri İle Yazılabilecek Bazı Kelimeler

4 Harfli Kelimeler

AKAR, AKRA, ARAK, ARKA, KARA

3 Harfli Kelimeler

AKA, ARA, ARK, KAR

2 Harfli Kelimeler

AK, AR, RA

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

KARAKUŞİ

Kelime Kökeni : Türkçe

1. [sıfat] Kanun, kural, mantık ölçülerine dayanmayan
   • "Tiyatro eleştirmenleri, yazarlar, aydınlar bu karakuşi karara karşı çıktılar." (Haldun Taner)

KARATECİ

1. [isim] Karate yapan kimse

KARACASU

...

KARAKEME

1. [isim] Domalan

KARAFAKİ

...

KARANLIK

1. [sıfat] Işığı olmayan, bütünü veya bir parçası ışıktan yoksun olan
   • "Akşamdı, ortalığa hafif bir karanlık çökmüştü." (Reşat Nuri Güntekin)
   • "Tekrar ana yola geldiğim zaman karanlık basmıştı." (Sait Faik Abasıyanık)
   • "Gece kandili birdenbire sönmüş, oda zifirî karanlık kesilmişti." (Ömer Seyfettin)
   • "Gözleriyle sokakların karanlıklarını yırtmaya uğraşarak sinirli bir telaş içinde çırpınıyordu." (Hüseyin Rahmi Gürpınar)
2. [isim] Işık olmama durumu
   • "Biz, karanlığın içinde ilerliyoruz." (Haldun Taner)
   • "Türkiye'nin güneşi battı, karanlığa gömüldük." (Burhan Felek)
3. Yasalara, töreye uygun olmayan
   • "Bu karanlık işlerin hesabını sorarlar." (Memduh Şevket Esendal)
4. Gereğince anlaşılıp bilinemeyen, ne olacağı, sonu belli olmayan (durum)
   • "Bu kadar karışık ve karanlık bir mevzuda neye istinaden, hangi ... teşhis konulabilir?" (Abdülhak Şinasi Hisar)
5. Karışık
6. [isim] Üzüntü, sıkıntı, perişanlık
   • "Demiştim ya; bütün memleketi bir yas karanlığı kaplamıştı." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)

KARARGAH

...

KARAİMCE

...

KARAMELA

Kelime Kökeni : İtalyanca

1. [isim] Eritilmiş ve birazı yakılmış şekerle yapılan şekerleme

KARAİĞNE

1. [isim] Bir çeşit iğneli karınca

KARAYAKA

1. [isim] Doğu Karadeniz kıyı bölgesinde yetişen, uzun kuyruklu, beyaz renkli koyun türü

KARAAĞAÇ

1. [isim] Karaağaçgillerin örnek bitkisi olan, kerestesi değerli bir ağaç, narven (Ulmus)

KARALAMA

1. [isim] Karalamak işi
2. El alıştırmak için çok tekrarlanarak yazılan yazı
3. Üstünde düzeltmeler yapılan, temize çekilmemiş yazı taslağı, müsvedde
   • "İlk şiirim olan bir türkü güftesini, Üsküp türkülerinde gördüğüm vezinle karalamaya başladım." (Yahya Kemal Beyatlı)
4. Leke sürme, kötülük yükleme

KARAEVLİ

...

KARAKTER

Kelime Kökeni : Fransızca

1. [isim] Ayırt edici nitelik
2. Bir bireyin kendine özgü yapısı, onu başkalarından ayıran temel belirti ve bireyin davranış biçimlerini belirleyen, üstün ana özellik, öz yapı, ıra, seciye
   • "Yıldız'ın iyi bir eğitimi, kuvvetli bir karakteri var." (Aka Gündüz)
3. Bir kimsenin veya bir insan grubunun tutumu, duygulanma ve davranış biçimi
   • "Pek uysal, tatlı, neşeli karakterine rağmen dostum kavgacıdır." (Refik Halit Karay)
4. Basımda harf türü
5. Bir eserde duygu, tutku ve düşünce yönlerinden ele alınan kimse
6. Bireyin kendi kendisine egemen olmasını, kendi kendisiyle uyum içinde bulunmasını, düşünüş ve hareketlerinde tutarlı, sağlam kalabilmesini sağlayan özellikler bütünü

KARARTMA

1. [isim] Karartmak işi
2. Savaş durumunda düşman uçaklarından korunma amacıyla ışıkları örtme veya söndürme biçiminde alınan önlemlerin bütünü

KARAMBOL

Kelime Kökeni : Fransızca

1. [isim] Bilardo oyununda isteka ile vurulan bilyenin öbürlerine dokunması
2. Çarpışma, birbirine çarpma
3. Karışıklık, karmaşa

KARARSIZ

1. [sıfat] Kararı olmayan
   • "Kararsız adam."
2. Karar vermekte güçlük çeken, duruksun, mütereddit
3. Düzensiz, istikrarsız
   • "Kararsız hava."

KARACAOT

1. [isim] Bir çöpleme türü (Helloborus niger)
2. Çörek otu

KARAASMA

1. [isim] Lohusa otu