Kara ile başlayan 8 harfli kelimeler

Başında kara olan 8 harfli 32 kelime var. Kara ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca İçinde kara olan kelimeler listesine ya da sonu kara ile biten kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında kara bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

A A K R Harfleri İle Yazılabilecek Bazı Kelimeler

4 Harfli Kelimeler

AKAR, AKRA, ARAK, ARKA, KARA

3 Harfli Kelimeler

AKA, ARA, ARK, KAR

2 Harfli Kelimeler

AK, AR, RA

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

KARAÇALI

1. [isim] Hünnapgillerden, kurak yerlerde yetişen, çiçekleri altın sarısı renginde, dikenli bir bitki, çalı dikeni (Paliurus spinosa)
2. İki kişinin arasına girerek ilişkileri bozan kimse

KARAKTER

Kelime Kökeni : Fransızca

1. [isim] Ayırt edici nitelik
2. Bir bireyin kendine özgü yapısı, onu başkalarından ayıran temel belirti ve bireyin davranış biçimlerini belirleyen, üstün ana özellik, öz yapı, ıra, seciye
   • "Yıldız'ın iyi bir eğitimi, kuvvetli bir karakteri var." (Aka Gündüz)
3. Bir kimsenin veya bir insan grubunun tutumu, duygulanma ve davranış biçimi
   • "Pek uysal, tatlı, neşeli karakterine rağmen dostum kavgacıdır." (Refik Halit Karay)
4. Basımda harf türü
5. Bir eserde duygu, tutku ve düşünce yönlerinden ele alınan kimse
6. Bireyin kendi kendisine egemen olmasını, kendi kendisiyle uyum içinde bulunmasını, düşünüş ve hareketlerinde tutarlı, sağlam kalabilmesini sağlayan özellikler bütünü

KARAMBOL

Kelime Kökeni : Fransızca

1. [isim] Bilardo oyununda isteka ile vurulan bilyenin öbürlerine dokunması
2. Çarpışma, birbirine çarpma
3. Karışıklık, karmaşa

KARARGAH

...

KARACASU

...

KARAEVLİ

...

KARARSIZ

1. [sıfat] Kararı olmayan
   • "Kararsız adam."
2. Karar vermekte güçlük çeken, duruksun, mütereddit
3. Düzensiz, istikrarsız
   • "Kararsız hava."

KARAKEME

1. [isim] Domalan

KARALAMA

1. [isim] Karalamak işi
2. El alıştırmak için çok tekrarlanarak yazılan yazı
3. Üstünde düzeltmeler yapılan, temize çekilmemiş yazı taslağı, müsvedde
   • "İlk şiirim olan bir türkü güftesini, Üsküp türkülerinde gördüğüm vezinle karalamaya başladım." (Yahya Kemal Beyatlı)
4. Leke sürme, kötülük yükleme

KARAYAZI

...

KARAKUŞİ

Kelime Kökeni : Türkçe

1. [sıfat] Kanun, kural, mantık ölçülerine dayanmayan
   • "Tiyatro eleştirmenleri, yazarlar, aydınlar bu karakuşi karara karşı çıktılar." (Haldun Taner)

KARAKUTU

1. [isim] Uçaklarda pilotların konuşmalarını ve kuleden gelen mesajları alıp saklayan araç

KARANFİL

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Karanfilgillerden, güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi (Dianthus caryophyllus)
2. Mersingillerden, Molük adalarında, Filipinler'de ve Hindistan'da yetişen ve yaprakları sürekli yeşil kalan bir ağaç (Caryophyllus aromaticus)
3. Bu ağacın karanfil yağı elde edilen ve baharat olarak kullanılan, ağız kokusunu gideren, acımsı, koyu renkli, küçük çivi biçimindeki tomurcuğu
   • "Yengemin verdiği karanfili dişlerimle ezip emerek odaya giriyorum." (Yusuf Ziya Ortaç)

KARAAĞAÇ

1. [isim] Karaağaçgillerin örnek bitkisi olan, kerestesi değerli bir ağaç, narven (Ulmus)

KARABİNA

Kelime Kökeni : İtalyanca

1. [isim] Namlusu genellikle yivli, kısa ve hafif bir tüfek
   • "O devirlere ait baltalar, karabinalar, paslanmamış çelikleriyle müzelerimizdedir." (Orhan Seyfi Orhon)

KARAİĞNE

1. [isim] Bir çeşit iğneli karınca

KARAVELA

Kelime Kökeni : İtalyanca

1. [isim] Büyük deniz teknesi
2. Gemilerde denizcilik kurallarına aykırı durum

KARAVANA

Kelime Kökeni : İtalyanca

1. [isim] Genellikle orduda yemek dağıtımında kullanılan büyük metal kap
2. Bu kaptan dağıtılan yemek
   • "Bugün karavana çok iyi idi."
3. İnce, yassı elmas
4. Atış taliminde hedef tahtasını bile vuramama

KARAFAKİ

...

KARAMSAR

1. [sıfat] Kötümser
   • "İşsiz geçirdiği her gün biraz daha karamsar oldu." (Necati Cumalı)