Kar ile başlayan 8 harfli kelimeler

Başında kar olan 8 harfli 82 kelime var. Kar ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde kar olan kelimeler listesine ya da sonu kar ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında kar bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

KARTONET

Kelime Kökeni: Fransızca cartonet

1. [isim] Albüm kutularının içinde yer alan, albümün tanıtıldığı ve şarkı sözlerinin yer aldığı kâğıt
2. Seyirciler veya katılımcılar tarafından havaya kaldırılınca bir desen veya yazı ortayan çıkaran karton parçası
3. Afiş, poster, kart, çizgi film malzemesi olarak kullanılan karton

KARNİVOR

Kelime Kökeni: Latince

1. [sıfat, hayvan bilimi] Bakınız etobur

KARAVELA

Kelime Kökeni: İtalyanca caravelle

1. [isim, denizcilik] Büyük deniz teknesi
   • "… yüz altmış altı tonluk bir gemi, üç karavela, bir kalyon ve yelkenli bir gemi donanmada yer almaktadır." (Dursun Saral)
2. Gemilerde denizcilik kurallarına aykırı durum

KARALAMA

1. [isim] Karalamak işi
2. El alıştırmak için çok tekrarlanarak yazılan yazı
3. Üstünde düzeltmeler yapılan, temize çekilmemiş yazı taslağı; müsvedde
   • "İlk şiirim olan bir türkü güftesini, Üsküp türkülerinde gördüğüm vezinle karalamaya başladım." (Yahya Kemal Beyatlı)
4. [mecaz] Leke sürme, kötülük yükleme

KARDİNAL

Kelime Kökeni: Fransızca cardinal

1. [isim, din bilimi] Papayı seçen, danışmanlığını yapan başpapazlardan her biri

KARBOJEN

Kelime Kökeni: Fransızca carbogène

1. [isim] Bileşiminde %95 oksijen ve %5 karbondioksit bulunan gaz karışımı

KARAİMCE

1. [isim] Bakınız Karay Türkçesi

KARGIŞLI

1. [sıfat] Bakınız ilençli
   • "Reha’ya kurşun sıkan kargışlı tetikçi de hâlâ ortaya çıkmadı!" (Metin Savaş)

KARNABİT

Kelime Kökeni: Arapça ḳarnabīṭ

1. [isim, eskimiş] Bakınız karnabahar

KARAKEME

1. [isim, bitki bilimi] Domalan

KARAYAKA

1. [isim, hayvan bilimi] Doğu Karadeniz kıyı bölgesinde yetişen, uzun kuyruklu, beyaz renkli bir tür koyun

KARCIĞAR

1. [isim, müzik] Klasik Türk müziğinde hareketli bir makam
   • "Bir salı gecesi bizde kendi karcığar peşrevini Vasil ve Cemil’den dinlediği vakit şaşırmış, neşe ve heyecandan nasıl alkışlayacağını bilememişti." (Mesut Cemil)

KARAKUTU

1. [isim] Uçaklarda pilotların konuşmalarını ve kuleden gelen mesajları alıp saklayan araç
2. [mecaz] Bir kişinin bütün sırlarını bilen kimse; sırdaş

KARACAOT

1. [isim, bitki bilimi] Bir tür çöpleme (Helloborus niger)
2. [ağızlardan] Bakınız çörek otu

KARAİĞNE

1. [isim, hayvan bilimi] Bir tür iğneli karınca

KARAAĞAÇ

1. [isim, bitki bilimi] Karaağaçgillerin örnek bitkisi olan, kerestesi değerli bir ağaç; narven (Ulmus)
   • "Eski ormanlardan, yol kenarlarında tek tük karaağaçlar, gürgenler ve kavaklar kalmış." (Hamdullah Suphi Tanrıöver)

KARLIOVA

1. [isim] Bingöl iline bağlı ilçelerden biri

KARTALOŞ

1. [sıfat, argo] Kartlaşmış, yaşı geçkin; kartaloz
   • "Bu kartaloş herif ha… Olmayacak iş!" (Musahipzade Celal)

KARTALOZ

1. [sıfat, argo] Bakınız kartaloş
   • "Bana öyle geliyor ki bir kartaloz herif bir çocuk rolü oynuyor." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)

KARTALLI

1. [sıfat] Üzerinde kartal resmi bulunan
   • "Kartallı bayrak."