K ile biten 5 harfli kelimeler

Sonunda k olan 5 harfli 631 kelime var. K harfi ile biten kelimeler listesini inceleyerek aradığınız kelimeleri bulabilirsiniz. Türkçe araştırmalarınızda, scrabble oyununda bu kelimeleri kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde k harfi olan kelimeler listesine ya da başında k harfi olan kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

KUCAK

1. [isim] Açık kollarla göğüs arasındaki bölüm; koyun (II), aguş
   • "Kucağımdaki yavrumla yapayalnız kalmıştık." (Sermet Muhtar Alus)
2. [sıfat] Açık kollarla göğüs arasına sığabilen miktarda olan
3. [mecaz] Herhangi bir durumun veya şeyin sınırlarının arası, iç
   • "Oralar her saldırganlıktan korunmuş Türk kucağı idi." (Ruşen Eşref Ünaydın)
4. [mecaz] Ortam, ocak
   • "On yıl var ayrıyım Kına Dağı'ndan / Baba ocağından, yâr kucağından" (Faruk Nafiz Çamlıbel)

MUCUK

1. [isim, ağızlardan] Bir tür küçük sinek

GÜLÜK

1. [isim, ağızlardan] Bakınız hindi
2. Sebze yetiştirmek için açılan ocak
   • "Kavağın dibine gülük yaptırdım / Basaksız evlere hayat yaptırdım" (Halk türküsü)

EMCEK

1. [isim, ağızlardan] Bakınız meme

AYYUK

Kelime Kökeni: Arapça ʿayyūḳ

1. [isim] Göğün en yüksek yeri
2. Göğün kuzey yarım küresinde bulunan bir takımyıldızın en parlak yıldızı

BIYIK

1. [isim] Üst dudak üzerinde çıkan kıllar
   • "Bu sabah tıraş olurken bıyığını kesememişti." (Yusuf Atılgan)
2. Balıklarda deri uzantısı
3. Asma vb. bitkilerde sarılıp tutunmaya yarayan sürgün

ÇEKİK

1. [sıfat] Yanlara doğru çekilerek gerilmiş gibi olan
   • "Çekik göz. Çekik kaş."
2. İçeriye doğru kaçmış
   • "Zayıf, ince uzun bir vücudu, kuru, çekik esmer bir yüzü var." (Peyami Safa)

ÇEDİK

1. [isim, ağızlardan] Mesh üzerine giyilen sarı pabuç
   • "Kavuğu başından düşmüş, çedik pabuçlarından biri ayağından fırlamış." (Reşat Nuri Güntekin)
2. Bakınız terlik

KULAK

1. [isim, anatomi] Başın her iki yanında bulunan işitme organı
   • "Kulaklarımın uğultusu içinde, söylediği lakırtıların hiçbirini duymuyordum." (Hüseyin Cahit Yalçın)
2. [anatomi] Bu organın, sesleri toplayıp içeriye almaya yarayan dış bölümü
   • "Elleriyle kulaklarını tıkayıp yatağının yanında tortop oldu." (Halide Edip Adıvar)
3. Balıklarda başın iki yanında bulunan ve ağızdan alıp solungaçlardan geçirdiği suyu dışarıya vermeye yarayan yarıklardan her biri
4. Saban kulağı
5. Duvar, baca, şömine vb. yerlerde kulağa benzer çıkıntı
6. [müzik] Telli çalgılarda tel germeye yarayan burgu
7. [coğrafya] Akarsuların ve özellikle göllerin karaya giren ve durgunlaşan yerleri
8. [mecaz] Seslerin uygunluğunu seçebilme ve değerlendirebilme yeteneği

GÜCÜK

1. [sıfat, ağızlardan] Kısa, bodur, gelişmemiş
2. [ağızlardan] Kuyruksuz, kuyruğu kesik (hayvan)
3. [isim, madencilik] Ağaç direklerin hazırlanması sırasında artakalan kısa parça

EKMEK

1. [-i] Bir bitkiyi üretmek için toprağa tohum atmak veya gömmek
2. Toprağı ekip biçmek için kullanmak
   • "Ancak senede otuz dönüm ekebiliyor." (Memduh Şevket Esendal)
3. [-e] Bakınız serpmek
   • "Yemeğe biber ekmek."
4. [mecaz] Bir şeyin başlamasına yol açacak sebepleri hazırlamak
   • "Fesat tohumları ekenler kötü insanlardır."
5. [argo] Birini uydurma bir sebeple bırakıp gitmek; savuşmak, atlatmak
   • "Lale ile Günnur kendilerini ektiğim için müthiş içerlemişler." (Haldun Taner)
6. [argo] Parayı boşuna harcamak
7. [argo] Yarışta geçmek

DÜŞÜK

1. [isim] Yaşayabilecek duruma gelmeden doğan yavru; düşüt, ceninisakıt, bağan, sakıt
2. [sıfat] Aşağı doğru düşmüş, aşağı sarkmış
   • "Düşük mide. Düşük omuz."
3. [sıfat] Az olan
   • "Düşük faiz. Düşük fiyat."
4. [sıfat] İktidardan düşmüş veya düşürülmüş
5. [sıfat] Dil bilgisi kurallarına uymayan
   • "Düşük cümle."
6. [sıfat, mecaz] Eski değer ve onurunu yitirmiş olan
   • "Dolmuşa bindiğine göre orta hâlli belki de daha düşük olacak." (Refik Halit Karay)

AZLIK

1. [isim] Az olma durumu
   • "Bu hususlardaki vesikaların azlığı maalesef ancak küçük bir ipucu üzerinde yapılan tahminlerden ibaret kalıyor." (Asaf Halet Çelebi)
2. Bakınız azınlık
   • "... azlığı teşkil eden Rumlarla Ermenilerin de kendi milliyetlerini muhafaza etmelerini Türklerin memnuniyetle telakki edeceklerini haykırdı." (Ömer Seyfettin)

ETÇİK

1. [isim] Küçük et parçası

ŞEBEK

1. [isim, hayvan bilimi] Genellikle Afrika'nın dağlık bölgelerinde sürüler hâlinde yaşayan, değişik renklerde olan, uzun veya kısa kuyruklu türleri bulunan maymun
2. [sıfat, mecaz] Çirkin ve arsız (kimse)
3. [sıfat, mecaz] Bakınız maskara

LOJİK

Kelime Kökeni: Fransızca logique

1. [sıfat] Mantıkla ilgili
2. Bakınız mantıklı
   • "Osman mekanik araçları, bu araçların işleyişini göz önüne alarak aslına uymayı gözden kaçırmayan lojik bir sorumlulukla tasvir etmiştir." (Sezer Tansuğ)
3. [isim, felsefe] Bakınız mantık

BİLEK

1. [isim, anatomi] Elle kolun, ayakla bacağın birleştiği bölüm
   • "Kadın, ağır takılarla yüklü sol bileğini yeşil abajurun altına doğru uzatmış." (Adalet Ağaoğlu)
2. [mecaz] Fiziksel güç

EVRİK

1. [sıfat, matematik, mantık] Başka bir önermeye, teoreme veya probleme göre terimleri ters durumda olan (önerme, teorem veya problem)
   • "“Üçün altıya oranı, altının on ikiye oranı gibidir” ve “on ikinin altıya oranı, altının üçe oranı gibidir” önermeleri, birbirinin evriğidir."

ÇIKIK

1. [isim] Bir kemik veya organın yerinden çıkmış olması
2. [sıfat] Yerinden çıkmış (kemik veya organ)
   • "Tarağı sıkarken duyduğu acı, doktorun tek hareketiyle yerine sabitlenen bir çıkıktan arta kalan hafif acıydı." (Bade Kamböre)
3. [sıfat] Çıkıntısı olan
   • "Bu adam, elli beş, altmış yaşlarında, boynu biraz yana çarpılmış, çıkık alınlı, çökük yanaklı, kara kuru bir ihtiyardı." (Reşat Nuri Güntekin)

KADÜK

Kelime Kökeni: Fransızca caduc

1. [sıfat, hukuk] Değerini, önemini yitirmiş, geçerliliği ve hükmü kalmamış, eskimiş
   • "Aşağıya alınan tarihî değere sahip soruşturma raporu kadük belgeler arasında arşive kaldırıldı." (Kâzım Öztürk)