İz

  1. [isim] Bir şeyin geçtiği veya önce bulunduğu yerde bıraktığı belirti; çığır, nişan, nişane
    • "Nihayet bir dönemeçte izlerin sahibini gördüm." (Sait Faik Abasıyanık)
  2. Bir şeyin dokunmasıyla geride kalan belirti
    • "Yüzünde birtakım diş ve tırnak izleri vardı." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)
  3. Bakınız ipucu
    • "Cinayet izleri."
  4. Yaşanmış bir şeyden geriye kalan belirti; kırıntı, yer, eser
    • "O çağ uygarlığından iz kalmadı."
  5. [matematik] Bir düzlemin başka bir düzlemle veya bir doğru ile kesişmesinden doğan ara kesit

Kelime Anlamı Kaynağı: Türk Dil Kurumu (TDK) Güncel Türkçe Sözlüğü

Şunlara da göz atmak isteyebilirsiniz:

İz kelimesi baş harfi i son harfi z olan bir kelime. Başında i sonunda z olan kelimenin birinci harfi i, ikinci harfi z. Başı i sonu z olan 2 harfli kelime.

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.