Sonunda it olan 5 harfli 76 kelime var. İT ile biten kelimeler listesini inceleyerek aradığınız kelimeleri bulabilirsiniz. Türkçe araştırmalarınızda, scrabble oyununda bu kelimeleri kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde it olan kelimeler listesine ya da başında it olan kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Kelime bulma makinesi Kelime bulma makinesi

İt Harfleri ile Yazılabilecek Kelimeler

T İ

2 Harfli Kelimeler

İT, Tİ

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.


Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

CİRİT

Kelime Kökeni: Arapça cerīd

  1. [isim, spor] At koşturup birbirine değnek atarak takım hâlinde oynanan oyun; cirit oyunu, atlı cirit
  2. Bu oyunda atılan değnek
  3. Atletizmde kullanılan ucu sivri, üzeri sargılı metal sırık
GİYİT

  1. [isim] Bakınız giysi
    • "Herkes en güzel giyitlerini giydi." (Yusuf Kemal)
YEZİT

Kelime Kökeni: Arapça yezīd

  1. [isim, mecaz] Nefret edilen kimseler için kullanılan bir söz
    • "Kolay canı çıkar mı o yezidin?" (Reşat Nuri Güntekin)
  2. [sıfat] Bakınız sahtekâr
LİPİT

Kelime Kökeni: Fransızca lipide

  1. [isim] Hayvan ve bitki dokularının eter, benzen, kloroform vb. yağ çözücülerinde eriyen bölümü
ŞAHİT

Kelime Kökeni: Arapça şāhid

  1. [isim, hukuk] Bakınız tanık
    • "Kendisine uzun uzun anlattığım hikâyemin şahidi yoktu." (Refik Halit Karay)
ŞERİT

Kelime Kökeni: Arapça şerīṭ

  1. [isim] Dar, uzun dokuma veya kumaş parçası
    • "Güzel bir şeritle künyemi göğsüme bağladım ve gittim." (Falih Rıfkı Atay)
  2. Dar, uzun kıyı parçası
    • "Deniz şeridi. Kara şeridi."
  3. Herhangi bir maddenin dar, düz, ince ve uzun parçası
  4. Bir kara yolunda trafik çizgileri ile ayrılmış bölümlerden her biri
    • "Sol şerit geçişe ayrılmıştır."
  5. [hayvan bilimi] Bakınız tenya
VERİT

Kelime Kökeni: Arapça verīd

  1. [isim, eskimiş, anatomi] Bakınız toplardamar
PİRİT

Kelime Kökeni: Fransızca pyrite

  1. [isim, jeoloji] Birçok doğal maden sülfürü ve özellikle demir ve bakır sülfürü
TEKİT

Kelime Kökeni: Arapça teʾkīd

  1. [isim, eskimiş] Bir şeyi kuvvetleştirme, sağlamlaştırma; pekitme
    • "Bu sözü, bir alay uydurma vakalarla, kazalarla tekide çalışıyordum." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)
  2. Bakınız üsteleme
DİKİT

  1. [isim, mineraloji] Mağaralarda tavandan damlayan kireçli suların katılaşmasıyla tabandan yukarıya doğru oluşan kalker birikintisi; stalagmit
LİMİT

Kelime Kökeni: Fransızca limite

  1. [isim] Bakınız sınır
    • "Bunlardan biri olan Necdet, muhtemelen bilmeyerek müstakbel dinleyici kitlesine bir limit koydu." (Gonca Tokuz)
TİRİT

Kelime Kökeni: Farsça terīd

  1. [isim] Et suyuna kızartılmış veya bayat ekmek konularak yapılan yemek
  2. Yemeğin suyu
  3. [sıfat, ağızlardan] Yaşlı ve zayıf (kimse)
KİLİT

Kelime Kökeni: Farsça kelīd, kilīd

  1. [isim] Anahtar, düğme gibi takılıp çıkarılabilen bir parça yardımıyla çalışan kapatma aleti
    • "Sonunda kapının kilidi gözyaşlarıma dayanamadı." (Yusuf Ziya Ortaç)
  2. [denizcilik] Bir yanı değirmi, öbür yanına demir çubuk geçirilmiş olan yarım halka
  3. [ağızlardan] Atların alnından alt çenesine uzanan beyazlık
ZAHİT

Kelime Kökeni: Arapça zāhid

  1. [sıfat] Dinin yasak ettiği şeylerden sakınıp buyurduklarını yerine getiren, dünya işlerine önem vermeyen (kimse)
    • "Bu sualin karşısında hakikati inkâr olunmuş bir zahit gibi doğruldu." (Ömer Seyfettin)
SEYİT

Kelime Kökeni: Arapça seyyid

  1. [isim] Hz. Muhammed’in torunu Hz. Hüseyin’in soyundan gelen kimse
  2. [eskimiş] Bir topluluğun ileri gelen kişisi
MUHİT

Kelime Kökeni: Arapça muḥīṭ

  1. [isim] Bakınız çevre
    • "Geniş enginlere, bitmez ufuklara alışan korsanı bu dar muhit sıkıyordu." (Nâzım Hikmet)
  2. [mecaz] Bir kimsenin sürekli ilişkide bulunduğu insanlar topluluğu; çevre
    • "Büyük bir sevinç içinde olan Mevlâna, artık onu muhitine bağlayabilmek için bir çare düşünmüştü." (Asaf Halet Çelebi)
GEÇİT

  1. [isim] Geçmeye yarayan yer, geçecek yer
    • "Başka türlü düşünmek, köprüyü bırakıp çayda geçit aramaya benzer." (Tarık Buğra)
  2. [coğrafya] İki dağ arasında dar ve uzun yol; argıt, derbent
BARİT

Kelime Kökeni: Fransızca baryte

  1. [isim, kimya] Renksiz veya beyaz, sarı, gri renklerde olabilen, sondaz, dolgu vb. alanlarda kullanılan bir mineral; baritin, baryum sülfat Ba(OH)2
ORKİT

Kelime Kökeni: Fransızca orchite

  1. [isim, tıp] Er bezlerinin iltihaplanıp şişmesi
KÜRİT

Kelime Kökeni: Fransızca curide

  1. [isim, kimya] Atom numaraları 96-103 arasında bulunan elementlerin genel adı
Kelime Anlamları Kaynağı : Türk Dil Kurumu Güncel Türkçe Sözlüğü