Sonunda ir olan 8 harfli 35 kelime var. İR ile biten kelimeler listesini inceleyerek aradığınız kelimeleri bulabilirsiniz. Türkçe araştırmalarınızda, scrabble oyununda bu kelimeleri kullanabilirsiniz. Ayrıca İçinde ir olan kelimeler listesine ya da başında ir olan kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu : Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler


Kelime bulma makinesi

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.



Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

TATBİLİR

  1. [isim] Damak zevki olan ve yiyeceklerini titizlikle seçen kimse, gurme

MÜTEDAİR

Kelime Kökeni : Arapça

  1. [sıfat] Ait, için, dolayı, üzerine, ... ile ilgili
    • "Bu meseleye mütedair verdiğim cevapları, şu suretle hülasa edebilirim." (Atatürk)

BEYŞEHİR
...
TERSİNİR

  1. [sıfat] Bir olayın ortaya çıkma şartlarındaki sonsuz küçük bir değişikliğin etkisiyle herhangi bir anda yön değiştirebilen (kimyasal, fiziksel ve mekanik dönüşüm)

OLABİLİR

  1. [sıfat] Gerçekleşme imkânı bulunan, olur, mümkün, kabil
    • "Olabilir her yola başvurdum."

YİRMİBİR
...
MUHARRİR

Kelime Kökeni : Arapça

  1. [isim] Yazar
    • "Bir meşhur muharrire birisi bir roman götürmüş." (Sait Faik Abasıyanık)

MÜBEŞŞİR

Kelime Kökeni : Arapça

  1. [sıfat] Muştu veren, müjde getiren (kimse)

MİZAÇGİR

Kelime Kökeni : Arapça

  1. [sıfat] Herkesin huyuna ve keyfine göre davranan, nabza göre şerbet vermesini bilen

BAŞVEZİR
...
HEMFİKİR

Kelime Kökeni : Farsça

  1. [sıfat] Aynı düşüncede, aynı görüşte olan, oydaş

KIRŞEHİR
...
MÜFESSİR

Kelime Kökeni : Arapça

  1. Kısa ve anlaşılması güç bir metni açıklayan, açıklığa kavuşturan, metnin anlam ve amacı üstünde yorumda bulunan (kimse)
  2. Kur'an'ı yorumlayan (kimse)

MUKTEDİR

Kelime Kökeni : Arapça

  1. [sıfat] Bir şeyi yapmaya, başarmaya gücü yeten, erkli

ÇİLİNGİR

Kelime Kökeni : Farsça

  1. [isim] Anahtarcı

BAŞSEDİR
...
TARAFGİR

Kelime Kökeni : Arapça

  1. [sıfat] Bir tarafı kayıran, bir tarafı tutan

MÜNTEHİR

Kelime Kökeni : Arapça

  1. [sıfat] Kendini öldüren, intihar eden

ALAŞEHİR
...
NEVŞEHİR
...
Kelime Anlamları Kaynağı : Türk Dil Kurumu Güncel Türkçe Sözlüğü