İma ile başlayan kelimeler

Başında ima olan 34 kelime var. İma ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde ima olan kelimeler listesine ya da sonu ima ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında ima bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

11 Harfli Kelimeler

İMAJİNASYON, İMALATÇILIK, İMAMBAYILDI

10 Harfli Kelimeler

İMALATHANE, İMAMKAYIĞI, İMANSIZLIK, İMARETHANE

9 Harfli Kelimeler

İMANLILIK, İMANSIZCA, İMARCILIK

8 Harfli Kelimeler

İMALATÇI, İMAMOĞLU, İMAMSUYU, İMANLICA

7 Harfli Kelimeler

İMAMECİ, İMAMEVİ, İMAMLIK, İMANİYE, İMANSIZ

6 Harfli Kelimeler

İMALAT, İMAMET, İMANIM, İMANLI, İMARCI, İMARET

5 Harfli Kelimeler

İMALE, İMALI, İMAME

4 Harfli Kelimeler

İMAJ, İMAL, İMAM, İMAN, İMAR

3 Harfli Kelimeler

İMA

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

İMAMBAYILDI

1. [isim] Bütün olarak kızartılmış ve ortası yarılmış patlıcanın içine soğan, sarımsak ve domatesli iç konularak yapılan zeytinyağlı yemek

İMALATÇILIK

1. [isim] İmalatçının yaptığı iş

İMAJİNASYON

Kelime Kökeni: Fransızca imagination

1. [isim, toplum bilimi] Bakınız imgelem

İMAMKAYIĞI

1. [isim, argo] Bakınız tabut

İMARETHANE

Kelime Kökeni: Arapça ʿimāret + Farsça ḫāne

1. [isim, tarih] Yoksullara ve öğrencilere yiyecek dağıtmak için kurulmuş hayır kurumu; imaret
   • "Gönlü o kadar geniş imiş ki sair yoksullar gibi imarethaneden bir tas çorba içmeyi dahi açgözlülük sayarmış." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)

İMALATHANE

Kelime Kökeni: Arapça iʿmālāt + Farsça ḫāne

1. [isim] Ham maddeleri işleyerek piyasaya çıkacak duruma getiren iş yeri; yapımevi

İMANSIZLIK

1. [isim] Bakınız inançsızlık
   • "İmansızlığın sonu budur, efendi. Acımana şaşıyorum. Allah ona ahirette yatacak yer verecek mi sanıyorsun?" (Halide Edip Adıvar)

İMANSIZCA

1. [zarf] İmansız bir biçimde

İMANLILIK

1. [isim] İmanlı olma durumu

İMARCILIK

1. [isim] İmarcının yaptığı iş

İMALATÇI

1. [isim] İmalat yapan kimse

İMAMOĞLU

1. [isim] Adana iline bağlı ilçelerden biri

İMAMSUYU

1. [isim, argo] Bakınız rakı
   • "Üzüm suyuna, arpa suyuna, arada olmak şartıyla imamsuyuna yüzüm yoktur." (Sait Faik Abasıyanık)

İMANLICA

1. [zarf] İmanlı bir biçimde

İMANSIZ

1. [sıfat] Bakınız inançsız
2. [mecaz] İnsafsız, acımasız

İMAMLIK

1. [isim] İmam olma durumu; imamet
2. İmamın görevi; imamet
   • "Ne yapacağını şaşırdı. İmamlıktan atarlarsa diye korkuyor." (Reşat Nuri Güntekin)

İMANİYE

Kelime Kökeni: Arapça īmāniyye

1. [isim, eskimiş, din bilimi] Bakınız inancılık

İMAMECİ

1. [isim] İmame yapan ve satan kimse
   • "İmameciler ise kehribardan yaptıkları gümüş, altın, mineli, elmaslı, yakutlu, zümrütlü zarif bileziklerle süsledikleri imameleri iki buçuk üç arşın boyunda yasemin çubuklara takarlardı." (Deniz Gürsoy)

İMAMEVİ

1. [isim, ağızlardan] Kadınlara özgü cezaevi

İMANLI

1. [sıfat] İmanı olan, iman etmiş olan; itikatlı, mümin
2. [mecaz] İnsaflı, vicdanlı olan