İçinde şu olan 5 harfli 20 kelime var. İçerisinde ŞU bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında şu olan kelimeler listesine ya da sonu şu ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Kelime bulma makinesi Kelime bulma makinesi

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.


Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

KOŞUN

Kelime Kökeni: Moğolca

  1. [isim, ağızlardan] Yan yana durmuş asker dizisi
  2. Yan yana dizilmiş insanların oluşturduğu dizi
KOŞUL

  1. [isim] Bakınız şart
    • "Türk Eli'nin uluları bu koşullar altında yeni toprakların, yeni vatanların gereğini duyar olmuştu." (Nezihe Araz)
  2. Bir antlaşmada belirlenen hükümlerden her biri
KOŞUM

  1. [isim] Araba hayvanının kayış takımı; koşum takımı
    • "Koşumlarındaki ziller şıngırdadılar." (Necati Cumalı)
  2. Hayvanın arabaya koşulması
KOŞUK

  1. [ağızlardan] Türklerin İslamiyet öncesi dönemlerinde, toylarda veya kazanılan savaş sonrasında yapılan eğlencelerde kopuzla birlikte söyledikleri, genellikle aşk, doğa ve yiğitlik konularını işleyen, uyak düzeni aaab, cccb, dddb vb. olan şiir
ŞUARA

Kelime Kökeni: Arapça şuʿarā

  1. [isim, eskimiş] Şairler
MAŞUK

Kelime Kökeni: Arapça maʿşūḳ

  1. [isim, eskimiş] Sevilen, âşık olunan erkek
    • "Biz sevdik, âşık olduk; sevildik, maşuk olduk." (Yunus Emre)
KOŞUT

  1. [sıfat, matematik] Bakınız paralel
AŞURE

Kelime Kökeni: Arapça ʿāşūrā

  1. [isim] Buğday, nohut vb. tanelerle kuru yemişlerin bir arada şekerle kaynatılmasıyla yapılan bir tatlı türü
    • "Aşure yiyen İhsan, Orhan'ı görünce kâseyi ve kaşığı birdenbire elinden bıraktı." (Peyami Safa)
COŞUŞ

  1. [isim] Coşmak işi
ŞUHUT

  1. [isim] Afyonkarahisar iline bağlı ilçelerden biri
TURŞU

Kelime Kökeni: Farsça turşī

  1. [isim] Tuzlu suda, sirkede bırakılarak özel bir kıvama getirilmiş sebze veya meyve
  2. [sıfat, mecaz] Bitkin, yorgun
COŞUM

  1. [isim] Coşmak işi
BEŞUŞ

Kelime Kökeni: Arapça beşūş

  1. [sıfat] Bakınız güler yüzlü
    • "Ben senin gibi kışın karanlık yüzü, ilkbaharın beşuş çehresinden daha sevimlidir demem." (Ziya Gökalp)
ŞURUP

Kelime Kökeni: Arapça şurūb

  1. [isim] Bakınız şerbet
    • "Sen hele şu kadayıfın şurubuna bir göz atıver." (Attilâ İlhan)
  2. Çeşitli meyve özleri ve şekerin kaynatılmasıyla elde edilen içecek
    • "Vişne şurubu."
  3. İçinde çok miktarda şeker bulunan koyu sıvı kıvamda olan ilaç
    • "Yemeklerden önce acıktırıcı bir şurup, yatmadan önce uyku hapı verdi." (Nezihe Meriç)
ŞUBAT

Kelime Kökeni: Arapça şubāt

  1. [isim] Yılın ikinci ayı; küçük ay, gücük ay
HAPŞU

  1. [isim] Hapşırırken çıkan ses
ŞUNCA

  1. [sıfat] Şu kadar çok
    • "Şunca yıllık yazarlık hayatımda, hikâyelerimin önemli karakterleri daima isimleriyle beraber doğmuşlardır." (Emine Işınsu)
  2. [zarf] Şu kadar, şu denli
KOMŞU

  1. [isim] Konutları yakın olan kimselerin birbirine göre aldıkları ad
    • "Çok geçmeden odaya çevredeki komşular dolmaya başladı." (İhsan Oktay Anar)
  2. [sıfat] Sınır ortaklığı bulunan; mücavir
    • "Komşu bahçeler arasında da pek kullanılmayan yan kapılar vardı." (Çetin Altan)
HOŞUR

Kelime Kökeni: Ermenice

  1. [sıfat] Bir inceliği ve albenisi olmayan
  2. [argo] Şişman, dolgun (kadın)
    • "Ah, bir hoşur karıya rast gelsem." (Hüseyin Rahmi Gürpınar)
MEŞUM

Kelime Kökeni: Arapça meşʾūm

  1. [sıfat, eskimiş] Bakınız uğursuz
    • "İlk çocuğunu doğuran genç bir kadına meşum şeyler söylememeliydim, sustum." (Aka Gündüz)
Kelime Anlamları Kaynağı : Türk Dil Kurumu Güncel Türkçe Sözlüğü