İçinde IR geçen 5 harfli kelimeler

İçinde ır olan 5 harfli 101 kelime var. İçerisinde IR bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında ır olan kelimeler listesine ya da Sonu ır ile biten kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, İşlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu : Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

FIRÇA

Kelime Kökeni : Rumca

1. [isim] Bir şeyin tozunu, kirini gidermekte veya bir şeye boya, cila sürmekte kullanılan, bir araya getirilerek bağlanmış kıl vb.nden yapılan araç
   • "Yer yer kireç artıkları ve fırça çizgileri duruyor." (Refik Halit Karay)
   • "Fırça gibi sert, gür saçları kırlaşıyor." (Memduh Şevket Esendal)
2. Resim yapma sanatı ve biçimi
3. Çökmeyi engelleyen bağların oynamasını veya kaymasını önlemek için aralara yerleştirilen direk parçası

SIRÇA

1. [isim] Cam
   • "Mermere düşen sırça gibi tuz buz oldu." (Aka Gündüz)
2. [sıfat] Camdan yapılmış
   • "Kadınlar kollarında birçok sırça bilezikler taşırlardı." (Yahya Kemal Beyatlı)

HASIR

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Saz, kabuk, yaprak vb. bir bitki maddesiyle örülmüş taban veya tavan örtüsü
2. [sıfat] Tamamı veya bir bölümü böyle bir örgüden yapılmış olan
   • "Kuş tüyü yastıklı hasır sandalyelere oturdular." (Refik Halit Karay)

HIRKA

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Genellikle soğuktan korunmak için giyilen, kumaştan, bazen içi pamukla beslenmiş, ceket biçiminde, önden açık, kollu üst giysisi
   • "Bol hırkasının içinde ne kadar zavallı hatta ne kadar gülünçtü." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)
2. Genellikle soğuktan korunmak için giyilen, kumaştan, bazen içi pamukla beslenmiş, ceket biçiminde giysi
3. Dervişlerin giydikleri üst giysisi

SIRIM

1. [isim] Bazı işlerde sicim yerine kullanılan, sicim kalınlığında, ince ve uzun, esnek deri parçası
   • "Şimdi, altmışını geçmiş olmasına rağmen, sırım gibi bir vücudu vardı." (Reşat Nuri Güntekin)

GICIR

1. [isim] Sakıza kıvamını arttırmak için katılan, kauçuk cinsinden bir madde
2. [sıfat] Yeni

BICIR

...

SIRCI

...

MUSIR

Kelime Kökeni : Arapça

1. [sıfat] Bir söz veya düşüncede direnen, ayak direyen (kimse)

YIRIK

1. [sıfat] Yırtılmış

TIRCI

...

ÇADIR

Kelime Kökeni : Farsça

1. [isim] Keçe, deri, kıl dokuma, sık dokunmuş kalın bez veya plastik maddelerden yapılarak direklerle tutturulan, taşınabilir barınak, çerge, oba, otağ
   • "Kılıcını çekip tek başına atını, düşman başkumandanının çadırına saldırarak ölüm arayan Türk kumandanları görülmüştür." (Atatürk)
2. Gölgelik olarak kullanılan tente veya şemsiye

TIRIL

1. [sıfat] Çıplak ve zayıf
2. Parasız, züğürt
   • "Validenin hâli malum ... O benden tırıl..." (Ercüment Ekrem Talu)

YAĞIR

1. [isim] Sırt, arka, iki kürek arası
2. Atın omuzları arasındaki yer
3. Çoğunlukla bu yerde eyer ve semerin açtığı yara
4. Kel

ÇIPIR

1. [isim] Yonga

MIRRA

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Acılık veren sıvılarla özel bir biçimde kaynatılarak pişirilen bir tür acı kahve

BAKIR

1. [isim] Atom numarası 29, yoğunluğu 8,95 olan, 1084 °C'ye doğru eriyen, doğada serbest veya birleşik olarak bulunan, ısı ve elektriği iyi ileten, kolay dövülür ve işlenir olduğundan eski çağlardan beri türlü işlerde kullanılan, kızıl renkli element (simgesi Cu)
2. [sıfat] Bu elementten yapılmış
   • "Ertesi gün çadırların önünde Haldun Nedret'in Kadıköy'den getirdiği bakır lamba yanıyordu." (Abdülhak Şinasi Hisar)

MUZIR

Kelime Kökeni : Arapça

1. [sıfat] Sağlığı bozan
2. Zararlı
3. Yaramaz, cinsel gelişmeye zararlı
4. Her şeyi bozan, karıştıran (çocuk)

FIRIN

Kelime Kökeni : Rumca

1. [isim] İçinde genellikle odun yanan, her yanda aynı derecede ısı oluşturarak ekmek, pasta vb. pişirmeye yarayan, tavanı tonoz biçiminde, önünde tek açıklık bulunan ocak
   • "Pastacı fırını."
   • "Onun usta olması için daha beş fırın ekmek yemesi lazım."
2. [sıfat] Bu ocakta pişirilmiş
3. Ekmek, pasta vb.nin pişirildiği ve satıldığı dükkân
4. Elektrik, tüp gaz ve doğal gazla çalışan, yiyecekleri pişirmeye veya ısıtmaya yarayan alet
   • "Elektrik fırını."
5. Bir maddenin fiziksel veya kimyasal değişime uğratılması amacıyla içinde ısıtıldığı araç

KATIR

1. [isim] Atgillerden, kısrak ile erkek eşeğin çiftleşmesinden doğan melez hayvan
2. [sıfat] Kaba, bayağı, görgüsüz (kimse)