İçinde ĞR geçen 7 harfli kelimeler

İçinde ğr olan 7 harfli 41 kelime var. İçerisinde ĞR bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında ğr olan kelimeler listesine ya da sonu ğr ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

UĞRATMA

1. [isim] Uğratmak işi
   • "Onu, ondan kendine kattıklarıyla köklü bir değişime uğratmayı amaçlıyor." (Adalet Ağaoğlu)

UĞRATIŞ

1. [isim] Uğratmak işi

COĞRAFİ

Kelime Kökeni: Arapça cuġrāfī

1. [sıfat] Coğrafya ile ilgili
   • "Kasaba, coğrafi vaziyeti yüzünden lodosu, poyrazı pek az tutan bir limanda kurulmuştur." (Sait Faik Abasıyanık)

İĞRENTİ

1. [isim] Bakınız iğrenme

ÖĞRENİM

1. [isim] Herhangi bir meslek, sanat veya iş için gerekli bilgi, beceri ve alışkanlıkların elde edilmesi amacıyla yapılan çalışma; tahsil
   • "Öğrenimini bitirmeye bir yıl kala Türkiye'deki büyük fabrika sahiplerinden çağrılar alıyormuş." (Melih Cevdet Anday)

UĞRAŞMA

1. [isim] Uğraşmak işi; müsademe
   • "Çetin bir uğraşma pahasına mesleğimde muvaffak oluyorum." (Reşat Nuri Güntekin)

UĞRANMA

1. [isim] Uğranmak işi

İĞRENME

1. [isim] İğrenmek işi; iğrenti
   • "Güzelliği görmekten, çirkinliğe bakıp da iğrenmeye vakit bulamaz." (Yahya Kemal Beyatlı)

ÖĞRENİŞ

1. [isim] Öğrenmek işi

DOĞRUSU

1. [zarf] Gerçeği söylemek gerekirse, gerçek şu ki
   • "Böyle akıntıya kürek çektiğine çok acıdım doğrusu." (Nâzım Hikmet)

ÖĞRENCE

1. [isim] Öğrenmek amacıyla deneme olarak yapma
2. Bakınız simülasyon

AĞRITMA

1. [isim] Ağrıtmak işi

İĞRENİŞ

1. [isim] İğrenmek işi

EĞRİTME

1. [isim] Bakınız eğriltme

DOĞRULU

1. [sıfat, matematik] Bir doğru boyunca olan; müstakim
   • "Doğrulu hareket."

AĞRITIŞ

1. [isim] Ağrıtmak işi

UĞRANIŞ

1. [isim] Uğranmak işi

MAĞRİBİ

Kelime Kökeni: Arapça maġribī

1. [isim] Mağrip halkından olan kimse

DOĞRUCU

1. [sıfat] Her şeyin doğrusunu söylemeyi huy edinmiş olan; harbici
   • "Gene de ara sıra yürekli, atak, doğrucu, bencil ve sevecen olabiliyorum." (İnci Aral)

ÖĞRENCİ

1. [isim] Öğrenim görmek amacıyla ders alan kimse; okul çocuğu, mektep çocuğu, mektepli, şakirt, talebe, tilmiz
2. Bir bilim veya sanat yetkilisinin gözetimi ve yol göstericiliği altında belli bir konuda çalışan kimse
   • "Kant'ın öğrencisi."
3. Özel ders alan kimse